เธอกลับมาเทพ Novels & Stories

“พี่กลับมาแล้ว” “ได้นาฬิกามาไหมคะ?” “ไม่เจอของถูกใจเลยไม่ได้เอามา” “เดี๋ยวปั้นปลอบใจให้ รีบกลับบ้านเรากันเถอะค่ะ” ════♡════ [VEGUS’s Talks]

เธอกล่าวอย่างหนักแน่น “ถึงแม้ว่าคุณจะมีพลังมากและเป็นถึงเทพ แต่ฉันรักพวกเขาไปแล้ว”

เธอกลับมา ****************** ‘ไม่มีคำอธิบายใดๆ ต่อคลิปที่หลุดออกมา กุ๊กแค่หวังว่าทุกคนจะลืมมันไปในไม่ช้า ระหว่างนี้ กุ๊กขอเวลาไปทบทวนทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิต หัวใจของกุ๊กบอบบางเกินกว่าจะตั้งรับคำถามของสื่อในตอนนี้ กุ๊กขออยู่เงียบๆ สักพักนะคะ ขอบคุณทุกคนที่รักกุ๊ก ที่เอ็นด ูกุ๊กมาหลายปี เมื่อกุ๊กพร้อม...กุ๊กจะกลับมาอย่างแน่นอน แล้วเจอกันในสักวัน...’

เขาจากไปไม่เอ่ยเอื้อน ไม่เหลียวกลับคืนมา…" น้ำเสียงอวี้ฮวาอ่อนหวานและฟังดูสูงส่งราวเทพธิดาผู้เพียบพร้อม ตัดกับอารมณ์อาดูรในถ้อยคำจนแทบทำให้ผู้ชมลืมหายใจ ทุกกิริยาเคลื่อนไหวสอดคล้องกับดนตรี ดั่งภาพวาดมีชีวิต เสียงฮือฮาเงียบลง เหลือเพียงสายตานับร้อยคู่ที่จ้องมองนางเพียงคนเ

(นังนาวเมื่อไหร่จะกลับมา ไปนานแล้วนะมึงเงินกูหมดแล้วเนี่ยมึงจะให้กูอดตายรึไง) "ฉันเพิ่งกลับมาถึงกรุงเทพเองแม่" มะนาวเอ่ยโกหกแม่ไปด้วยท่าทีเหนื่อยหน่ายโดยมีอิงฟ้ายืนฟังด้วย (มึงรีบกลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะ เร็วๆ) "พรุ่งนี้ฉันจะกลับไปนะแม่ วันนี้ฉันต้องทำงาน"

หมอกถาม “กูกลับละ” “รีบจังวะ กูเพิ่งกลับมาจากเมกานะไอสัส” เรวัตตะโกนด่า “หึ! ไอ้เวร” ธียกยิ้มอย่างพอใจที่ยั่วโมโหเสือมาดนิ่งให้จิตใจร้อนรุ่มได้

"คุณหนูหายไปเกือบครึ่งชั่วยามเหตุใดถึงกลับมาดูอารมณ์ดีเช่นนี้เจ้าคะ" อาถังดีใจที่คุณหนูนางกลับมาอย่างปลอดภัยแถมใบหน้ายังเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มราวมีข่าวดีอะไรมา "คงเพราะธนูดอกนี้ไม่ช้าก็เร็วจะคืนสนองสู่ที่มาของมันกระมัง"

ส่งเสียงเรียกอยู่หลายคราคนถูกเรียกก็ไม่หันมา ต้าซานจึงเรียกดังขึ้นอีกฝ่ายถึงได้ยินเสียง เขาหันหน้ามามองอย่างเฉยชาเหมือนทุกทีที่มักไร้อารมณ์กับทุกสิ่ง “มีสิ่งใด” “มู่หรงกลับมาแล้วขอรับ” เขาชะเง้อมองคนสนิทอีกคน ท่าทีนั้นดูใคร่รู้ไม่น้อย เขาลุกจากที่นั่งเหยียดตัวตรงถามเสียงเรียบ “ไ ด้ความหรือไม่”

ปทุมมาลย์กลับมามีไอเย็นปกคลุม หมู่มัจฉาน้อยใหญ่ล้วนคืนชีพชีวัน ด้วยเวทฟื้นฟูของเหล่าเทพแห่งสายน้ำ และเทพชั้นผู้น้อยในเรือนเทพอู่เฉินเดินทางมาทิศประจิม ร่วมใจกันทำให้พวกมันกลับมาสวยงามดังเดิม ส่วนใหญ่เป็นฝีมือเทพ เพราะเทพปีศาจไม่ถนัดงานฟื้นฟู จะทำได้ก็เพ ียงเล็กน้อยไม่ถึงครึ่งมือเทพชั้นผู้น้อยด้วยซ้ำ ท่านอู่เฉินปลดปล่อยเวทเซียนของเทพมังกรแห่งการฟื้นฟูออกมายามใด ไร้ซึ่งความมั่นใจ ถึงไม่มีผู้ใดกล้าหัวเราะเยาะท่าน เพราะไม่ใช่วิสัยของเทพผู้มีจิตใจอันบริสุทธิ์ ดีงาม

“ขอบพระทัยฮองเฮาที่ทรงเมตตา” เทพเซียนรีบถอยหลังแล้วรับสัตว์เวทของตนที่ถูกสยบไม่ได้สติก่อนกลับไป