เมื่อนางร้ายเกิดใหม่เป็นเมียหมอผีเเห่งกรุงศรีอโยธยา

เมื่อนางร้ายเกิดใหม่เป็นเมียหมอผีเเห่งกรุงศรีอโยธยา

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-14
โดย:  Madam Hangoverจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
54บท
1.2Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

'เเพรวพราว' ดาราสาวดาวรุ่งพุ่งเเรง ดันตกลงมาขิตกลางอากาศในขณะที่โหนสลิงออกลายละครนาคีพิโรธ ดันมาเกิดใหม่เป็น 'เเม่เเพรว' หญิงงามเมืองเเห่งกรุงศรีอโยธยา ที่ตกเป็นเมียหมอผีชั่วช้าโดยเต็มใจ

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ปฐมบท

「藤堂さん、式の進行は変更なしで、当日、花嫁を別の人に変えるということでしょうか?」

担当者の困惑した視線を受け、藤堂梨花(とうどう りか)はためらうことなく頷いた。

「ええ、2週間後の式は予定通り行います。変更が必要な資料は、数日中にこちらからお渡しします」

「かしこまりました。では、霧島様にもご連絡を……」

「結構です!」

言葉を遮るように梨花は強い口調で拒否した。担当者の驚いた表情を見て、彼女は努めて気持ちを落ち着かせ、説明を加えた。

「彼は忙しいので、今後の結婚式に関することは全て、私を通して下さい」

この結婚式は、霧島健吾(きりしま けんご)への最後の贈り物なのだ。

贈り物は、最後の最後まで分からないからこそ、サプライズになるんだから……

梨花はウェディング企画会社を出て、スマホでJ市からの切符を予約した。

予約完了のメッセージが表示された途端、健吾から電話がかかってきた。

電話に出ると、健吾の優しい声が聞こえてきた。

「梨花、母さんが会いたいって言うから、夜、家に連れて帰って夕食を一緒にどうかって。

それから、今晩、君に渡したいものがあるそうだ。何だと思う?」

J市では誰もが知っていることだが、健吾は冷淡な性格で、常に他人と距離を置くような態度を取っていた。

彼に言い寄る女性は後を絶たなかったが、彼は全ての優しさを梨花だけに注いでいた。

今日まで、梨花もそう信じて疑わなかった。

梨花の母親と健吾の母親は、非常に仲の良い親友同士だった。

梨花と健吾は幼馴染として育ってきたのだ。

しかし、梨花の母親が亡くなってから1ヶ月も経たないうちに、父親は継母を家に迎えた。

継母の策略によって辺鄙な場所に送られた梨花は、気を失っていた状態から目を覚ますと、酔っ払った男に痴漢されていることに気づいた。

慌てて、彼女は床に散らばっていた瓶を掴み、男の頭に叩きつけた。

男は床で痙攣した後に動かなくなり、彼女が恐怖に怯えていると、健吾が軋むドアを蹴破って飛び込んできて、彼女を抱きしめた。

その時の彼は、梨花にとって、まるで救世主のように現れた。

救出された後も、梨花はその時の出来事が原因で、深刻なトラウマを抱えていた。

健吾は毎日彼女に付き添い、有名な精神科医の診察を受けさせ、あの手この手で彼女を喜ばせようとして、ようやく梨花は過去のトラウマから少しずつ立ち直ることができた。

来る日も来る日も寄り添ってくれる彼に、どんなに冷たい心も温められた。

しかし、父親が母親を裏切る姿を目の当たりにしていた梨花は、恋愛に対して慎重になっていた。

健吾と付き合うと決める前、梨花は彼に真剣にこう告げた。

「健吾、私は、あなたから完全な愛を受けたいの。もし愛情が冷めてしまったら、円満に別れましょう。でも、もしあなたが私を裏切ったら、私は二度とあなたの前に姿を現さない」

