เซียวอี้ บุตรเขยผู้เป็นจักรพรรดิสวรรค์ Novels & Stories

เพราะขึ้นไปขอรับผิดเพียงผู้เดียวจึงได้รู้ว่าที่จักรพรรดิสวรรค์โกรธเคืองเยี่ยนเฉินมากจนไม่ต้องการให้มีชีวิตอยู่นั้น ไม่เพียงแค่ผิดฐานก่อกบฏ แต่เพราะลักพาตัวหลานสาวสุดที่รักและแสนหวงของพระองค์กับราชินีด้วย ‘อวี้หลันเป็นบุตรสาวของเจิ้งหาน’ องค์จักรพรรดิเอ่ยในสิ่งที่เป ็นความลับต่อตนเสียงเครียด ส่วนหนึ่งอาจเพราะมั่นใจว่าตนจะไม่เปิดเผยความนี้ต่อผู้ใด แน่นอนว่าราชาปีศาจไม่คิดบอกผู้อื่น แต่เยี่ยนเฉินควรรู้เพื่อจะได้ทำใจในสิ่งที่ไม่มีวันเป็นจริงขึ้นมาได้

เซียวอี้เหิงตอบพระมารดาของตนด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด เพราะเขาไม่ได้นอนมาหลายวัน ใต้ตาดำคล้ำ แม้แต่หนวดเคราก็ขึ้นมาจนเขียวครึ้มเพราะเขาไม่ใส่ใจจะดูแลมัน ไทเฮารู้สึกปวดใจไม่น้อยที่เห็นบุตรชายคนเล็กได้รับความทรมานเช่นนี้ เซียวอี้เหิงเป็นบุตรชายคนเล็กของนางที่มีตอนอาย ุมากแล้วก่อนที่ฮ่องเต้องค์ก่อนจะสวรรคตจากไปนางจึงรักเขามาก

บนหน้าผากของเฟิ่งจิ่วเหยียนปรากฏเส้นสีดำขึ้นหลายเส้น “เซียวจ้าว? เหตุใดไม่ตั้งว่า ‘เซียวถู่ (แปลว่า ผืนดิน)’ เลยเล่า?” จู่ ๆ เซียวอวี้ราวกับเข้าใจในทันที “เซียวถู่ เซียวถู่ ชื่อนี้จริง ๆ ก็ดูมีอำนาจยิ่งใหญ่ ใต้หล้าไม่มีผืนดินใดที่มิใช่ของจักรพรรดิ มองเห็นก็รู้ทันทีว่าเป ็นบุตรของจักรพรรดิ”

เซียวเซวียนเช่อก็คือผู้มีปัญญา รู้หลักคิดย้อนกลับ มิใช่ทำอย่างสุดโต่ง ดวงตาเซียวเม่ยเอ๋อร์ทอประกายระยับ “ความนัยของท่านคือ ข้าเลือกราชบุตรเขยผิดหรือ? เดิมทีต้องการหาคนหัวอ่อนสรุปว่าเผชิญหน้ากับคนหัวแข็ง?” เซียวเซวียนเช่อพยักหน้า “เป็นเช่นนี้”

[1] เทียนตี้ หรือ จักรพรรดิสวรรค์ ตำแหน่งประมุขผู้ปกครองเหล่าเซียนทั้งหลายในพิภพเซียน [2] เทียนโฮ่ว หรือ ชายาในองค์จักรพรรดิสวรรค์ผู้ปกครองพิภพเซียน [3] ไท่จื่อเฟย คือ ชายาในองค์รัชทายาท

นรูปเหมือนนั้นแท้จริงแล้วคือ พระมเหสีหลี่ในองค์จักรพรรดิหยาง บิดาเล่าว่านางมีพระโอรสอยู่หนึ่งพระองค์ ทราบเพียงนามว่า หยางซิงอี แต่เพราะอยู่กันคนละแคว้น ซ้ำยังมีสถานะเป็นองค์ชาย เขาจึงไม่อาจได้พบเจอ หรือหากจะเข้าพบได้ก็คงเป็นยามที่ไป๋เหลียนฮวาเจริญพระชันษากล ายเป็นผู้ใหญ่ เมื่อนั้นเฉินอวี้ก็จะได้ตามเสด็จไปแคว้นหยางในฐานะราชองครักษ์ประจำพระองค์

น้ำเสียงแผ่วเบาแหบแห้งของเจาหยางปนไปด้วยความเจ็บปวดทำให้ลั่วเออร์ยืนยิ่งหัวใจสั่วไหว ออมกอดที่นางเคยถวิลหาและเฝ้าฝันถึงยามนี้กำลังโอบกอดนางอยู่ แต่แล้วจู่ ๆ ใบหน้าของเซียวอี้ได้ปรากฎขึ้น ลั่วเออร์รีบผลักเขาออกจากนาง "อย่าทำเช่นนี้เลยยามนี้ข้ามิใช่ลั่ วเออร์ของท่านอีกต่อไป ข้าคือพระชายาขององค์รัชทายาท "

หวังเหลียนหรงค่อยๆ ฉีกยิ้มกว้างอย่างน่ากลัว “เขามีนามว่าหลิ่งเฮ่อ บุตรชายของข้าที่เกิดจากสายเลือดบุรุษชั่วช้าเช่นท่าน” เฉินอี้สูดลมหายใจอย่างหนักหน่วง เมื่อครู่เขาเห็นเต็มสองตาแล้ว ใบหน้าที่เหมือนกับเขาขนาดนั้น เหมือนยิ่งกว่าโอรสธิดาจากสนมคนอื่น นี่มันอะไรกัน?

“เขาเป็นบิดาของบุตรหม่อมฉันเพคะ” “อืม ว่าแต่...บุตรชายใช่หรือไม่” นางเลิกคิ้ว [1] 皇帝 หวงตี้ จักรพรรดิ หรือฮ่องเต้

ฉู่ซีเย่หันไปขอบุตรชายมาจากซ่างเหวินซึ่งอุ้มไว้ก่อน วินาทีแรกซึ่งได้อุ้มบุตรชาย โลกเขาหมุนกลับด้าน เด็กคนนี้น่าตาน่าเกลียดเหมือนถูกใครทุบหน้าจนม่วงช้ำ แต่เขากลับตกหลุมรักอย่างรุนแรง ทั้งๆ ที่เขาไม่เคยคิดจะรักใครแบบเหยาอี้เหยามาก่อนยกเว้น…ฉู่อวี่ ใช่…เขาจะตั้ งชื่อลูกว่าฉู่อวี่ “ฉู่อวี่ นี่คือมารดาของเจ้า” ฉู่ซีเย่ประคองบุตรชายให้นางอุ้ม ก่อนจะปีนขึ้นเตียงไปกอดซ้อนอยู่ด้านหลัง