เมื่อนางร้ายเกิดใหม่เป็นเมียหมอผีเเห่งกรุงศรีอโยธยา

เมื่อนางร้ายเกิดใหม่เป็นเมียหมอผีเเห่งกรุงศรีอโยธยา

last updateآخر تحديث : 2025-07-14
بواسطة:  Madam Hangoverمكتمل
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
54فصول
1.2Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

'เเพรวพราว' ดาราสาวดาวรุ่งพุ่งเเรง ดันตกลงมาขิตกลางอากาศในขณะที่โหนสลิงออกลายละครนาคีพิโรธ ดันมาเกิดใหม่เป็น 'เเม่เเพรว' หญิงงามเมืองเเห่งกรุงศรีอโยธยา ที่ตกเป็นเมียหมอผีชั่วช้าโดยเต็มใจ

عرض المزيد

الفصل الأول

ปฐมบท

แพรวพราว ดาราสาวดาวร้ายดวงดังแห่งเมืองไทย ยืนชื่นชมความงามของตึกหรูใจกลางเมืองติดแม่น้ำเจ้าพระยา ในขณะที่พ่นควันบุหรี่ออกมาเป็นวงกว้าง ด้านหลังเป็นชายหนุ่มที่นอนเปลือยหลังกล้ามเป็นมัดๆ ที่กำลังหลับสนิทอยู่บนเตียงนอนขนาดคิงไซส์ภายในห้องสูทโรงแรม

หญิงสาวผมสีดำขลับยาวถึงกลางหลัง รับกับเอวคอดได้รูปสวยกับหน้าอกหน้าใจใหญ่โตเกินหน้าเกินตาใครเหยียดยิ้มมุมปาก ในทีวีกำลังฉายภาพของหล่อนที่กำลังให้สัมภาษณ์กับสื่อเจ้าดังด้วยชุดราตรีในนิทรรศการ Pride of All Genders งาน LGBTQ+ ที่หล่อนเปิดตัวว่าให้ความสนับสนุนทุกเพศอย่างเท่าเทียมและไม่ติดใจถ้าคนรักและแฟนคลับจะเป็นเพศไหน พร้อมจะโอบกอดทุกคนจนได้รับเสียงชื่นชมมากมาย

สมกับเป็นดาราสาวหน้าเฉี่ยว ดาวดวงใหม่แห่งวงการละครโทรทัศน์ในประเทศไทย ทั้งสวย รวย เก่ง และมีความคิดสมัยใหม่เลือกก้าวออกมาจากกรอบที่โด่งดังเป็นพลุแตกยิ่งกว่านางเอกแถวหน้าหลายต่อหลายคนเสียอีก

ชีวิตของแพรวพราวกำลังขาขึ้นแบบสุดๆ เธอยิ้มหวานทอดมองภาพแม่น้ำสายใหญ่เบื้องล่าง ที่ไหลเป็นอิสระดั่งเช่นตัวเธอเอง คอยเป็นแรงขับเคลื่อนอุตสาหกรรมการคมนาคมไม่ต่างกับตัวท็อปสตาร์อย่างเธอ ในขณะที่ชายหนุ่มที่นอนอยู่บนเตียงเริ่มขยับตัว

ผู้ชายคนนี้ที่หล่อนควงอยู่อย่างลับๆ คือ ‘นับสิบ’ หนึ่งในพระเอกแถวหน้าของเมืองไทย ที่ต่อหน้าสื่อเป็นคู่จิ้นกับดารานางเอกสาวหน้าตาหวานหยดย้อยคนหนึ่ง เปิดตัวว่าคุยๆ กันแถมยังมีสเปคชอบผู้หญิงเรียบร้อย แต่หลังสื่อกลับคั่วสวาทกับหล่อนที่สวยเปรี้ยวแบบถึงพริกถึงขิง แพรวพราวหิ้วเขาขึ้นห้องทุกอาทิตย์

นี่สินะวงการมายา

หมับ

“แพรวตื่นตอนไหนครับ ผมไม่เห็นรู้เลย”

น้ำเสียงงัวเงียของนับสิบดังขึ้นที่ริมกกหูของหญิงสาว เขาสวมกอดหล่อน รั้งเอวคอดกิ่วที่เขาชอบลูบไล้เวลามันเปลือยเปล่าจากทางด้านหลังอย่างแนบแน่น หน้าตาชวนฝันนั้นซุกไซร้ซอกคอหอมกรุ่นอย่างกระหาย