健吾は喜びと緊張が入り混じった様子で指を立てて誓った。

「梨花、俺は君だけを愛する。一生君を愛し、君を大切にすることを誓う。俺が君をどれほど愛しているかは、時間をかけて証明する!」

当時、健吾が力強く誓った言葉が、今も耳に残っている。

しかし、全ては時間が経つにつれて明らかになった。

健吾は彼女に捧げるはずだった完全な愛を守ることができなかった。彼は二人の愛を裏切ったのだ。

昨夜、彼女は友人から健吾がもう白川清子(しらかわ きよこ)と入籍していることを聞いたのだ。

霧島家は長年、多くの困窮学生たちを支援しており、清子もその一人だった。

梨花が清子のことをよく覚えているのは、彼女が特別優秀だったからではない。

清子が裏表のある人だったからだ。

梨花は清子が健吾に好意を伝え、告白する現場を目撃していた。しかし、当時、健吾は冷淡に彼女を拒絶した。

「すまない、俺には彼女がいる」

清子のしつこさに、健吾は彼女を全く相手にせず、完全に諦めさせた。

それ以来、清子は梨花の目の前に姿を現すことはほとんどなくなった。

しかし1ヶ月ほど前、健吾は突然梨花に清子の母親が重病で、死期が近いことを告げた。彼女は死ぬ前に娘の結婚した姿を見たいのだと言う。

これまで清子に冷たく接していた健吾が、梨花に相談を持ちかけ、彼女の力になりたいと言ってきたのだ。

梨花は即座にそれを拒否し、彼と付き合う際に言った言葉を、一語一句思い出させた。

「私はあなたからの完全な愛しか受け入れない。もし他の誰かに愛情を分け与えるのなら、私たちの関係は終わる」

それを聞いた健吾は顔色を変え、梨花を裏切ったりしないとすぐに誓った。

梨花は、これでこの馬鹿げた話は終わったと思っていた。

しかし、健吾は梨花に隠れて清子と結婚届を提出しただけでなく、二人の結婚式が2週間後に迫っていることもお構いなしに、

清子をかくまい、日夜一緒に過ごしていたのだ。

梨花は自嘲気味に笑みを浮かべた。今となっては、結婚式前に全てが分かって良かったと思うしかない。

返事がないので、健吾は怪訝そうに言った。

「梨花、聞いてるのか?」

梨花は小さく返事をして、「家にいないの。後で一人で行くから、迎えに来なくていいわ」と言った。

健吾は心配そうに、「いつ出かけたんだ?どうして俺を呼ばなかったんだ?」と尋ねた。

梨花は電話から、布が擦れる音と女の吐息が聞こえてきて、表情が険しくなった。

「あなたにサプライズを用意したの。結婚式の日にあげるわ。それで、ウェディング企画会社にいくつか指示を出してきただけ」

健吾は抑えきれない喜びの声で、「どんなサプライズだ?」と尋ねた。

梨花は口元を歪めて、「今言ったらサプライズにならないでしょう。結婚式の日に分かるわ」と答えた。

健吾は興奮を抑え、優しい声で言った。

「梨花の好きにすればいい。楽しみにしているよ。じゃあ、後で」

電話を切る直前、健吾は「チュッ」と投げキッスの音をした。

しかし、それは彼自身が出した音ではなく、他の女性にキスをする音だと、梨花には分かっていた。

梨花は何も知らないふりをして、平静な顔で切れた電話を見つめていたが、心の中は嵐が吹き荒れていた。

健吾、2週間後、結婚式で起こる出来事が、あなたにとって本当にサプライズであることを願うわ。

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
54
ปฐมบท
