เทพกระบี่เกิดใหม่เป็นศิษย์น้องหญิงผู้เป็นที่รัก นิยาย & เรื่องราว

แม่นมซุนพูดพลางยิ้ม สีหน้าผ่อนคลายราวกับว่าการเข้าเฝ้าไทเฮาเป็นเพียงแค่หลานสาวกลับมาเยี่ยมท่านย่าเท่านั้น และไม่ใช่เรื่องใหญ่อันใด หลิวจินหลันคือองค์หญิงที่กำเนิดจากฮองเฮา นอกจากจะได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้ ไทเฮายังรักและเอ็นดูนางมากกว่าใคร ด้วยเหตุนี้นางจึงเ ติบโตขึ้นมาพร้อมกับนิสัยหยิ่งทะนง ถือยศถืออย่าง

ก็ดูสิ กระทั่งตัวเขาเองก็ยังถึงขั้นยอมสาบานเป็นพี่เป็นน้องกับงูยักษ์ตัวหนึ่ง. เยว่เทียนฟงมองสตรีของผู้อื่นแล้ว แววตาก็อ่อนลง “บางทีพี่ชายรองอย่างข้าก็อดคิดไม่ได้ว่า หากผู้ที่พบเจ้า รักษาเจ้า รับเจ้าเป็นศิษย์คือข้า เรื่องราวระหว่างพวกเราจะเป็นเช่นไร”

ชายหนุ่มเริ่มปูทางเผื่อหญิงสาวจะจำอะไรได้ "ฉันเรียนที่โรงเรียนเทพพิศมัยจังหวัดขอนแก่นค่ะ บ้านเกิดดิฉันอยู่ที่นั่น" "แล้วย้ายมาอยู่กรุงเทพฯ นานแล้วเหรอครับ"

ตงหยางยังเด็กนักเขารู้เพียงว่านายหญิงของเขาช่างมีดวงหน้างามพิลาสพิสุทธิ์ยิ่งนัก เมื่อเฉียวเวยเวย นั่งลงเรียบร้อยเฉิงเซาก็ปรี่ตัวเข้าไปทันที “นายหญิง...ท่านมาแล้ว ข้าคิดถึงท่านยิ่งนักของขวัญวันเกิดที่ท่านมอบให้ข้าชอบยิ่ง นายหญิงขอบคุณท่านมาก” “เจ้าชอบก็ดีแล้ว...ได้ยิน ว่าเจ้าจะเดินทางไปส่งสินค้าด้วยหรือ”

คนเราย่อมแปรเปลี่ยนกันได้ตามวันเวลาและสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปรไป นางอยู่ที่นี่ในฐานะน้องสาวบุญธรรมและอาจารย์สอนศิลปะและศาสตร์ของสตรีเบื้องต้นให้แก่ท่านหญิงหนิงฮวา สอนเท่าที่นางจะสอนได้ และท่านหญิงตัวน้อยก็ตั้งใจเรียนมาก พี่ชายของนางก็ไม่ได้หวังอะไรมาก เพียงอยากจะ ให้น้องสาวกลับมาอยู่ด้วยกันในความดูแลของเขา เพื่อชดเชยเรื่องราวในอดีตชาติเพียงเท่านั้น

ดลชัยได้แต่ส่ายหน้าให้กับน้องสาว และภีมภพ หมั่นไส้คนรักกัน ด้านภีมภพพอรู้ว่าประกายดาว เป็นน้องสาว ไม่ใช่เด็กดล อย่างที่คิด มือทั้งสองข้างประสานเข้าหากัน กอดประกายดาวไม่ยอมปล่อย ไม่สนใจท่าทีหวงน้องสาวของดลชัย ทั้งภีมภพ และประกายดาว ยังพลอดรักกันหวานฉ่ำ ทำคนพี่ถึงกับ ทนมองไม่ไหว

อันเมี่ยนหันไปมองหน้าคุณหนูและคุณชายรอง นางมาทีหลังเจ้ากระบี่นี่ด้วยซ้ำแต่เมื่อคุณหนูพูดเช่นนั้นก็คงต้องตามน้ำ “ยอดไปเลยอันเมี่ยนเจ้านี่รอบรู้สมกับเป็นศิษย์ของไป๋ซานจริง ๆ” “ขอบคุณที่ชมเจ้าค่ะ”