แพรวพราวเด็ด ทั้งสวยทั้งเด็ด เขาหลงใหลเธอมานาน และอยากจับเธอให้อยู่หมัด

“ตื่นนานแล้วค่ะ น้องสิบพักไปก่อนก็ได้ เดี๋ยวพี่มีงานละครต่อช่วงบ่ายโมง” หล่อนเหลียวไปหอมแก้มชายหนุ่มหน้าหล่อดังฟอดใหญ่ ที่ทำหน้างอนที่ช่วงนี้หล่อนงานรัดตัวจนไม่มีเวลาให้เขา แพรวพราวคงสถานะ ‘พาร์ทเนอร์บนเตียง’ ไว้กับนับสิบ คั่วกันอยู่สองปีจนเขาชอบเธอมากขนาดนี้ หล่อนยังไม่เคยให้ความชัดเจนกับเขาสักที

“แพรวถ่ายงานทุกวันเลย”

“น้องสิบเองก็มีไปถ่ายแบบต่อไม่ใช่หรือไง จะมาน้อยอกน้อยใจก็ไม่ได้ไหมเอ่ย”

“ก็ผมคิดถึงแพรวตลอดเวลานี่นา”

“หนุ่มน้อย เดี๋ยวคืนนี้พี่ก็กลับมาแล้ว นัดเจอที่คาเฟ่ร้านเดิมนะ อย่าให้ใครจับได้ล่ะ” นิ้วมือนุ่มจรดกลีบปากหยักที่ทำท่าจะโน้มมาพรมจูบแก้มขาว หล่อนผละออก ก่อนที่จะปลดชุดคลุมอาบน้ำเข้าไปในห้องน้ำเพื่อเตรียมพร้อมถ่ายละครเรื่องใหม่

นับสิบทอดมองแผ่นหลังงดงามที่ผลุบหายไปในห้องน้ำสุดหรู เขาพ่นถอนหายใจอย่างนึกคลั่งไคล้ และเริ่มหยิบเสื้อมาแต่งตัวเพื่อกลับห้องส่วนตัวของตนเอง

“แล้วเจอกันคืนนี้นะครับ แพรว”

ทันทีที่แพรวพราวปรากฏตัวขึ้นที่สถานที่ถ่ายทำละครเรื่อง ‘นาคีพิโรธ’ กล้องทุกสื่อพร้อมเลื่อนมาจับที่ดวงหน้าคมเฉี่ยวนั่นทันที

“คุณแพรวพราวมาแล้ว!” เกิดเสียงฮือฮาอื้ออึงขึ้นในสถานที่ถ่ายทำ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าต้นเหตุของคนที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในตอนนี้เป็นของใคร ผู้กำกับละครและใครหลายต่อหลายคนที่อยู่เบื้องหลังวงการนั้นต่างต้อนรับเธออย่างดีเยี่ยม บ่งบอกถึงความเป็นตัวท็อปแห่งวงการละคร

ทั้งๆ ที่เป็นนางร้ายแท้ๆ ใครหลายคนต่างคิดในใจ

แต่แพรวพราวหาได้แคร์ไม่ เพราะหล่อนนั้นมีดีเกินกว่าที่จะลดตัวลงไปฟังเพียงลมปากของใคร

คนแบบเธอ ถ้าไม่แน่จริง ไม่ปังจริง คงไม่ยืนอยู่ตรงนี้มาได้ยาวนานถึงสามปี

ฉากแรกที่ถ่ายทำลัดก่อนฉากอื่นๆ เป็นฉากสำคัญที่เธอต้องโหนสลิงร่อนลงมาจากความสูงระยะตึกสี่ชั้น เนื่องจากเป็นฉากปรากฎตัวสุดอลังการของนางร้ายอมนุษย์ที่มีชื่อว่า ‘มณีแสง’ ในเรื่องมณีแสงคือพญานาคีที่หลงรักกษัตริย์องค์หนึ่งที่กลับชาติมาเกิดใหม่เป็นพระเอกของเรื่องนี้ แต่สุดท้ายเขากลับหลอกให้นางรักและจองจำนางเพื่อไปอภิเษกกับผู้หญิงคนอื่น นั่นก็คือนางเอกในชาติใหม่นั่นเอง ซึ่งเธอดันไปปลดพันธนาการจองจำมณีแสงโดยไม่ได้ตั้งใจ นางจึงออกมาแผลงฤทธิ์เตรียมเล่นงานคู่พระนางอย่างแสบสัน

จริงๆ จะใช้สตั๊นท์หญิงก็ได้ ทางกองละครเตรียมพร้อมไว้แล้วเนื่องจากไม่อยากให้ดาราสาวคนสำคัญแห่งวงการได้รับบาดเจ็บโดยไม่จำเป็น หากแต่แพรวพราวยืนยันที่จะแสดงฉากสำคัญนี้ด้วยตัวเอง แม้เธอจะเป็นซุปเปอร์สตาร์แต่ก็ให้ความสำคัญและทุ่มเทกับผลงานการแสดงมากกว่าใคร