แพรวพราว ดาราสาวดาวร้ายดวงดังแห่งเมืองไทย ยืนชื่นชมความงามของตึกหรูใจกลางเมืองติดแม่น้ำเจ้าพระยา ในขณะที่พ่นควันบุหรี่ออกมาเป็นวงกว้าง ด้านหลังเป็นชายหนุ่มที่นอนเปลือยหลังกล้ามเป็นมัดๆ ที่กำลังหลับสนิทอยู่บนเตียงนอนขนาดคิงไซส์ภายในห้องสูทโรงแรมหญิงสาวผมสีดำขลับยาวถึงกลางหลัง รับกับเอวคอดได้รูปสวยกับหน้าอกหน้าใจใหญ่โตเกินหน้าเกินตาใครเหยียดยิ้มมุมปาก ในทีวีกำลังฉายภาพของหล่อนที่กำลังให้สัมภาษณ์กับสื่อเจ้าดังด้วยชุดราตรีในนิทรรศการ Pride of All Genders งาน LGBTQ+ ที่หล่อนเปิดตัวว่าให้ความสนับสนุนทุกเพศอย่างเท่าเทียมและไม่ติดใจถ้าคนรักและแฟนคลับจะเป็นเพศไหน พร้อมจะโอบกอดทุกคนจนได้รับเสียงชื่นชมมากมายสมกับเป็นดาราสาวหน้าเฉี่ยว ดาวดวงใหม่แห่งวงการละครโทรทัศน์ในประเทศไทย ทั้งสวย รวย เก่ง และมีความคิดสมัยใหม่เลือกก้าวออกมาจากกรอบที่โด่งดังเป็นพลุแตกยิ่งกว่านางเอกแถวหน้าหลายต่อหลายคนเสียอีกชีวิตของแพรวพราวกำลังขาขึ้นแบบสุดๆ เธอยิ้มหวานทอดมองภาพแม่น้ำสายใหญ่เบื้องล่าง ที่ไหลเป็นอิสระดั่งเช่นตัวเธอเอง คอยเป็นแรงขับเคลื่อนอุตสาหกรรมการคมนาคมไม่ต่างกับตัวท็อปสตาร์อย่างเธอ ในขณะที่ชายหนุ่มที่นอ
อ่านเพิ่มเติม
เป็นเมียหมอผี บทที่ ๑ (๑)
จิตใจของนางหญิงผู้นี้ช่างต่ำทราม โสมม แลกักขฬะเหลือเกินภายในใจของพ่อครูคันศรบังเกิดถ้อยคำหยาบโลนต่อสตรีงามเมืองตรงหน้า ท่านรู้จักกับพระยาสิงห์ดี ท่านผู้นั้นเป็นคนมากตัณหามากทรัพย์สมบัติ แลมีชะตาต้องตายตก ตระกูลย่อยยับทันทีที่รับหญิงนางนี้เข้ามาในบ้านชีวิตจักดับสูญ วอดวาย บ้านมิเป็นบ้าน จักทุกข์ระทมเพราะถึงเขามิลงของให้ นางหญิงนี่ก็จะไปกว้านหาหมอครูทำเสน่ห์แลหมอผีประกอบพิธีกรรมฆ่าเมียเอก พรากลูกพรากแม่ด้วยการจากตายอยู่ดี ใจมันริษยาเขามาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว เห็นใครได้ดีไปกว่าตนเป็นมิได้อีนังหญิงอัปปรีย์จัญไร คอยดูเถิด ถ้ามิใช่เพราะพระยาสิงห์เคยมีบุญคุณต่อเขาแล้วละก็... คงมิยอมทนลงไปเกลือกกลั้วกับหญิงใจต่ำพรรค์นี้เป็นเด็ดขาดเมื่อดวงตาหวานหยาดเยิ้มนั้นช้อนสายตาสบมองเขาตั้งแต่หัวจรดปลายเล็บก้อยในระหว่างที่ทำพิธีทำของเสน่ห์ เขารู้ได้ในทันทีว่าหล่อนมีความต้องการในเรื่องใด แล้วก็เอื้อนเอ่ยออกมาได้ตรงใจความเสียด้วย“ถ้าหลง จักทำเช่นไร” หญิงสาวแทบตีปีกบิน แสดงสีหน้าเปี่ยมเสน่ห์อย่างปิดไม่มิด หล่อนมันร่านราคะ โสมมมิสมกุลสตรี ทำหน้าตาปานนี้คงจักคิดว่าตนเองกำลังตกเป็นที่รักของเขาอยู่ละสิไม่มีว
