อิสระ

ตั้งแต่จำความได้ “อู๋เหริ่นชวน” ประมุขน้อยพรรคมารโลหิต ก็ฝันว่า ตนเองตายด้วยฉินเวทย์ของจิ้งจอกเก้าหางผู้หนึ่ง กระทั่งได้พบกับ “หลัวเซียน” บุรุษเซียนรูปงาม แทนที่จะเป็นรักแรกพบ กลับกลายเป็นความเกลียดชังลึกซึ้ง ตั้งแต่แรกเจอ ยิ่งท่านพ่อมีคำสั่งให้เขาคำนับ คนแซ่หลัว ผู้นั้น ให้เรียกว่า อาจารย์ ตามสัญญาสันติภาพระหว่างสองเผ่า เขาก็ยิ่งไม่พอใจ หาเรื่องอีกฝ่ายมาตลอด ทว่าสำหรับหลัวเซียนแล้ว กลับรู้สึกผูกพันกับศิษย์ปากร้าย ขี้แกล้งผู้นี้อย่างลึกซึ้ง คล้ายชะตาผูกพันกันมาแต่ชาติปางก่อน เมื่อรู้ว่าเขาไม่มีแม้พลังวิญญาณ ไม่มีวรยุทธใดๆ ก็ยิ่งอยากอ้าแขนปกป้องให้พ้นภัยอันตรายทั้งปวง แต่ลิขิตชะตานั้นไม่แน่นอน ก่อนหน้าจะขึ้นรับตำแหน่งประมุขเผ่าเซียนคนใหม่ หลัวเซียน กลับถูกศิษย์น้องร่วมสำนักทำร้ายจนตาบอด สูญสิ้นพลังวิญญาณ อู๋เหริ่นชวน จึงต้องเป็นฝ่ายพยายามปกป้องอาจารย์โง่ของเขา ด้วยการพาหลบหนีมายังเผ่ามนุษย์ นึกไม่ถึงเลยว่า จะต้องถูกตามล่าเอาคัมภีร์มหาเวทย์ จากบรรดาจอมยุทธอีก

ภาพวาดต้องยอมขายคืนแรกให้กับมาเฟียเพื่อแลกกับเงินจำนวนหนึ่งมาช่วยครอบครัว แถมยังแอบวางยาแล้วหนีออกมา ใครจะคิดว่าแค่คืนเดียวเธอต้องมาอุ้มท้องลูกของเขา ทำให้ชีวิตต้องพบกับจุดเปลี่ยน...

จูบแรกของเขาและเธอเกิดขึ้นจากความมึนเมา ทว่ามันกลับตราตรึงยากจะลืม จูบครั้งต่อมา เป็นการสานต่อความสัมพันธ์ อยากทำความรู้จักกันและกันให้มากขึ้น ทว่า เมื่อได้พบกันอีกครั้งอย่างเป็นทางการ ก็เหมือนมีฟ้าผ่าลงมากลางใจ เพราะเขา คือ เพื่อนพ่อ

จ้าวมังกรทั้งห้ากลับสู่เกาะวังมังกร แต่กลับติดกับในฝันของมังกรหนุ่มผู้เป็นคู่ของตน กลางวันเก็บอาการกลางคืนกลับเผยไต๋หมดเปลือก เมื่อกลิ่นลมหายใจเริ่มร้อนผ่าว ความฝันก็ยิ่งแนบแน่นจนไม่อยากตื่น

งานฟรีแลนซ์ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งไหน เพราะลูกค้าคนใหม่ของ “มีนา” ไม่ได้ต้องการแค่คอนเทนต์ แต่ต้องการ “เธอ” เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในตัวตนด้านมืดที่มองภายนอกไม่มีทางรู้ได้เลย “มีนา” สาวสวยวัย 28 ปี ที่ยึดอาชีพเป็นฟรีแลนซ์ในแวดวงของการเขียนนิยายและบทความ วันหนึ่งเธอได้พบกับเขา “ธันวา” ผู้ว่าจ้างที่รู้จักกันผ่านแพลตฟอร์มการจ้างงานแห่งหนึ่ง เขาเสนองานที่เธอไม่เคยทำมาก่อนนั่นก็คือการเขียนเรื่องเสียวลงเว็บไซต์ของเขา เธอตัดสินใจรับงานเพราะเขาให้ราคาที่สูงทีเดียวเมื่อเทียบกับงานที่เธอเคยทำมา แต่มีนาไม่รู้เลยว่าการรับงานครั้งนี้จะพาชีวิตของเธอเข้าสู่วังวนสวาทที่ยากจะถอนตัว

ท้องแล้วหรือ...ช้าไปนะ พันธะของฉันกับเธอมันจบไปแล้ว..

