เข้าใจผิด Novels & Stories

"อาชา" ประธานจอมเจ้าเล่ห์ ส่วน "พอใจ" เป็นผู้ช่วยเลขาจอมพยศ ****** “จะหนีไปไหน” อาชารีบจอดรถดับเครื่องยนต์แล้วเปิดประตูลงมาถามพร้อมกระชากดึงกระเป๋าเดินทางในมือเธอมาถือไว้ทันที “กลับบ้าน” พอใจตอบสั้นๆ แล้วยื่นมือไปหมายจะแย่งกระเป๋าเดินทางตัวเองกลับมา “งั้นก็ไปด้วยกัน บ้านเธอคือบ้านฉันเท่านั้นทูนหัว บอกแล้วไงว่าเธอเป็นเมียฉันพอใจ” พูดจบก็กระชากดึงร่างเล็กเข้ามาปะทะอกแกร่งตัวเองแล้วก็ปล่อยมือจากกระเป๋าเดินทางมารั้งท้ายทอยเธอให้แหงนเงยขึ้นแล้วบดกระแทกจูบปากอวบอิ่มแสนหวานของคนดื้อทันที “อ่ะ อื้อ” มือเล็กทุบตีอกแกร่งคนตัวโตพร้อมกับพยายามบิดเบือนหน้าหนีแต่ก็ยากเหลือเกินเมื่อแรงเขาเยอะกว่า “อ่า เห็นไหมเธอคือของฉันพอใจ ไปกับฉัน” อาชาถอนจูบออกมาเอ่ยย้ำให้คนดื้อจำใส่ใจว่าเขาคือใครและหล่อนคือใครก่อนจะดึงลากเดินเธอไปทางฝั่งนั่งข้างคนขับแล้วเปิดประตูยัดเธอเข้าไปและเปิดประตูหลังโยนกระเป๋าเดินทางเธอตามไปด้วย “อย่าคิดแม้แต่จะหนี ฉันรู้ว่าบ้านเธออยู่ไหนฉันตามถึงที่แน่” เขาขู่หล่อนเมื่อเห็นว่าเธอทำท่าจะเปิดประตูรถหนี และมันได้ผล

ใบบัวหนีจากคนใจร้ายมาหลายปี คิดว่าชีวิตนี้คงไม่หวนกับมาเจอกันอีก ที่ไหนได้โชคชะตากลับเล่นตลก ทำให้เธอกับเขาต้องกลับมาโคจรในชีวิตของกันและกันอีก ในฐานะเจ้าหนี้กับลูกหนี้

เกลียดเธอ... คือคำพูดที่เขาเอ่ยแม้ว่ากำลังครอบครองเธอด้วยแรงปรารถนา แม้กระทั่งตอนที่เขาจูบจนเธอหายใจแทบไม่ทัน มาลารินไม่เคยเข้าใจว่า... ระหว่างความเกลียดชังที่เขาย้ำ กับความลึกซึ้งทางกายที่เขาแสดงออก สิ่งไหนกันแน่? ที่คือความจริงในหัวใจของชวลิต

เพียงเพราะความแค้นในอดีต ทำให้คาร์ลินยอมเอาร่างกายเป็นเดิมพัน “เธอแน่ใจแล้วใช่ไหม ว่าจะเอาร่างกายเป็นเดิมพัน?”

“ผมรักคุณนะตวง” อนิรุจบอกรัก มือแกร่งเอื้อมมากุมมือหญิงสาว ตวงรักดึงมือกลับแล้วมองหน้าเขาอยู่อย่างนั้น ตาสองคู่สบกัน อนิรุจอยากให้ตวงรักเห็นความจริงใจในดวงตาของเขา ว่าเขารักเธอมากเพียงใด “ความรักไม่ได้หายไปไหนคะรุจ ฉันยังรักและหวังดีกับคุณเสมอ ตอนนี้ฉันมีความสุขมากแล้วค่ะ ถ้าอยากให้ฉันสบายใจอย่าพูดแบบนี้อีกนะ เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันนะคะ” หัวใจแกร่งเจ็บร้าวแต่ยังฝืนยิ้มให้เธอ ตวงรักใจแข็งเหลือเกิน ผู้หญิงที่เขาเคยสบประมาทว่าไม่มีเขาเธอคงขาดใจตาย วันนี้เข้มแข็งและมีเหตุผลมากขึ้น เขาเสียอีกที่กำลังจะตายเพราะขาดเธอ “ถ้าผมรู้สักนิดว่าจะมีวันนี้ ผมจะไม่หย่าเลยครับ” อนิรุจบอกกับหญิงสาว “ฉันหย่าเพราะอยากให้คุณไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ค่ะรุจ ไม่ได้หย่าให้คุณกลับมารักฉัน” “ในที่สุดคนที่แพ้ก็คือผม” “ระหว่างเราไม่มีใครแพ้ใครชนะหรอกค่ะ อย่างที่ฉันเคยบอกกับคุณว่าความรักของฉันไม่ได้หายไปไหน แค่ย้ายจากหัวใจไปไว้ในความทรงจำ ฉันจะจำคุณตลอดไปค่ะรุจ” “ผมจะรักคุณตลอดไป”