อ่านเพิ่มเติม
เป็นเมียหมอผี บทที่ ๑ (๒)
แรงกระแทกกระทั้นพัดโบกรุนแรงมิต่างจากลมพายุด้านนอก ต้นไม้ที่เอนไหวลู่ตามลม สะบัดพัดไปตามแรงจนสั่นไหวหนักหน่วงนั่นมิต่างจากแพรวพราวที่ยังมิรู้สึกตัวว่าตนเองนั้นได้ทะลุภพชาติมากลายเป็นโสเภณีตัวร้ายช่างริษยาแห่งพระนคร หล่อนแอ่นสะโพกบดคลึงเบาๆ ยอมรับความเสียวซ่านอย่างเต็มใจ โดยมิรู้เลยว่าคนตรงหน้าที่มีดวงหน้าละม้ายคล้ายคลึงพาร์ทเนอร์บนเตียงนั้นคือชายในอดีตกาล แถมยังเป็นจอมขมังเวทย์ผู้เลื่องชื่อในพระนครอีกด้วยกว่าจักจบบทรักช่างแสนยาวนานราวชั่วกัปชั่วกัลป์ อีกคนแสนขยาด อีกคนแสนสุขเสร็จสมเต็มอิ่มด้วยความหนักหน่วงที่ถูกกระทั้น กว่าจักรู้สึกตัวหล่อนก็สลบไสล นอนเปลือยกายอยู่บนพื้นกระดานอย่างหมดสภาพไม่ต่างกระไรกับผ้าผ่อนที่กระจายเต็มพื้นเรือน สิ่งที่พ่อครูทำทันทีที่นุ่งภูษากลับมาเช่นเดิมคือดวงตาที่กดมองร่างอรชรที่เต็มไปด้วยเหงื่อกาฬอย่างเหยียดหยัน เพราะหล่อนเป็นได้เพียงหญิงที่ไว้ร่วมเตียงในยามที่ต้องการผลประโยชน์เท่านั้นหล่อนจักมิมีวันได้ตกไปถึงพระยาสิงห์ดอก หล่อนมิมีสิทธิ์นั้น ด้วยแรงริษยาจักถูกเหยียบย่ำด้วยปลายเท้าเหยียบอาคมคู่นี้ เขาจักสั่งสอนบดขยี้หล่อนให้หลาบจำว่าพระนครที่ไร้โสเภณีอย่างอี
อ่านเพิ่มเติม
เป็นเมียหมอผี บทที่ ๑ (๓) จบตอน
“ว่าแต่ชื่อพ่อครูอะไรนะ?” อีกฝ่ายกดสายตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า แม้ไม่มั่นใจว่าผู้ชายคนนี้จะเป็นมิจฉาชีพมาหลอกลวงเธอหรือเปล่า เพราะท่าทางยังดูหนุ่มแน่นไม่เหมือนพ่อหมอหรือพวกแม่หมอดูดวงชะตาตามที่เห็นได้ทั่วไป“เรียกว่าพ่อครูคันศรจักดีกว่า” เขาไม่ชอบให้หญิงที่ชังน้ำหน้าเรียกชื่อห้วนๆ คนที่เขาอนุญาตให้เรียกว่า ‘พ่อศร’ มีเพียงวาดรักเท่านั้นไม่สิ... ก็หล่อนมีศักดิ์เป็นคุณผู้หญิงแล้ว ความเคยชินเดิมๆ จึงถูกปัดทิ้งไปในความทรงจำในที่สุด“โอเคค่ะพ่อครูคันศร ฉันคงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องทำตามอย่างเคร่งครัด