องค์ชายเย็นชาหลงรัก: ฮองเฮาหมอเทวดาไม่ใช่คนที่จะรังแกง่าย Mga Nobela at Kwento

หานเซียงหยุนพูดโดยไม่ต้องคิด "แน่นอน!" จากนั้นเธอก็เปลี่ยนเรื่อง "ฉันแค่โกรธผู้ชายคนนี้ หยิ่งผยองมาก มีหมอแบบเขาที่ไหนกัน"

ส่วนฟู่จาวหนิง นางพูดอะไร จักรพรรดิก็ไม่มีทางโกรธ ถึงยังไงตอนนี้ทั่วทั้งตงฉิงใครบ้างที่ไม่รู้ ว่าจักรพรรดิของพวกเขาโปรดปรานฮองเฮาจาวหนิงอยู่คนเดียวเท่านั้น โปรดปรานเข้าไปถึงกระดูกดำเลยทีเดียว แน่นอน ความสามารถของฮองเฮา ตงฉิงเองก็รู้กันหมด โดยเฉพาะปีน ี้ หมอที่ฮองเฮาเสี้ยมสอนมาก็รักษาคนป่วยไปไม่น้อย

ตะโกนดังๆ “ถามทำไม เจ้าไม่มีสิทธิ์ถาม อยากทำคุณไถ่โทษมิใช่หรือ เสี้ยนตี้เลี้ยงดูเจ้ามาพร้อมกับข้าเพื่อที่เราสองคนจะได้ปกป้องหวางซื่อแต่ดูสิเจ้าปล่อยให้ท่านอ๋องบาดเจ็บเพียงนี้” “นี่เยี่ยนฉือ ข้าเหลืออดที่จะเรียกท่านว่าท่านหมอแล้วนะ บอกว่าร่างกายอ่อนแอแต่ข่มเหงข้าอยู่ได้คนเดีย ว ข้าถือว่ามีวรยุทธ์เลยไม่อยากรังแกท่าน เรื่องนี้ข้ารู้สึกผิดมากพอแล้วไม่ต้องให้ท่านสั่งสอน” ใบหน้าเง้างอนราวกับหญิงแรกรุ่น มีเพียงหมอเทวดาเยี่ยนฉือเท่านั้นที่หานจงกล้าตีหน้าแบบนี้เข้าใส่

นางสนมเจียเสียใจเล็กน้อย ฮองเฮาช่างเย็นชายิ่งนัก เย็นชาไม่น้อยไปกว่าฮ่องเต้เลย หากเปรียบฮ่องเต้เป็นภูเขาน้ำแข็ง ฮองเฮาก็คงเป็นจันทราบนท้องนภา

“วันนี้ข้าตั้งใจหยั่งเชิงฮองเฮาดูแล้ว นางไม่ชอบซ่งรั่วเจิน ขอเพียงเจ้าใส่ใจสักหน่อย เอาอกเอาใจดีๆ นางจะต้องชอบเจ้าแน่” นางรู้ความสามารถการเอาอกเอาใจสตรีของลูกชายตนเองดี จะต้องยอดเยี่ยมกว่าฉู่จวินถิงคนเย็นชาปานน้ำค้างแข็งคนนั้นแน่ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงฮองเฮาที่รับมือยาก คนหนึ่ง ถึงตอนนั้นนางเอาใจใส่ซ่งรั่วเจินมากหน่อย ย่อมต้องเปลี่ยนใจ

เสียงของฮองเฮาเย็นเยียบ "หากไม่ใช่นาง แล้วจะเป็นใคร? นางเกลียดข้ายิ่งนัก" "นางเกลียดพระนางเพราะเหตุใด? พระนางไม่ได้รับความโปรดปราน สูญเสียสิทธิ์เลี้ยงดูองค์ชายใหญ่ อีกทั้งแม้แต่พระราชอำนาจของฮองเฮาก็แทบไม่ได้ใช้อีก หม่อมฉันไม่เข้าใจว่านางจะโกรธเคืองพระนางด้ว ยเหตุใด?"

ชายหนุ่มเอ่ยอย่างขบขัน เมื่อเห็นหญิงสาวตรงหน้าเอาแต่จ้องเขาราวอย่างกับประเมิน แล้วนั่นส่งผลให้สาวน้อยที่ถูกเขาแซวอออกอาการหน้าแดง ‘ว่าน’ เวทัส อนัตรวิเศษกุล หรือที่ใครๆ ก็เรียกว่า ‘หมอว่าน’ ยิ้มออกมาอย่างถูกใจ คืนนี้ เขาตั้งใจว่าทำงานแทนบาร์เทนเดอร์ที่ร้านอย่างไม่คิดอะไร แต่ก ลายเป็นว่ากลับเจอ ‘ของถูกใจ’ เข้าให้เสียแล้ว

“เจ้าก็เป็นแค่คนโง่ที่โดนคนอื่นปั่นหัวได้ง่ายๆ เป็นคนป่วยใกล้ตาย ตาบอดใจบอด ถึงได้ไปชอบจ้าวเยี่ยนเจียวคนต่ำต้อย ให้ผู้หญิงที่เป็นแค่ลูกอนุเป็นฮูหยินเอก เฮอะ” สีหน้าของจางเจิ้งเหอเย็นเยียบเสียยิ่งกว่าน้ำแข็ง สายตาคมกริบราวกับมีดมองไปที่นาง

อย่ากระนั้นเลย ขนาดว่าบ้านเมืองสุขสงบแล้วการแพทย์เป็นหนึ่งในใต้หล้า ตัวละครเอกของเรื่องคือหมอหลวง ‘ไท่ซือจิ่ว’ ได้รับการขนานนามว่าเป็นหมอเทวดา ฝีมือเก่งฉกาจเสียจนเป็นที่ถูกใจของฮ่องเต้และเชื้อพระวงศ์ ว่ากันว่าไม่มียาตำรับใดที่เขาไม่สามารถปรุงมันขึ้นมา ครั้งหนึ่ง ฮองเฮา องค์ก่อนเกือบถูกลอบปลงพระชนม์ด้วยยาพิษของแคว้นศัตรู ไม่ว่าหมอคนไหนต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าไร้หนทางแก้ แต่เมื่อมาถึงมือหมอหลวงผู้นี้ ฮองเฮากลับรอดชีวิตราวปาฏิหาริย์

องค์ชายแห่งแคว้นหนานเซี่ย ผู้ครองเพลิงอันเกรียงไกร เล่าลือกันว่า หนานกงเยี่ยนหลัวคือโอรสที่ฮ่องเต้โปรดปรานที่สุด ทุกสิ่งที่เขาปรารถนา ล้วนต้องสมดังใจประหนึ่งเพียงเอ่ยขอ แม้จะเป็นดวงดาวบนฟากฟ้า ฮ่องเต้ก็ยอมเด็ดลงมามอบให้ เล่าลือกันว่า เขาโหดเหี้ยมเย็นชา ไม่ได้มีเมตต าต่อผู้ใด