เมื่อเริ่มการถ่ายทำ อุปกรณ์ทุกอย่างพร้อม ร่างกายที่ถูกแต่งเติมครบองค์ทรงเครื่องทำให้รู้สึกทรงตัวลำบากและหนักศีรษะจากเครื่องทองแต่งเติมบนหัวให้สมกับละครย้อนยุคเหนือธรรมชาติ แต่แพรวพราวก็กัดฟันทน ร่างของหล่อนถูกปล่อยลงกลางอากาศท่ามกลางอุปกรณ์เซฟตี้ กล้องจับไปที่ร่างบางที่กำลังแสดงท่วงท่าร่อนลงกลางอากาศอย่างงดงามและเคียดแค้นตามบทที่ได้รับมา

แต่ทว่า

สายสลิงนั้นถูกเสียดสีเพราะความเก่า ทำให้รับน้ำหนักสิ่งที่ประโคมบนตัวของหล่อนไม่ไหว มันฉีกขาดผึงกลางเวหา พร้อมกับร่างบางที่ร่วงลงสู่พื้นท่ามกลางเสียงกรีดร้องของทุกคนในฉาก

ตุ้บ เพละ!!

เลือดสาดกระจายทั่วบริเวณ หากแต่ดาราสาวกลับเสียชีวิตฉับพลันด้วยอาการช็อกจนหัวใจวายกลางอากาศก่อนที่ร่างจะหล่นตุ้บลงมาหักงอผิดรูปกลางกองอย่างน่าเวทนา

จบชีวิตอันรุ่งโรจน์ของแพรวพราวไว้เพียงเท่านี้ มันช่างรวดเร็วเสียจนหล่อนไม่ทันตั้งตัว เป็นการตายที่สภาพอนาถา แขนขาหักงอ เลือดกระอักออกปากออกจมูก สภาพศพของเธอมันเฮงซวยสิ้นดี

วิญญาณดาราสาวหลุดออกจากร่าง ดวงวิญญาณถูกฉุดรั้งด้วยใครคนหนึ่งในอดีตที่กำลังประกอบพิธีกรรม ดวงวิญญาณไร้ที่สิงสู่จึงข้ามผ่านกระแสกาลเวลาและภพชาติ เข้าจุติลงในร่างกายของหญิงสาวนางหนึ่ง ที่กำลังประนมมือไหว้พุ่มเพื่อรับมนตร์คาถาจากพ่อครูคันศรตามที่ตั้งใจเอาไว้

นังนั่นมันต้องมิตายดี ต้องมิได้สมบัติใดใดจากพระยาสิงห์ กูจักสาปแช่งให้มันตายตกไปพร้อมลูกชาติเปรตทั้งหมดแลกอบโกยสมบัตินั้นให้ลูกในครรภ์กู!

เสียงสาปแช่งดังผรุสวาทขึ้นในจิตใจอันโสมมหยาบช้าของสตรีผู้นั้น ผิวขาวราวหยวกกล้วย ผมสีดำขลับยาวตรงถูกเกล้ามวย ทัดด้วยดอกไม้สวยงาม การแต่งกายนั้นนุ่งน้อยห่มน้อยบ่งบอกที่มาที่ไปที่จากมา แต่ตอนนี้กำพืดนั่นจะถูกมลายด้วยชายแก่คราวพ่อ

หล่อนคือ อีแพรว หญิงงามเมืองจอมริษยาแห่งโรงนครโสเภณีของนายโรงใหญ่ประจำพระนคร

ดวงหน้าสวยคมผสมแขกหน่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองชายตรงหน้าด้วยสายตายั่วยวนขณะที่ท่านกำลังทำพิธีลงของให้เธอ

พ่อครูคันศร ที่เล่าลือกันว่ามิสนหญิงใดแถมยังครองพรหมจรรย์และรักษาศีลอย่างเคร่งครัด จักเป็นดั่งว่าจริงหรือ

พ่อครูผู้รูปงามเช่นนี้ อีแพรวจักปล่อยไปก็เสียของแย่

“การทำเสน่ห์ยาแฝดนั้นต้องระแวดระวังมิให้ผู้ใดอื่นเห็นของ”

“...”

“ซ่อนให้มิด ปิดให้ดี แลพระยาสิงห์จักรักหลงมึงจนโงหัวมิขึ้น” น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์พร้อมกับดวงตาคมเฉี่ยวที่ตวัดมามองหล่อน เขาดูเย็นชากับหล่อนเหลือเกิน หากแต่ก็ยอมลงของทำเสน่ห์ให้ตามที่ร้องขอ น่าจะสนอกสนใจหล่อนอยู่บ้างกระมัง

น่าจับกินเหลือเกิน

“พ่อครูบอกก่อนที่จักทำว่าจริงๆ แล้วข้ามิต้องทำเสน่ห์ก็มีชายมาหลงรักออกมากปานนั้น”

“...”

