องค์ชายเย็นชาหลงรัก: ฮองเฮาหมอเทวดาไม่ใช่คนที่จะรังแกง่าย Novels & Stories

ที่สำคัญยังเป็นสตรีและเป็นถึงองค์หญิงสามแห่งราชวงศ์ที่ฮ่องเต้กับฮองเฮาทรงรักใคร่เอ็นดูมากด้วย ขณะเดียวกันก็มีข่าวลือว่านางเป็นสตรีร้ายกาจ ดื้อรั้นเอาแต่ใจ ชอบรังแกผู้อื่นโดยเฉพาะองค์หญิงรอง เพราะมีใจให้หัวหน้าองครักษ์เมิ่งน้องชายท่านแม่ทัพซึ่งรักใคร่ใ ห้ความสำคัญกับองค์หญิงรองมากที่สุด

นางรับคำเพราะคิดว่าก็ดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องอยู่อย่างเงียบเหงา ลู่เสียนเข้าเฝ้าฮองเฮาในช่วงสายตามที่หมิงอ๋องแนะนำ นางย่อตัวคารวะนั่งลงด้วยอารมณ์เบิกบาน ฮองเฮายิ้มบางชวนนางจิบชาชั้นดีด้วยกัน ฮองเฮาได้ยินข้อมูลลับมาว่าองค์หญิงลู่เสียนนั้นเป็นสตรีโง่เขลานัก ฮ่องเต ้จึงไม่ทรงโปรดปรานทำให้ฮองเฮามองนางอย่างพินิจพิเคราะห์รู้สึกหนักอึ้ง "เจ้าอยู่ที่นี่มาหลายวันแล้วเป็นอย่างไรบ้าง" ฮองเฮาตรัสถามพลางยกชาขึ้นจิบช้าๆ

“กระหม่อมรักคุณหนูจางพ่ะย่ะค่ะ” ***‘หน็อย มันช่างน่านัก’*** บังเอิญว่าฮั่นหลิวตี้ไม่ใช่คนประเภทใจอ่อน

“อ้าวหมอโส ไม่เจอกันนานเลย ผมพาแฟนมากินข้าวน่ะ มีนครับ นี่หมอโสรยา หมอสูตินรีของโรงพยาบาล” “สวัสดีค่ะ มินตราค่ะ” “สวัสดีค่ะ” คำว่าแฟนที่เขาแนะนำเหมือนกับฟ้าผ่ากลางวันแสกๆทำให้เธอตื่นจากภวังค์ทันที เธอเฝ้าอุตส่าห์ชอบเขามาเสียนาน เขาไม่เคยสนผู้หญิงไทยคนไหนเลยแต่ทำไมยอ มคบกับผู้หญิงคนนี้ เธออยู่ใกล้เขาแค่นี้แต่เขาไม่เคยมองเธอในฐานะผู้หญิงเลยด้วยซ้ำ

คุณหมอน้ำแข็งแสนเย็นชา อืม. “ชื่อน้ำแข็งก็ได้ค่ะ^^ เหมือนพ่อเขา พ่อเขาเย็นชา” หมอเท็นก้มลงมาหอมฉันหนึ่งที และเผยยิ้มใจละลายมาให้

ฮ่องเต้ส่งสายพระเนตรให้ สื่อความนัยว่า ตามสบายเถิด ฮองเฮาค่อยๆ ยืดตัวออกจากการประคองของหลี่กุ้ยเฟย กล่าวด้วยสุ้มเสียงสั่นเทา “คนที่ทำให้ข้าทุกข์ตรมหาใช่ฝ่าบาทไม่ การที่เขาจะมีใคร โปรดปรานสตรีคนไหนมิได้มีผลต่อหัวใจข้า” ทุกคนพลันตกอยู่ในภวังค์ ได้ยินถ้อยวาจาของฮ องเฮาอีกว่า “เดิมทีข้าตั้งใจเป็นฮองเฮาที่ดีเท่านั้น ไม่เคยหวังความรักจากบุรุษผู้เป็นเจ้าแห่งชีวิตอยู่แล้ว เพียงแต่ไม่รู้เมื่อใด ที่หัวใจต้องเจ็บแปลบเมื่อมองเห็นท่าน ...โซวอ๋อง แท้จริงทุกความเจ็บของข้าล้วนเป็นเพราะท่าน”

และฮ่องเต้นั้นขึ้นชื่อว่าบุรุษที่เย็นชาเพราะพระองค์มีสนมงดงามนับสิบยี่สิบคนแต่ก็ไม่เคยชายตามองพวกนางด้วยซ้ำ เหตุใดยามนี้กลับคล้ายคนละคน รู้จักห่วงใยผู้อื่น เขาพาฮ่องเต้กลับมาผิดคนหรือไร "ได้พะยะค่ะ แต่ต้องระวังอย่าให้รถม้าสะเทือนมากเกินไป" หมอหลวงกล่าวทูลออกไป จบปร ะโยคร่างสูงของฮ่องเต้ก็หายวับไปแล้ว

สงสัยจะอ่านนิยายหรือดูละครจีนโบราณมากไป เพราะเคยอ่านเจออยู่บ่อยครั้งว่าภรรยาที่สามีไม่รักมักจะถูกคนรับใช้รังแก “ฮูหยินอย่าใส่ใจเลยนะเจ้าคะ ใครไม่รักฮูหยินก็ช่าง แต่บ่าวนั้นรักและเทิดทูนท่านมาก อย่าหาว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะเจ้าคะ หากเป็นคุณหนูที่ได้แต่งงานกับองค์ชายให� �่ บางทีชีวิตของท่านอาจสุขสบายมากกว่านี้”

ชญาดาทำท่ากระเง้ากระงอดกอดอกทำแก้มพองลมใส่ผู้เป็นพ่ออย่างขัดใจกับคำพูดที่เขาหาว่าเธอแก่เมื่อครู่ “ฮ่าๆ โอเคๆ ไม่แก่ๆ ลูกสาวพ่อออกจะน่ารักตั้งขนาดนี้” ชโลธรผละมือออกจากพวงมาลัยข้างหนึ่งมาขยี้ผมของลูกสาวด้วยความเอ็นดู ‘ลูกน่ะน่ารักเหมือนกับแม่ของลูกนั่นแหละเฌ อ’

วามงามอย่างโดดเด่นเฉกเช่นฮองเฮา แต่แววตากลับทอประกายแห่งความสุขุมเงียบขรึมเฉกเช่นฮ่องเต้ ผู้ได้ชื่อว่าเป็นฮ่องเต้ที่เย็นชาโหดเหี้ยมหาผู้ใดเทียบเทียม ทว่าจะมีเพียงฮองเฮาอันเป็นที่รักยิ่ง องค์หญิงใหญ่ องค์ชายใหญ่ และองค์ชายรองเท่านั้นที่จะได้รับความอ่อน โยนจากฮ่องเต้