เปลี่ยนลูกเลี้ยงให้เป็นเมียบำเรอ นิยาย & เรื่องราว

“ผมยังไม่ได้บอกสักคำว่าจะให้เค้กไปเป็นของเล่นหรือนางบำเรอ ผมต้องการเค้กไปเป็นเมีย” “หึ! เป็น ‘เมีย’ ทั้งๆ ที่มาเฟียอย่างพวกคุณมักสะสมผู้หญิงงั้นเหรอ เมียของมาเฟียก็ไม่ต่างจาก ‘นางบำเรอ’ หรอกมิสเตอร์โลเปซ”

รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสมเพชตัวเอง "กลับไปเป็นอะไรคะ... เมียน้อยน่ะเหรอ? กลับไปอุ้มท้องรอให้คุณแต่งงานกับคุณณฉัตร... รอให้คุณพาเมียหลวงเข้าบ้าน แล้วฉันก็นั่งเลี้ยงลูกอยู่ในมุมมืด เป็นนางบำเรอที่มีลูกติด... แบบนั้นเหรอคะที่คุณต้องการ?"

อึดใจต่อมาร่างของพ่อเลี้ยงก็อยู่ในสภาพล่อนจ้อนเปลือยเปล่าโดยไม่มีความกระดากอายต่อสายตาของหญิงสาวแต่อย่างใด “ทำให้ฉันมีความสุข... ถ้าถูกใจฉันสัญญาว่าจะเก็บเธอเอาไว้เป็นนางบำเรอ... เหมือนอย่างที่พ่อฉันเอาแม่เธอมาอยู่ในบ้านเพื่อเป็นนางบำเรอ”

“ยังจะมาหัวเราะอีก ต้องทำยังไง เมียพี่จะไม่นอนแข็งเป็นท่อนไม้ ตั้งแต่มีลูกเนี่ย ไม่เหมือนเดิม” “ก็มันเหนื่อยนี่คะ พี่ต้องมาเลี้ยงลูกเอง และให้มิวออกไปทำงานข้างนอกแทน จะได้รู้ว่าเหนื่อยเป็นยังไง”

"เมียพี่สัญญานะว่าพวกพี่จะดูแลเรากับลูกให้ดีที่สุด จะไม่ยอมให้ความดิบเถื่อน ของพวกพี่มาทำร้ายครอบครัวเราอีก" ขนมน้ำตาคลอด้วยความตื้นตัน เขารู้ดีว่ากว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ต้องอดทนและพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองขนาดไหน จากนักเลงจอมห่ามสู่การเป็นพ่อคนที่อ่อนโยน "ผมรักพี่ๆ ที่สุดเ ลยครับ ขอบคุณที่่ยอมเปลี่ยนเพื่อผมและลูกนะ"

“ก็จนกว่าตาเจมันจะคิดได้ ฉันต้องการให้ลูกเราทำอะไรอยู่ในลู่ในทาง โตจนมีลูกมีเต้าแล้วต้องเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับลูก ไม่ใช่วันๆเที่ยวนอนกับผู้หญิงไปทั่ว ถ้ามันเปลี่ยนแปลงตัวเองไปในทางที่ดีขึ้นไม่ได้ ก็ไม่ต้องเจอหน้าลูกเมียไปตลอดชีวิต!!” “คุณไม่สงสารลูกเราบ้างเหรอคุณหญิง ผมว่า ลูกเราคงจะคิดได้แล้วแหละ ดูจากสภาพแล้วเหมือนคนไม่เต็มคน”

ดาวทำสีหน้าครุ่นคิด แต่ก็ตัดสินใจได้ทันที ในหัวคิดอย่างปลงตกว่า ‘ความต่างของเมียกับนายบำเรอคืออะไรวะ ยังไงต้องเสียตัว ปรนเปรอสวาทให้ไอ้พวกมาเฟียสามคนนี้เหมือนกัน’

"แล้วไม่เอาเมียกลับไปด้วยหล่ะ" "พ่อแทน!" "พี่แทน!" "จะตกใจไรกัน ก็พายบอกว่าพี่เป็นพ่อตา ลูกสาวเราก็ต้องเป็นเมียตาภู ไม่ใช่หรือไง" "บทจะยอมรับก็ยอมรับง่ายๆเลยนะคะ"

เธอผละออกพลางค้อนให้ลูกชายทีหนึ่ง แม้จะรู้จักหนูฝันหวานได้ไม่นานนัก แต่ก็รู้สึกหลงรักเด็กคนนี้ไม่ต่างจะลูกในไส้ของเธอเลยสักนิดเดียว “เปลี่ยนเป็นเรียกลูกสะใภ้แล้วเหรอครับ” “ก็ใช่น่ะสิ อีกไม่นานก็จะได้เป็นจริงๆ แล้ว ก็ต้องฝึกเรียกให้ชินถึงจะดี” “หึ...ก็จริงแ ฮะ...”

“ผมก็ดีใจที่มันได้หนูคะน้าเป็นเมีย เพราะหนูคะน้า ไอ้ลูกเลวของเราถึงมีการเปลี่ยนแปลงและเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ผมดีใจที่คนระยำอย่างมันมีเป้าหมายในชีวิต” “คุณก็พูดถึงลูกแบบนี้อีกแล้ว นั่นมันอดีตแล้วนะคะ ตอนนี้ตาหมีจะเป็นพ่อคนแล้วนะคะ” “เราก็จะเป็นปู่ย่าเหมือนกัน” คนเป็นสามีเ อ่ย