“เหตุใดพ่อครูไม่หลงเสน่ห์ข้าบ้างเล่าเจ้าคะ?”

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
54 فصول
ปฐมบท
แพรวพราว ดาราสาวดาวร้ายดวงดังแห่งเมืองไทย ยืนชื่นชมความงามของตึกหรูใจกลางเมืองติดแม่น้ำเจ้าพระยา ในขณะที่พ่นควันบุหรี่ออกมาเป็นวงกว้าง ด้านหลังเป็นชายหนุ่มที่นอนเปลือยหลังกล้ามเป็นมัดๆ ที่กำลังหลับสนิทอยู่บนเตียงนอนขนาดคิงไซส์ภายในห้องสูทโรงแรมหญิงสาวผมสีดำขลับยาวถึงกลางหลัง รับกับเอวคอดได้รูปสวยกับหน้าอกหน้าใจใหญ่โตเกินหน้าเกินตาใครเหยียดยิ้มมุมปาก ในทีวีกำลังฉายภาพของหล่อนที่กำลังให้สัมภาษณ์กับสื่อเจ้าดังด้วยชุดราตรีในนิทรรศการ Pride of All Genders งาน LGBTQ+ ที่หล่อนเปิดตัวว่าให้ความสนับสนุนทุกเพศอย่างเท่าเทียมและไม่ติดใจถ้าคนรักและแฟนคลับจะเป็นเพศไหน พร้อมจะโอบกอดทุกคนจนได้รับเสียงชื่นชมมากมายสมกับเป็นดาราสาวหน้าเฉี่ยว ดาวดวงใหม่แห่งวงการละครโทรทัศน์ในประเทศไทย ทั้งสวย รวย เก่ง และมีความคิดสมัยใหม่เลือกก้าวออกมาจากกรอบที่โด่งดังเป็นพลุแตกยิ่งกว่านางเอกแถวหน้าหลายต่อหลายคนเสียอีกชีวิตของแพรวพราวกำลังขาขึ้นแบบสุดๆ เธอยิ้มหวานทอดมองภาพแม่น้ำสายใหญ่เบื้องล่าง ที่ไหลเป็นอิสระดั่งเช่นตัวเธอเอง คอยเป็นแรงขับเคลื่อนอุตสาหกรรมการคมนาคมไม่ต่างกับตัวท็อปสตาร์อย่างเธอ ในขณะที่ชายหนุ่มที่นอ
اقرأ المزيد
เป็นเมียหมอผี บทที่ ๑ (๑)
จิตใจของนางหญิงผู้นี้ช่างต่ำทราม โสมม แลกักขฬะเหลือเกินภายในใจของพ่อครูคันศรบังเกิดถ้อยคำหยาบโลนต่อสตรีงามเมืองตรงหน้า ท่านรู้จักกับพระยาสิงห์ดี ท่านผู้นั้นเป็นคนมากตัณหามากทรัพย์สมบัติ แลมีชะตาต้องตายตก ตระกูลย่อยยับทันทีที่รับหญิงนางนี้เข้ามาในบ้านชีวิตจักดับสูญ วอดวาย บ้านมิเป็นบ้าน จักทุกข์ระทมเพราะถึงเขามิลงของให้ นางหญิงนี่ก็จะไปกว้านหาหมอครูทำเสน่ห์แลหมอผีประกอบพิธีกรรมฆ่าเมียเอก พรากลูกพรากแม่ด้วยการจากตายอยู่ดี ใจมันริษยาเขามาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว เห็นใครได้ดีไปกว่าตนเป็นมิได้อีนังหญิงอัปปรีย์จัญไร คอยดูเถิด ถ้ามิใช่เพราะพระยาสิงห์เคยมีบุญคุณต่อเขาแล้วละก็... คงมิยอมทนลงไปเกลือกกลั้วกับหญิงใจต่ำพรรค์นี้เป็นเด็ดขาดเมื่อดวงตาหวานหยาดเยิ้มนั้นช้อนสายตาสบมองเขาตั้งแต่หัวจรดปลายเล็บก้อยในระหว่างที่ทำพิธีทำของเสน่ห์ เขารู้ได้ในทันทีว่าหล่อนมีความต้องการในเรื่องใด แล้วก็เอื้อนเอ่ยออกมาได้ตรงใจความเสียด้วย“ถ้าหลง จักทำเช่นไร” หญิงสาวแทบตีปีกบิน แสดงสีหน้าเปี่ยมเสน่ห์อย่างปิดไม่มิด หล่อนมันร่านราคะ โสมมมิสมกุลสตรี ทำหน้าตาปานนี้คงจักคิดว่าตนเองกำลังตกเป็นที่รักของเขาอยู่ละสิไม่มีว
