เปลี่ยนลูกเลี้ยงให้เป็นเมียบำเรอ นิยาย & เรื่องราว

"ค่ะ นาราอยากให้โอกาสพี่ได้ทำหน้าที่พ่อของลูก แล้วก็ทำหน้าที่สามีของนาราด้วยค่ะ" "พี่เหรอ?" เซพรู้สึกตื่นเต้นจนใจสั่นระรัวเหมือนจะทะลุออกมานอกอก เมื่อได้ยินเธอบอกว่าให้เขาได้ทำหน้าที่สามี และเธอก็เรียกเขาว่าพี่ "ค่ะพี่เซฟ" พูดพลางส่งยิ้มหวานให้เขา

“แต่งงานแล้ว จดทะเบียนสมรสกันแล้ว ถ้ายังไม่ใช่เมียแล้วจะให้เป็นอะไร นางบำเรอเหรอ คนอย่างเธอห่างไกลจากคำว่านางบำเรอมาก อย่างมากก็แค่ไม้กันหมากันท่าพวกผู้หญิงให้ฉันนี่แหละ” พยายามอย่างมากที่จะไม่ตวัดฝ่ามือเรียวเล็กเข้าใส่ใบหน้าคมคาย เลขาสาวแว่นมีความอดทนสูงที่จะไม่โต้เขากลับ สามีเธอช่างปากคอเราะร้าย เคยบอกกับตัวเองว่าใช้สายตาแบบไหนมองว่าเขาเป็นพี่ชายแสนดีของเด็กหญิงน้ำค้าง

เอาอีกแล้ว วันนี้พูดจาชวนเลี่ยนอีกแล้ว ไม่รู้ทำไมพักนี้ถึงชอบพูดจาชวนเลี่ยนแบบนี้กับเธอจังเลยนะ หญิงสาวเอ่ยอยู่ในใจก่อนที่จะเอ่ยสวนกลับไปให้พ่อเลี้ยงพิพัฒน์หน้าหงายไปเลยทีเดียว “ฉันเพิ่งรู้นะว่านางบำเรอขัดดอกอย่างฉันได้เลื่อนขั้นมาเป็นเมียพ่อเลี้ยงเจ้าอารมณ์อย่าง

แม้เคยคาดหวังให้อัยรินเป็นคนเปลี่ยนหัวใจของบุตรชาย ทว่าก็ไม่ได้ต้องการให้อีกฝ่ายชดใช้ความผิดแทนตน “วินลูก ยัยอัยย์ไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลยนะลูก ปล่อยน้องไปเถอะ” “ไม่! ถ้าเด็กที่คุณแม่ราดข้าวแดงแกงร้อนเลี้ยงมาอยากตอบแทนพระคุณมากนักก็มาเป็นเมีย…” เขาเว้นช่องวางพร้อมยกยิ้มมุมปากแล ้วเอ่ยต่อ “เมียบำเรอของลูกจะเป็นอะไรไป!”

ยต่ายไปสินะ กูเข้าใจถูกไหม?…มึงจะให้เด็กคนนั้นทำอะไรกูก็ไม่ว่า จะให้เป็นนางบำเรอ เป็นเมีย เป็นทาสรับใช้ หรือจะให้เป็นอะไรก็แล้วแต่ตามที่มึงต้องการ กูขอแค่เงินเพิ่มอีกสิบล้านบาท มึงให้กูได้ไหม รับรองได้เลยว่าน้องสาวกูไม่เคยผ่านผู้ชายคนไหนมาก่อน คุ้มค่ากับจำนวนเงินสิบล้านบา ทแน่นอน!!”

"พ่อเลี้ยงหมายความว่ายังไงคะ นี่พ่อเลี้ยงยอมให้มินนี่เป็นเมียแล้วเหรอ" "ถ้าอยากเป็นเมียฉันก็ต้องทำถึงนะ ถ้าเธอทำให้ฉันถึงใจ ฉันจะยอมให้เธอเป็นเมียก็ได้" "พูดแล้วนะคะ"

"ถ้าคิดว่าฉันปล่อยเด็กคนนี้ไปก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ แต่แกต้องเต็มใจที่จะแต่งงานกับนายน้อยเจียงในฐานะนางบำเรอ" “ด้วยวิธีนี้ ฉันอาจจะแบกหน้าแก่ๆ นี้ไปเพื่อขอความเมตตาแทนไอ้เด็กคนนี้” เมื่อคำพูดของเธอจบลง

หัสวีร์ยกมือขึ้นกอดอก “นี่ยัยเลขานั้นเป็นเมียแก” พ่อทำตาโต “นึกว่าเลี้ยงเป็นนางบำเรอ” “ผมไม่ทำแบบนั้น”

คุณป๋าก้าวขาเดินมาใกล้ๆ “เป็นลูกเลี้ยง อย่าทำตัวเหมือนเป็นเมียฉัน” คุณป๋ายกยิ้มมุมปากอย่างยากที่จะคาดเดา ก่อนจะคว้ามือมาโอบเอวของฉันเอาไว้ “หรือเธออยากจะเลื่อนขั้น จากลูกเลี้ยงมาเป็นเมียฉัน ?”

“เลี้ยงฉันในฐานะอะไรมิทราบ นางบำเรอน่ะเหรอ อึก! ฮือๆๆ” “แล้วฐานะอะไรล่ะ หรือจะอยากเป็น ‘เมีย’ ถ้าเป็นเมียลับๆ น่ะได้ แต่ให้แต่งออกหน้าออกตาและจดทะเบียนสมรสน่ะไม่มีทาง พี่เหิมไม่พร้อมที่จะมีโซ่คล้องคอตอนนี้”