หรงจือจืออดทนคุกเข่าไปแล้วสามพันขั้นบันได เพื่อขอโอสถวิเศษมาช่วยชีวิตผู้เป็นสามี กลับคิดไม่ถึงว่า เมื่อสามีกลับมาพร้อมชัยชนะ จะพาองค์หญิงจากแคว้นอื่นที่กำลังตั้งครรภ์กลับมาด้วย มิหนำซ้ำยังลดขั้นหรงจือจือจากภรรยาเอกเป็นแค่อนุ!   “ม่านหวาเป็นองค์หญิง ซ้ำกำลังตั้งครรภ์บุตรของข้าอยู่ เจ้าแค่ยกตำแหน่งภรรยาเอกให้นาง จะเป็นไรไป?”   “บุตรชายข้าไม่หย่ากับเจ้า แค่ขอให้เจ้าไปเป็นอนุ นั่นก็นับว่าเมตตาเจ้าแล้ว หากเจ้าออกจากจวนโหวไป ใครที่ไหนเล่าจะไม่รังเกียจดูแคลนเจ้า?”   “แม้ท่านพี่จะลดขั้นท่านจากภรรยาเอกเป็นอนุ ทว่าตราบใดที่ท่านยอมยกสินเดิมของท่านให้ข้าใช้เป็นสินติดตัวเจ้าสาว ข้าจะยอมเรียกท่านว่าพี่สะใภ้ก็ได้!”   “ในฐานะที่เจ้าเป็นสตรี ก็ควรจะเสียสละเพื่อสามี! ก็แค่ขอให้เจ้าเป็นอนุภรรยา แค่ขอสินเดิมของเจ้าเพียงเล็กน้อยก็เท่านั้น เจ้าจะโวยวายอะไรหนักหนา?”   ต้องเผชิญหน้ากับครอบครัวพรรค์นี้ หรงจือจือทำได้เพียงแค่คิดว่า ความทุ่มเทตลอดสามปีที่ผ่านมาของตนเอง ก็ถือเสียว่าโยนให้หมามันกิน ไม่ว่าอะไรที่ติดค้างนางไว้ พวกเขาต้องชดใช้คืนให้หมด!   นางตัดสินใจหย่าขาด ทำลายครอบครัวสามีเก่าให้พังพินาศ เอาสินเดิมทั้งหมดของตนเองกลับไป และนำโอสถช่วยชีวิตอีกครึ่งที่เหลือของสามีเก่า ไปมอบให้คนอื่น…   ภายหลัง สามีเก่ากลับกลายเป็นคนพิการอีกครั้ง ต้องกลายเป็นที่ขบขันของคนทั้งเมืองหลวง ส่วนนางได้แต่งงานใหม่กับขุนนางผู้มีอำนาจ กลายเป็นฮูหยินของท่านราชเลขาธิการผู้ยิ่งใหญ่ทรงเกียรติ แม้แต่ฝ่าบาทยังต้องยกย่องนางเป็นมารดาบุญธรรม!

ครั้งหนึ่งเธอเคยถูกล่าแต้ม กลับมาครานี้ เธอคือ "นักล่า" จำนวนแต้มในแต่ละครั้ง ที่ได้ร่วมรัก 1แต้มต่อ 1 คน..., 1แต้มต่อ 1 รอบที่น้ำแตก และมันก็ถูกสะสม อยู่ในรอยสักคอลเลคชั่นนับแต้ม ของสาวนักล่าสวาท..."

สามีไม่รักนางไม่มีทางจะทน หย่าออกไปใช้เงินแก้ปัญหา ความรักของบุรุษนางก็จะซื้อ

น่านพยัคฆ์ มีปมอดีตอันแสนเจ็บปวด เขาจึงหันหลังให้กับความรักอย่างไร้เยื้อใย จวบจนกระทั่งได้เจอกับดอกเบี้ยถูกใจ แม่เนื้อหอมคนงาม แม่นางฟ้าประจำไร่ ความรักของเขาจึงกลับมาเบ่งบานขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ... นิดา สาวน้อยแสนอาภัพ เมื่อเธอสูญสิ้นบิดามารดา ชีวิตกลับต้องผกผันจากลูกคุณหนูอยู่สุขสบายกลับต้องกลายไปเป็นสาวใช้ให้เขาโขกสับ ซ้ำร้ายหนักไปกว่านั้น เธอดันถูกกำหนดในสัญญา ระบุให้เธอเป็นเพียงสะใภ้เอาไว้ขัดดอกเพื่อใช้หนี้เท่าน้น....