اقرأ المزيد
เป็นเมียหมอผี บทที่ ๑ (๒)
แรงกระแทกกระทั้นพัดโบกรุนแรงมิต่างจากลมพายุด้านนอก ต้นไม้ที่เอนไหวลู่ตามลม สะบัดพัดไปตามแรงจนสั่นไหวหนักหน่วงนั่นมิต่างจากแพรวพราวที่ยังมิรู้สึกตัวว่าตนเองนั้นได้ทะลุภพชาติมากลายเป็นโสเภณีตัวร้ายช่างริษยาแห่งพระนคร หล่อนแอ่นสะโพกบดคลึงเบาๆ ยอมรับความเสียวซ่านอย่างเต็มใจ โดยมิรู้เลยว่าคนตรงหน้าที่มีดวงหน้าละม้ายคล้ายคลึงพาร์ทเนอร์บนเตียงนั้นคือชายในอดีตกาล แถมยังเป็นจอมขมังเวทย์ผู้เลื่องชื่อในพระนครอีกด้วยกว่าจักจบบทรักช่างแสนยาวนานราวชั่วกัปชั่วกัลป์ อีกคนแสนขยาด อีกคนแสนสุขเสร็จสมเต็มอิ่มด้วยความหนักหน่วงที่ถูกกระทั้น กว่าจักรู้สึกตัวหล่อนก็สลบไสล นอนเปลือยกายอยู่บนพื้นกระดานอย่างหมดสภาพไม่ต่างกระไรกับผ้าผ่อนที่กระจายเต็มพื้นเรือน สิ่งที่พ่อครูทำทันทีที่นุ่งภูษากลับมาเช่นเดิมคือดวงตาที่กดมองร่างอรชรที่เต็มไปด้วยเหงื่อกาฬอย่างเหยียดหยัน เพราะหล่อนเป็นได้เพียงหญิงที่ไว้ร่วมเตียงในยามที่ต้องการผลประโยชน์เท่านั้นหล่อนจักมิมีวันได้ตกไปถึงพระยาสิงห์ดอก หล่อนมิมีสิทธิ์นั้น ด้วยแรงริษยาจักถูกเหยียบย่ำด้วยปลายเท้าเหยียบอาคมคู่นี้ เขาจักสั่งสอนบดขยี้หล่อนให้หลาบจำว่าพระนครที่ไร้โสเภณีอย่างอี
اقرأ المزيد
เป็นเมียหมอผี บทที่ ๑ (๓) จบตอน
“ว่าแต่ชื่อพ่อครูอะไรนะ?” อีกฝ่ายกดสายตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า แม้ไม่มั่นใจว่าผู้ชายคนนี้จะเป็นมิจฉาชีพมาหลอกลวงเธอหรือเปล่า เพราะท่าทางยังดูหนุ่มแน่นไม่เหมือนพ่อหมอหรือพวกแม่หมอดูดวงชะตาตามที่เห็นได้ทั่วไป“เรียกว่าพ่อครูคันศรจักดีกว่า” เขาไม่ชอบให้หญิงที่ชังน้ำหน้าเรียกชื่อห้วนๆ คนที่เขาอนุญาตให้เรียกว่า ‘พ่อศร’ มีเพียงวาดรักเท่านั้นไม่สิ... ก็หล่อนมีศักดิ์เป็นคุณผู้หญิงแล้ว ความเคยชินเดิมๆ จึงถูกปัดทิ้งไปในความทรงจำในที่สุด“โอเคค่ะพ่อครูคันศร ฉันคงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องทำตามอย่างเคร่งครัด แต่งานบ้านฉันทำไม่เป็นเลยค่ะ ปกติให้แม่บ้านที่โรงแรมทำ พ่อครูทำเองได้ไหมเจ้าคะ?” เป็นสิ่งที่พ่อครูหนุ่มแทบไม่อยากจะเชื่อว่านังหญิงโสเภณีคนนี้จะหน้าด้านไร้ยางอายขนาดไหน หล่อนไม่มีแม้แต่ความเป็นกุลสตรีอย่างที่หญิงสาวควรจักมี หล่อนอวดดี สีหน้าเชิ่ดรั้นมิคิดจักลงมือทำงานเรือนที่คนเป็นหญิงควรต้องทำ“ฝึกเอาเสีย... เมื่ออยู่ที่นี่มึงควรปรับตัวตามสมควร” เขากัดฟันกรอดโพล่งออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉยด้วยพยายามสะกดอารมณ์ชิงชัง แผนการกำจัดนางหญิงกาลกิณียังต้องดำเนินต่อไปแพรวพราวถึงกับเบ้หน้า หล่อนไม่ใช่คนหยิ
