เทพกระบี่เกิดใหม่เป็นศิษย์น้องหญิงผู้เป็นที่รัก นิยาย & เรื่องราว

ศิษย์น้องมีความสามารถน้อยกว่านาง แต่ก็เป็นคนขยัน ขี้เล่นและไร้เดียงสา ศิษย์น้องที่พบในวันนี้ต่างจากคนในความทรงจำของนางโดยสิ้นเชิง ขณะกำลังคิดถึงเรื่องนี้ เฉินชีก็เข้ามาใกล้ “เจ้าทำได้เร็วกว่าเวลาที่ข้าตั้งไว้” “อาเหลาสมกับเป็นอาเหลา นักบวชหญิงอันดับหนึ่งของแคว้นห ลี!”

เทพดึงแทนรักบุตรสาวบุญธรรมเข้ามากอดอย่างรักใคร่ “เหรอครับ เก่งนะครับคุณแทนรัก” ปกรณ์ชมหญิงสาวจากใจจริง เขาเพิ่งรู้ว่าเพื่อนรักมีน้องสาวก็ตอนที่ไปหาที่บ้านอีกฝ่ายนั่นแหละ

“เป็นปู่สินะที่ใช้งานเจ้าหนักเกินไป หรือว่าปู่ควรหาลูกศิษย์เพิ่มดี” “เหยาเหยาเต็มใจเจ้าค่ะ” หญิงสาวตอบน้ำเสียงสดใส “เป็นเพราะอาจารย์ปู่ชุบชีวิตข้าจากดอกบัวน้อยเป็นร่างกายนี้ เดิมทีข้าเป็นได้แค่บ่าวรับใช้แต่ท่านมีเมตตารับข้าเป็นศิษย์ให้ข้าเรียกท่านว่าอาจารย์ปู่ นี่ก็นับว่าเ ป็นวาสนาของเหยาเหยาแล้ว อาจารย์ปู่ต้องการให้ข้าทำอะไร ข้าย่อมยินดีทำเจ้าค่ะ”

หลี่อันฉีถาม “ก็เปล่า ฉันเเค่อยากเต้นรำกับเธอสักเพลง” “เต้นรำ คุณก็หนิค่ะว่าอันฉีเต้นไม่เป็น ทำไมไม่ชวนนายหญิงค่ะ” “ฉันชอบความเงอะงะมากกว่า” “คุณมาเเปลกนะคะ เมารึเปล่า”

อันเฉียวลูบศีรษะหญิงสาวด้วยความรักใคร่ “เจ้าไม่ได้เป็นเพียงแค่ศิษย์ที่อาจารย์เลือกเป็นผู้สืบทอด แต่ยังเป็นหลานสาวแท้ๆ ของอาจารย์ อาจารย์รักเจ้ามากรู้ใช่หรือไม่” “แน่นอนเจ้าค่ะ ข้ารู้ว่าท่านรักข้าที่สุด” อันเฉียวยิ้ม “เช่นนั้นก็ดีแล้ว วันหนึ่งข้างหน้าเจ้าย่อมต้องขึ้นเป็นเ จ้าสำนักวังบุปผา โลกภายนอกนั้นน่ากลัวกว่าที่เจ้าคิดมากนัก หากเจ้าไม่ระวังเจ้าอาจพลาดพลั้งกระทั่งต้องเสียใจไปชั่วชีวิต อาจารย์เพียงอยากให้เจ้าเปิดหูเปิดตาให้กว้าง หลายอย่างอาจารย์อาจสอนเจ้าได้ แต่บางอย่างเจ้าต้องเรียนรู้ด้วยตัวเอง”

"ดี!" เสวี่ยจิ่นคงตบลงไปที่หัวไหล่ศิษย์รักที่มิใช่เพียงพบชาตินี้ ทว่า...เป็นศิษย์รักกันมาเนิ่นนานก่อนที่เขาจะมีบุตรสาวเช่นปิงเซียวมาถือกำเนิดเสียอีก

กระบี่กรีดผ่าอากาศดังลั่นดั่งฟ้าร้อง ผู้บำเพ็ญเพียรผู้สูงสง่าก้าวลงมาจากกระบี่คู่กาย ต้อนรับการกลับมาของศิษย์น้อง เสิ่นซิงอีประสานมือคำนับผู้มาใหม่ “คารวะศิษย์พี่เยี่ยน ข้าเพิ่งจะก้าวเท้าออกจากถ้ำผลึกเจ็ดสี ท่านก็มาถึงเสียแล้ว ท่านรวดเร็วถึงเพียงนี้ คนจากยอดเขาอัสสรัตน ะจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนกัน”

หญิงสาวรีบขยับไปกอดร่างสูงโปร่ง แนบใบหน้ากับแผ่นหลังกว้างเมื่อรู้ว่าตนทำให้อีกฝ่ายเคืองใจ “ข้าดีใจและมีความสุขที่สุดในชีวิต แต่ท่านคือผู้ที่ทุกคนต่างก็ชื่นชม เป็นศิษย์เอกที่ถูกจับตามอง ท่านเหมือนอยู่ไกลเกินเอื้อมสำหรับข้า ได้เป็นน้องบุญธรรมของท่านและท่านเอาใจใส่ คนรอบข้าง ก็มองว่าข้าใช้เล่ห์มารยากับท่านเพื่อให้ได้ลูกพลับเซียน ข้าเกรงว่าหลายคนอาจยิ่งเข้าใจผิดเมื่อความสัมพันธ์ของข้ากับท่านเปลี่ยนไป ขอให้ข้าได้รักท่านอยู่ในมุมเล็กๆ ของข้าก็เพียงพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องมีผู้ใดล่วงรู้ ความรักของข้าที่มีต่อท่านก็ยิ่งใหญ่ในหัวใจข้าและไม่มีวันเสื่อมคลาย”

เขาหลงรักเจ้าจื่อเถิงเต็มเปาจึงเอ็นดูน้องสาวคนนี้เป็นอย่างมาก “ในที่สุดก็จะมีคนเรียกข้าว่าศิษย์พี่แล้ว” “นึกแล้วเชียว” เฉาหมิงส่ายหน้าแล้วขยี้ผมยาวสีดำขลับของศิษย์รักตามประสา

นางเคยเป็นศิษย์ผู้ซุกซนและดื้อดึง แต่ยามนี้ แววตากลับเปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยน หากแต่ผู้ที่อยู่ในความคิดนาง กลับมิใช่เจ้าบ่าว “อาจารย์…” หญิงสาวอดีตผู้บำเพ็ญเซียนเสียงรำพึงภายในใจเอ่ยแผ่ว “วันนี้ข้ากลับไม่มีท่านเคียงข้าง… ท่านเป็นดังมารดาที่เลี้ยงข้ามา ข้าปรารถนาให ้ท่านมาแสดงความยินดีกับข้าบ้างเสียจริง”