องค์ชายเย็นชาหลงรัก: ฮองเฮาหมอเทวดาไม่ใช่คนที่จะรังแกง่าย Novels & Stories

ฮองเฮาถามหญิงสาวที่ย่อกายทำความเคารพตน “หม่อมฉันตามมาดูแลองค์ชายเพคะ” “ที่นี่มีนางกำนัลและหมอหลวงเยอะแยะ เจ้าไม่จำเป็นต้องมาลำบากหรอก กลับไปฟังข่าวที่บ้านดีกว่านะ” ฮองเฮาหรงพูดเพราะไม่ชอบใจหญิงสาวเป็นทุนเดิม และอยากให้หลานสาวของตัวเองใช้โอกาสนี้ช่วงชิงความด ีความชอบจากองค์ชาย แต่ก็คงน้ำเสียงนุ่มนวลมีเมตตาประหนึ่งว่าเป็นห่วงเป็นใยนาง ไม่อยากให้นางต้องมาเหนื่อย

ทว่าอวิ๋นชีเฟิ่งนั้นรักสันโดษและไม่ชอบอวดตัว คนในใต้หล้าน้อยนักที่จะเคยเห็นโฉมหน้าแท้จริงของเขา ผู้ป่วยที่โชคดีได้รับการรักษาจากเขา เมื่อเอ่ยถึงท่านหมอผู้นี้ ต่างก็พรรณนาว่าเขาดูสง่างามราวกับเซียนจุติลงมา โดยเฉพาะเหล่าดรุณีที่อยู่ในวัยออกเรือนต่างก็หวั่นไหวไปตา

ฮ่องเต้กอดฮองเฮาพร้อมกันบ่นพึมพำเหนือศีรษะทุยในพระทัยนั้นอดคิดหวาดระแวงไปยังพี่ชายอย่างองค์ไท่จื่อกว่าผู้อื่น เพียงมองแวบแรกก็รู้ทันทีว่าองค์ไท่จื่อนั้นมีใจให้ฮองเฮาของพระองค์ // เอาไว้เจ้าท้องก่อนเถอะฮองเฮา ข้าจะจัดการกับทุกคนที่มาข้องแวะกับเจ้าให้สิ้น “หม่อมฉันไม่ใช ่สตรีจืดชืดเช่นนั้นนี่เพคะ แค่ร่วมรักกันเท่านี้ถึงกับป่วยไข้”

จ้าวเทียนหยางไม่เอ่ยตอบ แต่ส่งสายตาดุมาให้คนตัวเล็ก ลู่เข่อซินจึงยื่นมือไปให้เขาทำแผลให้เช่นเดิม หญิงสาวสังเกตท่าทีที่อ่อนโยนของท่านอ๋อง พลางทำให้คิดถึงคนผู้หนึ่งที่ก็เคยอ่อนโยนกับนางเช่นนี้เหมือนกัน หยาดน้ำตาหยดลงบนฝ่ามือใหญ่ที่กำลังทำแผลให้ แต่กลับไร้เสียง สะอื้น "วันนี้ก็ร้องให้ให้พอเถิด....ข้าจะอยู่ข้างเจ้าเอง"

“รู้หรอกว่าหัวเราะเยาะฉัน … ถ้าเธอได้เจอคนที่เธอรักจริงๆ เธอก็จะเป็นแบบฉันนี่แหละย่ะ ยัยลูกพีช” แม่เสือสาวผู้ไม่ยอมสยบอยู่ใต้อุ้งเท้าของเสือหนุ่มตัวไหน ยอมรับด้วยหัวใจว่าตอนนี้เธอแทบจะหมอบคลานอยู่ใต้ร่างแมวดำที่ชื่อปกกล้า แมวดำรูปลักษณ์หยิ่งผยอง แต่จริงๆแล้วขี้ อ้อนที่สุด เธอรักผู้ชายคนนี้ รักมากและวาดฝันไปถึงการสร้างครอบครัว

แทนที่จะโกรธใบหน้าคมกลับยิ้มกว้างเดินตามหลังนางไปด้วยอารมณ์รื่นเริง พาลให้อี้เหยียนซินเคียดแค้นจนกระอักเลือด ส่วนอี้เวยหลงมองว่าที่บุตรเขยอย่างเหนื่อยใจ นอกจากอี้เวยหนิงจะเหมือนแม่ ไม่คิดเลยว่าจะหาสามีได้นิสัยคล้ายเขาเหลือเกิน โหดเหี้ยมร้ายกาจได้กับทุกคนบนโลกยกเว้น ‘เมีย’

แต่เขาก็รู้ซึ้งถึงนิสัยเย็นชาของฮั่วหานซานดี คนที่รักและแคร์เขามักจะเป็นคนที่เจ็บปวดที่สุดเสมอ และหมิงเยียนก็คือคนคนนั้น “งั้นนายยังไม่รีบไปง้อเธออีก” ทว่าสิ่งที่ตอบกลับมามีเพียงความเงียบงัน