اقرأ المزيد
เป็นเมียหมอผี บทที่ ๒ (๑)
แพรวพราวค่อยๆ วางผ้าดึงให้ตึงแล้วถูไปตามพื้นเรือน นี่คือวันที่สามที่หล่อนอยู่ที่นี่ แน่นอนว่าต้องปรับตัวอย่างแรงกล้า เพราะวันๆ ต้องคลุกอยู่กับการทำงานบ้านงานเรือน แถมข้าวที่ได้กินก็เป็นเพียงห่อข้าวใบตองกับปลาย่างตัวเล็กๆ และน้ำพริกแห้ง บางอย่างที่คนรวยไม่ติดดินอย่างเธอไม่รู้จัก ห่อข้าวนิดเดียวพอทน (เพราะเธอชอบไดเอต) แต่น้ำพริกอะไรไม่รู้โคตรเผ็ด แต่พอจิ้มกินกับปลาย่างก็อร่อยดี แต่ผักที่แกล้มมาเป็นไปได้เธอจะเอาไปให้สุนัขที่พ่อครูคันศรเลี้ยงไว้กินแทนสุนัขตัวนั้นเป็นสุนัขจรจัด เป็นหมาพันธุ์ไทยหลังอานตัวสีดำสนิท หน้าตาดูดุแถมยังตัวใหญ่ แต่เพราะแพรวพราวเป็นทาสหมามาก่อน เธอเคยเลี้ยงสุนัขจรจัดอยู่ตัวหนึ่ง มันเป็นเรื่องบังเอิญจากความใจบุญของพ่อ แต่ถ้าให้เล่าคงยาว ตอนนี้ก็คิดถึงเหมือนกันแต่กลับไปไม่ได้แล้ว แต่ผักน่ะให้กินเพราะไม่อยากกินด้วยล่ะนะ แต่มันก็ยอมกินให้อย่างเอร็ดอร่อยว่านอนสอนง่าย น่ารัก กินง่ายอยู่เป็น ชอบมาอ้อนขอผักขอข้าวจากหล่อนได้สองวันแล้วไม่รู้ว่าพ่อหมอนั่นตั้งชื่อมันว่าอะไรเพราะวันๆ หน้าเธอเขาแทบไม่อยากจะมอง ก็เลยตั้งชื่อให้มันว่า ‘โรเบิร์ต’ แทนก็ถ้าทานอะไรเหลือ ดูอีกฝ่ายจะ
اقرأ المزيد
เป็นเมียหมอผี บทที่ ๒ (๒)
ในขณะที่อีกฝั่ง แพรวพราวกำลังประสบวิกฤตครั้งใหญ่เธอเดินมาที่ต้นกล้วยที่ผลสุกเต็มต้นต้นเดิมอีกครั้ง และครั้งนี้เป็นครั้งที่ห้าได้แล้ว ตะวันเริ่มคล้อยลงต่ำ ฟ้าเริ่มฝ้าฟางกลายเป็นสีส้มกล่ำ เหงื่อกาฬของหล่อนค่อยๆ ไหลลงตามขมับจนมาถึงคางแพรวพราวกัดฟันทนไม่ยอมร้องไห้ออกมาทั้งที่อยากร้องเต็มเหนี่ยว เธอไม่มีรองเท้า เมื่อเดินบนดินร้อนๆ เป็นเวลานาน ฝ่าเท้าจึงเริ่มแสบและเป็นแผล หญิงสาวสวยยืนแหงนหน้ามองฟ้าที่ค่อยๆ กลายเป็นสีแดง ก่อนที่จะเริ่มพ่นลมหายใจ“ถ้าฉันตายจริงๆ ก็ดี...”“แม่หญิง แม่หญิงคนนั้นน่ะ!”แต่ก็ต้องผวาเฮือกเมื่อทันทีที่ฟ้าตกสีชาด ก็บังเกิดเสียงชายผู้หนึ่งดังขึ้นกลางป่า ทั้งที่เสียงดังมากแท้ๆ แต่กลับไม่เห็นหน้าหรือเห็นตัว“คะ... ใคร!” หญิงสาวลืมตัวเผลอตอบรับพลางชะงักงันรีบเอามือปิดปาก หรือนี่จะเป็นสิ่งที่เขาเรียกกันว่าลมเพลมพัด? แบบนี้เธอขานรับไปแล้วจะเป็นอะไรไหม เพราะมันไม่เห็นมีคนเดินมาทางนี้เลยนอกจากน้ำเสียงทุ้มพร่าที่โผล่ขึ้นกลางป่าที่ฟ้าเริ่มกำลังจะมืด เวลานี้เขาเรียกเวลาโพล้เพล้สินะ“แม่หญิง แม่หญิงที่ขานรับข้า ได้โปรดเดินมาทางขวาขอรับ!”เสียงนั้นใกล้ขึ้นอีก เป็นเสียงทุ้มต่ำแ
