Novel & Cerita เซียวอี้ บุตรเขยผู้เป็นจักรพรรดิสวรรค์

แต่ก็มีเรื่องหนึ่งที่ทำให้ชุนเอ๋อร์สงสัยเป็นอย่างยิ่ง เมื่อนึกขึ้นได้จึงถามอีกครั้ง “คุณหนูมู่หรง เหตุใดจึงเรียกพี่เฉียนว่าเทพเฉียนหรือ” คนถูกถามกะพริบตาปริบ ๆ “ก็เขาเป็นเทพจริง ๆ นะเจ้าคะ เป็นศิษย์ลำดับที่หนึ่งของท่านเทพบรรพกาล เป็นเทพแห่งดวงดาวเจ้าค่ะ”

พระองค์ถามออกไปพร้อมกับรอยยิ้มที่คิดว่าเปิดเผยหัวใจที่สุด สาวน้อยนิ่งงัน นางมิใช่คนโง่ เห็นการแต่งตัวของพระองค์แล้ว ก็รู้ว่าบุรุษตรงหน้าเป็นใคร “หม่อมฉัน คือบุตรสาวของแม่ทัพอี้ อี้เหยาเหยา” โดยทั้งสองฝ่ายต่างประสานสบตากัน และในที่สุดสาวน้อยก็เป็นฝ่ายหลบสายตาของฮ่อง เต้ ความหวังและอนาคตของราชวงศ์อาจเริ่มต้นจากที่นี่...

เซียวอี้เจ๋อประกาศกร้าว นัยน์ตาที่แดงก่ำทว่าเด็ดเดี่ยวจดจ้องไปยังพี่ชาย “บัลลังก์นี้ แผ่นดินนี้ จะตกไปเป็นของผู้อื่น หรือปล่อยให้ศัตรูแคว้นใดมาเหยียบย่ำไม่ได้เป็นอันขาด ข้าคือลูกหลานตระกูลเซียว คือน้องชายของท่าน แม้ต้องแหลกเป็นผุยผง ข้าก็จะขอเป็นปราการเหล็กพิทักษ์หลังให ้พี่ใหญ่ ปกป้องราษฎรของเราจนหยดเลือดหยดสุดท้าย” ฮองเฮาเบิกตากว้าง กรีดร้องห้ามปรามลูกชายอย่างบ้าคลั่ง ทว่าเซียวอี้เจ๋อกลับไม่หันไปมองนางอีกเลย

“อย่างไรก็คงต้องสักสิบปีแปดปีนั่นแหละ เขาเป็นราชบุตรเขยของอดีตท่านอ๋องซีอู ให้เขาไปปกครองดูแลที่นั่นย่อมเหมาะสมกว่าจริง ๆ” เมื่อกล่าวถึงคนผู้นี้ เซวียหว่านอี้ก็นึกถึงซื่อจื่ออ๋องเยว่เซี่ยเฝ่ยขึ้นมา ไม่รู้ว่ายามนี้สถานการณ์ของเขาในเยี่ยนโจวจะเป็นเช่นไรบ้าง

"บุตรสาวท่านยามนี้บางครั้งนางก็นึกถึงเหตุการณ์กวาดล้างตระกูลออก บางครั้งก็หลงลืม นี่คือซื่อจื่อจ้าวเทียนหานบุตรชายชินอ๋อง ยามนี้ใช้แซ่หลี่ของข้าเพื่อกันคนสงสัย" เซียวอี้มองไปยังชายหนุ่มที่ยามนี้คือบุตรเขยของตนจึงพยักหน้าให้ "ซื่อจื่อ....ที่แท้ก็คนกันเอง" "ท่านคงไม่ได้มา เพื่อทักทายเท่านั้นใช่หรือไม่"

เป็นเจียงหย่งที่เอ่ยถามราวกับแปลกใจ ทว่าตัวเขากลับรู้นานแล้วว่าซืออี้ก็คือหรงฮวา "นางก็คือบุตรสาวของท่านแม่ทัพหรงลู่เหยียน เช่นนี้ตัวนางเองก็ถือว่าเป็นกบฏด้วยมิใช่หรือเพราะนางแซ่หรง!"

เซียวติ้งอู่เป็นบุตรชายของเซียวว่านโฉว จึงเคยได้ยินผู้เป็นพ่อพูดถึงเหตุการณ์ในอดีตระหว่างจักรพรรดิเหวินกับนักเลงเฒ่าอยู่บ้าง ฉินอู่ฉางบิดาของนักเลงเฒ่าเป็นผู้บัญชาการองครักษ์ส่วนตัวของจักรพรรดิองค์ก่อน

"นายฟังให้ดีนะ ฉันก็คือจักรพรรดิชิงชิว ฉันชื่อหูเยว่ซี เกิดมาก็ถูกลิขิตให้สืบทอดราชบัลลังก์ของกษัตริย์" "ทุกที่ในโลก ยกเว้นสวรรค์ นับถือชิงชิวเป็นกษัตริย์! และชิงชิวก็นับถือฉันเป็นจักรพรรดิ รู้ความเก่งของฉันแล้วใช่ไหม?"

เย่เฟยหลีอยากจะถามอะไรเพิ่ม แต่ขันทีเฉินก็ห้ามเขาไว้ หากทำให้องค์จักรพรรดิกริ้วแล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้จะยิ่งเลวร้ายยิ่งกว่านั้น เมื่อมองดูดวงตาขององค์จักรพรรดิ มหาเสนาบดีฉู่ก็รู้สึกลังเลเล็กน้อย แต่เขาก็ยังคงพูดอย่างกล้าหาญว่า “อันที่จริงเนี่ยนซีไม่ใช่บุตรสาว ของกระหม่อม แต่เป็นบุตรสาวของนางพ่ะย่ะค่ะ”

เจียงเสิ่นเย่วปรายตามองบุตรสาวสุดที่รักพร้อมกับหรี่ตาลงอย่างสังเกตอาการ แต่แล้วเขาก็ยกยิ้มขึ้นมาอย่างนึกอารมณ์ดียิ่งที่บุตรสาวพึงใจในตัวบุรุษเช่นหานอี้หลง ขอเพียงเขาได้ครองบัลลังก์ตามที่หวัง ตำแหน่งราชบุตรเขยที่เขาพร้อมประเคนให้ชายหนุ่มตรงหน้าย่อมมิใช่เรื่องที่จะปฏิ