แต่งานบ้านฉันทำไม่เป็นเลยค่ะ ปกติให้แม่บ้านที่โรงแรมทำ พ่อครูทำเองได้ไหมเจ้าคะ?” เป็นสิ่งที่พ่อครูหนุ่มแทบไม่อยากจะเชื่อว่านังหญิงโสเภณีคนนี้จะหน้าด้านไร้ยางอายขนาดไหน หล่อนไม่มีแม้แต่ความเป็นกุลสตรีอย่างที่หญิงสาวควรจักมี หล่อนอวดดี สีหน้าเชิ่ดรั้นมิคิดจักลงมือทำงานเรือนที่คนเป็นหญิงควรต้องทำ“ฝึกเอาเสีย... เมื่ออยู่ที่นี่มึงควรปรับตัวตามสมควร” เขากัดฟันกรอดโพล่งออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉยด้วยพยายามสะกดอารมณ์ชิงชัง แผนการกำจัดนางหญิงกาลกิณียังต้องดำเนินต่อไปแพรวพราวถึงกับเบ้หน้า หล่อนไม่ใช่คนหยิ
อ่านเพิ่มเติม
เป็นเมียหมอผี บทที่ ๒ (๑)
แพรวพราวค่อยๆ วางผ้าดึงให้ตึงแล้วถูไปตามพื้นเรือน นี่คือวันที่สามที่หล่อนอยู่ที่นี่ แน่นอนว่าต้องปรับตัวอย่างแรงกล้า เพราะวันๆ ต้องคลุกอยู่กับการทำงานบ้านงานเรือน แถมข้าวที่ได้กินก็เป็นเพียงห่อข้าวใบตองกับปลาย่างตัวเล็กๆ และน้ำพริกแห้ง บางอย่างที่คนรวยไม่ติดดินอย่างเธอไม่รู้จัก ห่อข้าวนิดเดียวพอทน (เพราะเธอชอบไดเอต) แต่น้ำพริกอะไรไม่รู้โคตรเผ็ด แต่พอจิ้มกินกับปลาย่างก็อร่อยดี แต่ผักที่แกล้มมาเป็นไปได้เธอจะเอาไปให้สุนัขที่พ่อครูคันศรเลี้ยงไว้กินแทนสุนัขตัวนั้นเป็นสุนัขจรจัด เป็นหมาพันธุ์ไทยหลังอานตัวสีดำสนิท หน้าตาดูดุแถมยังตัวใหญ่ แต่เพราะแพรวพราวเป็นทาสหมามาก่อน เธอเคยเลี้ยงสุนัขจรจัดอยู่ตัวหนึ่ง มันเป็นเรื่องบังเอิญจากความใจบุญของพ่อ แต่ถ้าให้เล่าคงยาว ตอนนี้ก็คิดถึงเหมือนกันแต่กลับไปไม่ได้แล้ว แต่ผักน่ะให้กินเพราะไม่อยากกินด้วยล่ะนะ แต่มันก็ยอมกินให้อย่างเอร็ดอร่อยว่านอนสอนง่าย น่ารัก กินง่ายอยู่เป็น ชอบมาอ้อนขอผักขอข้าวจากหล่อนได้สองวันแล้วไม่รู้ว่าพ่อหมอนั่นตั้งชื่อมันว่าอะไรเพราะวันๆ หน้าเธอเขาแทบไม่อยากจะมอง ก็เลยตั้งชื่อให้มันว่า ‘โรเบิร์ต’ แทนก็ถ้าทานอะไรเหลือ ดูอีกฝ่ายจะ
อ่านเพิ่มเติม
เป็นเมียหมอผี บทที่ ๒ (๒)