اقرأ المزيد
เป็นเมียหมอผี บทที่ ๒ (๓)
“ใช่แล้วไอ้แก้ว อีปิ่น หญิงผู้นี้หลงอยู่กลางป่ากล้วย มาขอที่พักที่หมู่บ้านข้าในหนึ่งคืน”“ในที่สุดหมู่บ้านของเราก็มีแขกมาเยี่ยมเยือนเสียที!” เด็กหัวจุกเปลือยกายแสดงสีหน้าดีใจออกมาพลางกระโดดโหยงๆ สีหน้าของแพรวพราวที่มองเหล่าเด็กน้อยนั้นยิ่งยากจะอธิบาย ยิ่งเมื่อชายที่ซ้อนคชสารด้านหลังเน้นย้ำว่าที่นี่คือศรีอโยธยา แม้เป็นแค่รูปประโยคสั้นๆ แต่ชวนให้หล่อนตื่นตัวสิ้นดีนี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันแน่!แพรวพราวฉลาดพอที่จะเก็บความตกใจระคนสับสนเอาไว้จนกระทั่งชายตรงหน้ากดส้นเท้ากระแทกกลางลำตัวช้างเป็นสัญญาณให้เจ้ากานพลูหมอบลงพร้อมกับลงจากหลังช้างโดยไม่ลืมที่จะรอรับหล่อนลงมาด้วยคำถามแรกที่ก่อขึ้นภายในใจก็คือ เธอสามารถไว้ใจผู้ชายตรงหน้าได้มากแค่ไหน?เขาเป็นคนแปลกหน้า และเป็นคนที่เคยรู้จักกับพ่อครูคันศรที่เรียกได้ว่าพยายามรังแกหล่อนทุกวิถีทางแถมยังหลอกให้ฝ่าดงกล้วยจนฟ้ามืด สุดท้ายจะไม่หลงเป็นพวกเดียวกันหรือไงแต่คิดว่าหล่อนมีทางเลือกมากแค่ไหนกัน?กระท่อมหลังเล็กนั้นเต็มไปด้วยเทียนไขที่ถูกจุดให้สว่างในยามค่ำคืน ตะวันตกดินแล้วฟ้าก็มืดครึ้ม หมู่บ้านที่ตั้งอยู่กลางป่านั้นเต็มไปด้วยเสียงร้องของจิ้งหร
اقرأ المزيد
เป็นเมียหมอผี บทที่ ๒ (๔) จบตอน
คนที่พรานสมิงใฝ่หานักหนา จนกระทั่งหล่อนจากไปด้วยอายุขัยแต่อีแพรวมิเหมือนนาง อีแพรวเป็นหญิงชั่วสารเลว นางคิดคดทรยศทุกคนที่หยิบยื่นโอกาส คิดชั่วทำชั่ว หวังมาดร้ายฆ่าคนพรากลูกพรากแม่มิรู้กี่รายต่อกี่ราย แถมยังเล่นของทำเสน่ห์มนตร์ดำด้วยวิธีสกปรกโสมม ด้วยคาดหวังว่าหญิงที่เป็นเมียเอกของชายที่มาหลงใหลล้วนต่างต้องตายโหงทั้งสิ้นจักให้เขาปล่อยนางกาลีนี่ไปได้ลงคออย่างงั้นหรือเนื้อร้ายจำเป็นต้องกำจัดทิ้งเท่านั้นมิว่าจักชาตินี้หรือชาติไหน“เฮือก!”แพรวพราวลืมตาตื่นขึ้นในความมืดสนิทของป่า มองไปรอบๆ มีแต่ลำธารและดงกล้วยรกครึ้ม เสียงครางครืนของบางสิ่งบางอย่างที่มีขนาดใหญ่มหึมาดังอยู่ข้างกาย แต่เมื่อหันกลับไปก็พบกับพรานสมิงที่วักน้ำล้างตัวอยู่ไม่ไกลนัก พร้อมกับถูลำตัวใหญ่โตเปียกปอนของเจ้ากานพลูจนฝ่ายช้างป่าครางฮืมในลำคอเป็นเหตุให้ได้ยินสุ้มเสียงครางจนตื่น เขาเปลือยกายล่อนจ้อนอยู่กลางลำธาร แสงจันทร์สีนวลสาดส่องจนเห็นบาดแผลสีชาดรอบตัว มันส่องสว่างเมื่อเขาเหลียวมามองราวกับรู้สึกตัวว่าหล่อนตื่นแล้ว“ฟื้นแล้วหรือ” เสียงทุ้มพร่าดังอยู่กลางลำธารที่แผ่นน้ำเรียบนิ่งไม่เชี่ยวกรากจนน่าหวาดหวั่นทั้งที่ตรงหน้า
اقرأ المزيد
