เมียเด็กของมาเฟีย Novels & Stories

ในเวลาห่างกันเพียงไม่กี่นาที ร่างอวบอิ่มนี้ช่างหอมหวานอย่างที่สุด ลูคัสเติมเท่าไหร่ก็ไม่ยอมเต็มสักที กว่าที่เรือนร่างกำยำของมาเฟียใหญ่จะปล่อยร่างเล็กให้เป็นอิสระ เวลาก็ปาไปเกือบจนถึงเช้าของอีกวัน ร่างใหญ่ซุกซบอยู่ข้างกายเด็กสาวด้วยความเมื่อยล้า ในขณะที่เด็กสาวนั้นนอนหา ยใจรวยรินเพราะกิจกรรมร่วมรักมาราธอนอันโหดร้ายป่าเถื่อนของมาเฟียหนุ่ม เธอมีสติรับรู้ทุกอย่าง แต่ทว่าก็ไร้เรี่ยวแรงที่จะต่อต้านพลังอันมหาศาลจากชายฉกรรจ์ เมธิตาคือทาสสวาทของมาเฟียใหญ่แห่งดินแดนลาสเวกัสอย่างแท้จริง! ........................

“ขึ้นให้หน่อยได้ไหม อยากเห็นเมียเสร็จตอนอยู่ข้างบน” “เมล่อนชอบที่พี่เรียกว่าเมีย ถึงตอนนี้จะเป็นเมียลับก็เถอะค่ะ” “เมียลับก็คือเมีย เรียนจบเมื่อไหร่คำว่าลับก็จะหายไป แต่ตอนนี้เมล่อนทำหน้าที่เมียลับของมาเฟียไปก่อนได้ไหม น้องชายพี่มันไม่อยากรอ”

ปกรณ์หัวเราะในลำคอเบาๆ "ผมรู้สึกว่าตัดสินใจไม่ผิดเลยนะ ที่หลงรักเด็กอย่างคุณ" เธอเอื้อมมือจับมือเขาไว้ "ฉันก็ตัดสินใจไม่ผิดที่หลงรักมาเฟียเจ้าเล่ห์อย่างคุณ"

"แล้วทำไมเฮียถึงไม่ยอมหาเมียสักทีล่ะคะ" "ถ้าหาตอนนั้นเฮียจะได้ณิมาเป็นเมียเหรอ" มาเฟียหนุ่มระบายยิ้มพร้อมรั้งคนตัวเล็กเข้ามายืนกลางหว่างขา กลิ่นหอมจากซอกคอของณิชาพานทำให้หัวใจแกร่งเต้นไม่เป็นส่ำ

"คุณพ่อเอาเมียผมไปไว้ที่ไหนผมไม่มีเวลาคุยกับคุณพ่อหรอกนะครับ เอาเมียของผมคืนมา" "แกเรียกเธอว่าเมียแต่แกก็ทำกับร้ายเธอทุกอย่างทั้งร่างกายและจิตใจแถมยังไม่ได้รักและไม่ได้สนใจเธอแล้วจะเรียกเมียไปเพื่ออะไร" "คุณพ่อไม่รู้หรอก"

"อืม" "ยัยนั่นก็คือมาร์ลินญาติมึงไงล่ะ แล้วตอนนี้ก็ดันเป็นเด็กกูด้วย แต่ประเด็นคือกูไม่รู้มาก่อนว่ายัยนั่นเป็นลูกมาเฟีย แล้ววันนี้พ่อยัยนั่นก็ขู่กูเรียบร้อยแล้วด้วย ให้ตายเถอะ"

“ ( ฮ่าๆ กูไม่คิดเลยว่ามาเฟียที่หยิ่งทระนงในศักดิ์ศรีอย่างมึงก็คลั่งรักเป็น ยัยเด็กนี่คงสำคัญกับมึงมากสินะ) ” “ [มึงต้องการอะไรจากกู? เธอไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ มาสู้กันอย่างลูกชายจริงๆเขาทำกันดีกว่า ทำกับผู้หญิงตัวเล็กๆไม่มีทางสู้แบบนี้มึงมันห น้าตัวเมียชัดๆ ]”

“วันนี้หนูดีต้องเป็นเมียของพี่อย่างสมบูรณ์แบบสักที” “ค- คือ” “พี่รอมานานเกินไปแล้ว” “ฮือ...”

สวรรค์ หนีจากครอบครัวมาเฟียบ้านตัวเองมาได้ไม่กี่ปีสุดท้ายมาได้คู่หมั้นเป็นมาเฟียอีก PW : ดีออกลูกเราออกมาจะได้มาเฟียขนานแท้ LT : โอ๊ย...พอเถอะ PW : คนแรกผู้ชายหรือผู้หญิงดี LT : อย่าเพิ่งมาพูดเล่นตอนนี้สิ...ลืมไปเลยโมเน่ล่ะ? PW : ไม่ต้องห่วงมีคนเอาไปดูแลให้แล้ว

เป็นเพราะเขาคนเดียวที่คนเป็นพ่ออย่างเขาถูกผีพนันเข้าสิงจนลูกสาวของเขาต้องตกอยู่ในเงื้อมือของมาเฟียใหญ่อย่างศิชล ดูเหมือนโสรยาจะดีใจเสียมากกว่าที่ได้ไปทำงานกับศิชลนักธุรกิจชื่อดังเป็นที่หมายปองของสาวทั่วทั้งเมือง