ในขณะที่อีกฝั่ง แพรวพราวกำลังประสบวิกฤตครั้งใหญ่เธอเดินมาที่ต้นกล้วยที่ผลสุกเต็มต้นต้นเดิมอีกครั้ง และครั้งนี้เป็นครั้งที่ห้าได้แล้ว ตะวันเริ่มคล้อยลงต่ำ ฟ้าเริ่มฝ้าฟางกลายเป็นสีส้มกล่ำ เหงื่อกาฬของหล่อนค่อยๆ ไหลลงตามขมับจนมาถึงคางแพรวพราวกัดฟันทนไม่ยอมร้องไห้ออกมาทั้งที่อยากร้องเต็มเหนี่ยว เธอไม่มีรองเท้า เมื่อเดินบนดินร้อนๆ เป็นเวลานาน ฝ่าเท้าจึงเริ่มแสบและเป็นแผล หญิงสาวสวยยืนแหงนหน้ามองฟ้าที่ค่อยๆ กลายเป็นสีแดง ก่อนที่จะเริ่มพ่นลมหายใจ“ถ้าฉันตายจริงๆ ก็ดี...”“แม่หญิง แม่หญิงคนนั้นน่ะ!”แต่ก็ต้องผวาเฮือกเมื่อทันทีที่ฟ้าตกสีชาด ก็บังเกิดเสียงชายผู้หนึ่งดังขึ้นกลางป่า ทั้งที่เสียงดังมากแท้ๆ แต่กลับไม่เห็นหน้าหรือเห็นตัว“คะ... ใคร!” หญิงสาวลืมตัวเผลอตอบรับพลางชะงักงันรีบเอามือปิดปาก หรือนี่จะเป็นสิ่งที่เขาเรียกกันว่าลมเพลมพัด? แบบนี้เธอขานรับไปแล้วจะเป็นอะไรไหม เพราะมันไม่เห็นมีคนเดินมาทางนี้เลยนอกจากน้ำเสียงทุ้มพร่าที่โผล่ขึ้นกลางป่าที่ฟ้าเริ่มกำลังจะมืด เวลานี้เขาเรียกเวลาโพล้เพล้สินะ“แม่หญิง แม่หญิงที่ขานรับข้า ได้โปรดเดินมาทางขวาขอรับ!”เสียงนั้นใกล้ขึ้นอีก เป็นเสียงทุ้มต่ำแ
อ่านเพิ่มเติม
เป็นเมียหมอผี บทที่ ๒ (๓)
“ใช่แล้วไอ้แก้ว อีปิ่น หญิงผู้นี้หลงอยู่กลางป่ากล้วย มาขอที่พักที่หมู่บ้านข้าในหนึ่งคืน”“ในที่สุดหมู่บ้านของเราก็มีแขกมาเยี่ยมเยือนเสียที!” เด็กหัวจุกเปลือยกายแสดงสีหน้าดีใจออกมาพลางกระโดดโหยงๆ สีหน้าของแพรวพราวที่มองเหล่าเด็กน้อยนั้นยิ่งยากจะอธิบาย ยิ่งเมื่อชายที่ซ้อนคชสารด้านหลังเน้นย้ำว่าที่นี่คือศรีอโยธยา แม้เป็นแค่รูปประโยคสั้นๆ แต่ชวนให้หล่อนตื่นตัวสิ้นดีนี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันแน่!แพรวพราวฉลาดพอที่จะเก็บความตกใจระคนสับสนเอาไว้จนกระทั่งชายตรงหน้ากดส้นเท้ากระแทกกลางลำตัวช้างเป็นสัญญาณให้เจ้ากานพลูหมอบลงพร้อมกับลงจากหลังช้างโดยไม่ลืมที่จะรอรับหล่อนลงมาด้วยคำถามแรกที่ก่อขึ้นภายในใจก็คือ เธอสามารถไว้ใจผู้ชายตรงหน้าได้มากแค่ไหน?เขาเป็นคนแปลกหน้า และเป็นคนที่เคยรู้จักกับพ่อครูคันศรที่เรียกได้ว่าพยายามรังแกหล่อนทุกวิถีทางแถมยังหลอกให้ฝ่าดงกล้วยจนฟ้ามืด สุดท้ายจะไม่หลงเป็นพวกเดียวกันหรือไงแต่คิดว่าหล่อนมีทางเลือกมากแค่ไหนกัน?กระท่อมหลังเล็กนั้นเต็มไปด้วยเทียนไขที่ถูกจุดให้สว่างในยามค่ำคืน ตะวันตกดินแล้วฟ้าก็มืดครึ้ม หมู่บ้านที่ตั้งอยู่กลางป่านั้นเต็มไปด้วยเสียงร้องของจิ้งหร