แม้ไม่อยากเป็นสมภารกินไก่วัด แต่ไก่ก็น่าฟัดเสียจนเขาอดใจไม่ไหว 'ภคิน' ไม่เคยคิดจะก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของบิดา แต่ที่ยอมไม่ได้ เพราะท่านคิดจะยกย่องแม่เล้าให้เป็นเมียออกนอกหน้า หนำซ้ำยังเอาลูกเล้ามาฝากเป็นนักศึกษาฝึกงานในออฟฟิศเขาเสียด้วย แถมลูกเล้าแสนสวยยังกลายเป็นลูกที่แท้จริงของแม่เล้าที่คิดจะบินสูง เขาก็ยิ่งเพิ่มความชิงชังจนแทบจะขยี้เธอให้แหลกคามือ ‘ลลิล’ เมื่อเธอต้องการฝึกงาน เขาก็อนุญาต แต่จะฝึกแบบไหนนั้น เขาจะเป็นผู้กำหนดเอง เธอจะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญในงานที่เขามอบให้อย่างไม่มีข้อบกพร่อง ‘นางบำเรอ’ คือตำแหน่งที่เหมาะสม

เมื่อรสรินทร์ต้องหาข้อมูลเรื่องพี่สะใภ้ของเธอมีชู้ เพื่อเป็นหลักฐานให้พี่ชายฟ้องหย่า ทำให้เธอต้องเข้าไปในบ้านของชายชู้นั้น เหตุการณ์จะเป็นอย่างไร เมื่อถูกจับได้ และชายชู้ของพี่สะใภ้นั้น ไม่ใช่คนธรรมดา

เรื่องราวความรักของเพื่อนสนิทชายหนุ่มต่างที่มาต่างบุคลิกกับความรักแสนโรแมนติกที่มีอุปสรรคของพวกเขา

ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน เขาจะเป็นรักแรกและรักเดียวของฉัน ฉันรักเขาตั้งแต่รักเป็น 'มีน' สำหรับผมแล้วผมรู้ตัวมาตลอดว่าเธอรักผม แต่ผมมันก็แค่ผู้ชายคนหนึ่ง ที่พอมีใครมาให้รัก ผมก็รัก 'เต้ย' โรแมนติก แอบรัก ครอบครัว รักวัยรุ่น รักสามเส้า

ไอลดา จบชีวิตลงอย่างน่าเศร้า จากอุบัติเหตุหลังจากถูกรามสูรย์หักหน้าบอกเลิกเธอในงานวันแต่งงานของเราสองคน เธอจากไปทั้งที่ยังไม่ได้รักและไม่ได้ถูกรักจริง ๆ แต่ก่อนดวงวิญญาณดับสิ้น เธอกลับได้ยินเสียงกระซิบจากผู้เฝ้าชะตาว่า "ไอลดาเอ่ย เจ้าร้องไห้มามากพอแล้ว เจ้าคิดว่าถ้าเจ้าได้โอกาสกลับไปอีกครั้ง เจ้าจะทำแบบเดิม หรือ จะยอมทิ้งคนที่ทำให้เจ้าเจ็บปวด.." และเมื่อเธอลืมตาขึ้น…พบว่าตัวเองย้อนเวลากลับไป หกเดือนก่อนวันงานแต่ง ครั้งนี้เธอสาบานว่า จะไม่วิ่งตาม จะไม่ทำตัวเป็นนางร้าย จะใช้ชีวิตเพื่อตัวเอง แต่โชคชะตากลับเล่นตลก เพราะรามสูรย์ที่เคยไม่เคยชายตามอง กลับเริ่มสนใจ “นางร้ายที่ไม่อยากเอาอะไรกับเขาแล้ว” เข้าอย่างจัง