เป็นเมียหมอผี บทที่ ๓ (๑)
“ลงมาชำระกายกับข้าไหม... แพรวพราว”เป็นคำชวนแรกจากผู้ชายที่เพิ่งรู้จักกันไม่ถึงครึ่งวัน หญิงสาวชะงักไป หล่อนไม่ได้เกิดความรู้สึกอยากลงไปในลำธารนิ่งสงบนั่นเสียเท่าไหร่ ทำแค่เพียงสลับกลับมานั่งพับเพียบอย่างเรียบร้อย พร้อมกับสบตาอีกฝ่ายอยู่ที่เนินตลิ่งอย่างใช้ความคิด“ไม่ดีกว่าค่ะ” สุดท้ายจึงเลือกที่จะปฏิเสธออกไป“มิไว้ใจข้าหรือ” ดวงหน้าคมคายนั้นฉีกยิ้มพรายทรงเสน่ห์ เขาเป็นผู้ชายที่ดูดีแถมเรือนกายกำยำล่ำสัน ที่ถ้าเป็นผู้หญิงใจง่ายทั่วไปคงแทบวิ่งเข้าใส่ หากแต่หญิงสาวยังตกอยู่ในความตะลึงพรึงเพริดจากเหตุการณ์ก่อนหน้าจนยากจะอธิบาย ถ้าพูดให้ถูกคือชายตรงหน้าเป็นใครก็ไม่รู้ เธอไม่เคยรู้จักเขา แถมเขาไม่ใช่คนในยุคสมัยที่เธอจากมา ถึงจะช่วยเหลือกันไว้แต่หญิงสาวก็ยังไม่ไว้เนื้อเชื่อใจนัก ก็เขาเลี้ยงสมิงไว้ทั้งฝูงนี่ เผลอๆ อาจจะหาทางทำมิดีมิร้ายเธอก็ได้ต้องคิดลบไว้ก่อนเพราะตอนนี้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันชวนสับสนมึนงงไปหมด“ไม่ใช่ไม่ไว้ใจ แต่เราเพิ่งจะรู้จักกัน จะให้ฉันถอดเสื้อถอดผ้าลงไปอาบน้ำกับผู้ชายคงไม่ดีเท่าไหร่” อีกอย่างการที่จะได้ ‘กิน’ ผู้ชายสักคนเนี่ย แพรวพราวต้องแน่ใจเสียก่อนว่ารู้ตัวตนและโปรไ
اقرأ المزيد
เป็นเมียหมอผี บทที่ ๓ (๒)
“ถ้าฉันไปอยู่กับพระยาสิงห์ ก็ต้องอยู่ในฐานะเมียน้อยล่ะสิ” เรื่องแบบนี้ยิ่งรับไม่ได้เข้าไปใหญ่“ใช่”“ไม่มีทางหรอกค่ะ”“แม่มิมีทางเลือกดอก” แต่ความคาดหวังและการตัดสินใจที่เสรีถูกปัดตกไปตั้งแต่ที่เกิดเป็นโสเภณีในยุคโบราณแบบนี้แล้ว ยุคสมัยนี้ผู้หญิงไม่ได้มีปากมีเสียง มีความคิดที่อิสระเหมือนบ้านเราในปัจจุบัน สิ่งที่แพรวพราวเลือกได้คือต้องอยู่กับพระยาสิงห์ในฐานะอนุภรรยา หรือถ้ากล้ำกลืนความเป็นเมียน้อยคนแก่พุงพลุ้ยไม่ได้ ก็ต้องตายเท่านั้นเองแต่อยู่ดีๆ สาวเจ้าก็บังเกิดความคิดสุดบรรเจิดและค่อนข้างที่จะสุดโต่งขึ้นมาในหัวแล้วถ้าหล่อนยอมเป็นเมียของคนที่คิดจะฆ่าหล่อนมาตั้งแต่แรก และพยายามทำให้เขาตกหลุมรักให้ได้ล่ะ?ถ้าเธอยอมปรนนิบัติรับใช้พ่อครูคันศร เขาจะเปลี่ยนใจมาช่วยเหลือเธอหรือเปล่า?แน่นอนว่าพรานสมิงเองก็น่าสนใจ แต่ทำไมเธอถึงไม่เลือกเขาน่ะเหรอ?ก็เพราะว่าไม่ตรงสเปคยังไงล่ะอีกอย่าง... ก็เพราะติดใจในหน้าตาที่ละหม้ายคล้ายคลึงกับนับสิบราวกับคนเดียวกันอย่างน่าประหลาดของเขา ถ้าเกิดว่าหมอผีคนนั้นเป็นนับสิบในชาติที่แล้วจริงๆ เธอจะได้เจอกับนับสิบในภพปัจจุบันอีกไหม?ไม่รู้ว่าเพราะอะไร... พอคิดว่าจ
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status