อ่านเพิ่มเติม
เป็นเมียหมอผี บทที่ ๒ (๔) จบตอน
คนที่พรานสมิงใฝ่หานักหนา จนกระทั่งหล่อนจากไปด้วยอายุขัยแต่อีแพรวมิเหมือนนาง อีแพรวเป็นหญิงชั่วสารเลว นางคิดคดทรยศทุกคนที่หยิบยื่นโอกาส คิดชั่วทำชั่ว หวังมาดร้ายฆ่าคนพรากลูกพรากแม่มิรู้กี่รายต่อกี่ราย แถมยังเล่นของทำเสน่ห์มนตร์ดำด้วยวิธีสกปรกโสมม ด้วยคาดหวังว่าหญิงที่เป็นเมียเอกของชายที่มาหลงใหลล้วนต่างต้องตายโหงทั้งสิ้นจักให้เขาปล่อยนางกาลีนี่ไปได้ลงคออย่างงั้นหรือเนื้อร้ายจำเป็นต้องกำจัดทิ้งเท่านั้นมิว่าจักชาตินี้หรือชาติไหน“เฮือก!”แพรวพราวลืมตาตื่นขึ้นในความมืดสนิทของป่า มองไปรอบๆ มีแต่ลำธารและดงกล้วยรกครึ้ม เสียงครางครืนของบางสิ่งบางอย่างที่มีขนาดใหญ่มหึมาดังอยู่ข้างกาย แต่เมื่อหันกลับไปก็พบกับพรานสมิงที่วักน้ำล้างตัวอยู่ไม่ไกลนัก พร้อมกับถูลำตัวใหญ่โตเปียกปอนของเจ้ากานพลูจนฝ่ายช้างป่าครางฮืมในลำคอเป็นเหตุให้ได้ยินสุ้มเสียงครางจนตื่น เขาเปลือยกายล่อนจ้อนอยู่กลางลำธาร แสงจันทร์สีนวลสาดส่องจนเห็นบาดแผลสีชาดรอบตัว มันส่องสว่างเมื่อเขาเหลียวมามองราวกับรู้สึกตัวว่าหล่อนตื่นแล้ว“ฟื้นแล้วหรือ” เสียงทุ้มพร่าดังอยู่กลางลำธารที่แผ่นน้ำเรียบนิ่งไม่เชี่ยวกรากจนน่าหวาดหวั่นทั้งที่ตรงหน้า
อ่านเพิ่มเติม
เป็นเมียหมอผี บทที่ ๓ (๑)
“ลงมาชำระกายกับข้าไหม... แพรวพราว”เป็นคำชวนแรกจากผู้ชายที่เพิ่งรู้จักกันไม่ถึงครึ่งวัน หญิงสาวชะงักไป หล่อนไม่ได้เกิดความรู้สึกอยากลงไปในลำธารนิ่งสงบนั่นเสียเท่าไหร่ ทำแค่เพียงสลับกลับมานั่งพับเพียบอย่างเรียบร้อย พร้อมกับสบตาอีกฝ่ายอยู่ที่เนินตลิ่งอย่างใช้ความคิด“ไม่ดีกว่าค่ะ” สุดท้ายจึงเลือกที่จะปฏิเสธออกไป“มิไว้ใจข้าหรือ” ดวงหน้าคมคายนั้นฉีกยิ้มพรายทรงเสน่ห์ เขาเป็นผู้ชายที่ดูดีแถมเรือนกายกำยำล่ำสัน ที่ถ้าเป็นผู้หญิงใจง่ายทั่วไปคงแทบวิ่งเข้าใส่ หากแต่หญิงสาวยังตกอยู่ในความตะลึงพรึงเพริดจากเหตุการณ์ก่อนหน้าจนยากจะอธิบาย ถ้าพูดให้ถูกคือชายตรงหน้าเป็นใครก็ไม่รู้ เธอไม่เคยรู้จักเขา แถมเขาไม่ใช่คนในยุคสมัยที่เธอจากมา ถึงจะช่วยเหลือกันไว้แต่หญิงสาวก็ยังไม่ไว้เนื้อเชื่อใจนัก ก็เขาเลี้ยงสมิงไว้ทั้งฝูงนี่ เผลอๆ อาจจะหาทางทำมิดีมิร้ายเธอก็ได้ต้องคิดลบไว้ก่อนเพราะตอนนี้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันชวนสับสนมึนงงไปหมด“ไม่ใช่ไม่ไว้ใจ แต่เราเพิ่งจะรู้จักกัน จะให้ฉันถอดเสื้อถอดผ้าลงไปอาบน้ำกับผู้ชายคงไม่ดีเท่าไหร่” อีกอย่างการที่จะได้ ‘กิน’ ผู้ชายสักคนเนี่ย แพรวพราวต้องแน่ใจเสียก่อนว่ารู้ตัวตนและโปรไ
อ่านเพิ่มเติม
เป็นเมียหมอผี บทที่ ๓ (๒)
“ถ้าฉันไปอยู่กับพระยาสิงห์ ก็ต้องอยู่ในฐานะเมียน้อยล่ะสิ” เรื่องแบบนี้ยิ่งรับไม่ได้เข้าไปใหญ่“ใช่”“ไม่มีทางหรอกค่ะ”“แม่มิมีทางเลือกดอก” แต่ความคาดหวังและการตัดสินใจที่เสรีถูกปัดตกไปตั้งแต่ที่เกิดเป็นโสเภณีในยุคโบราณแบบนี้แล้ว ยุคสมัยนี้ผู้หญิงไม่ได้มีปากมีเสียง มีความคิดที่อิสระเหมือนบ้านเราในปัจจุบัน สิ่งที่แพรวพราวเลือกได้คือต้องอยู่กับพระยาสิงห์ในฐานะอนุภรรยา หรือถ้ากล้ำกลืนความเป็นเมียน้อยคนแก่พุงพลุ้ยไม่ได้ ก็ต้องตายเท่านั้นเองแต่อยู่ดีๆ สาวเจ้าก็บังเกิดความคิดสุดบรรเจิดและค่อนข้างที่จะสุดโต่งขึ้นมาในหัวแล้วถ้าหล่อนยอมเป็นเมียของคนที่คิดจะฆ่าหล่อนมาตั้งแต่แรก และพยายามทำให้เขาตกหลุมรักให้ได้ล่ะ?ถ้าเธอยอมปรนนิบัติรับใช้พ่อครูคันศร เขาจะเปลี่ยนใจมาช่วยเหลือเธอหรือเปล่า?แน่นอนว่าพรานสมิงเองก็น่าสนใจ แต่ทำไมเธอถึงไม่เลือกเขาน่ะเหรอ?ก็เพราะว่าไม่ตรงสเปคยังไงล่ะอีกอย่าง... ก็เพราะติดใจในหน้าตาที่ละหม้ายคล้ายคลึงกับนับสิบราวกับคนเดียวกันอย่างน่าประหลาดของเขา ถ้าเกิดว่าหมอผีคนนั้นเป็นนับสิบในชาติที่แล้วจริงๆ เธอจะได้เจอกับนับสิบในภพปัจจุบันอีกไหม?ไม่รู้ว่าเพราะอะไร... พอคิดว่าจ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status