Romans & histoires เวทมนต์

น้ำเสียงผมร้อนรนอย่างบอกไม่ถูก หรือนี่ควรเป็นสิ่งที่ผมจะถามเขาตั้งแต่แรกกันแน่นะ เขาวางไม้ที่เสียบไก่ไว้กับพื้น ปัดมือหันมาประจันหน้ากับผม สายตาจริงจัง ใช่แล้วสายตาแบบนี้แปลว่าเขากำลังทำเรื่องจริงจังอยู่ “ผมก็ไม่รู้ว่าคำสาปนั้นคืออะไร แต่ตราทองแห่งเทวาลัย มีไว้เพื่อผนึกวิ� �ญาณร้ายที่ถูกกักขังในเทวาลัย หากตราทองถูกขโมยวิญญาณอาจจะหลุดจากการกักขัง ผู้ขโมยจะถูกสาป จนกว่าผู้ขโมยจะนำตราทองไปคืนพร้อมชดใช้ความผิด ผู้สืบทอดจึงจะพ้นจากคำสาป” “...”

แขนเสื้อกว้างโบกสะบัดช้า ๆ ขณะที่มือเรียวยาวร่ายเวทมนตร์อย่างแผ่วเบา ละอองแสงสีน้ำเงินเรืองรองบางเบา ลอยขึ้นเหนือฝ่ามือของเขา เส้นเวทมนตร์เคลื่อนไหวราวสายน้ำแข็งที่เปล่งแสง —ละเอียด อ่อนโยน และงดงามเกินกว่าจะบรรยายด้วยถ้อยคำใด ๆ เวทมนตร์ของเขา... ไม่ใช่อาวุธ ไม่ใช่คำส าป แต่เป็นบทเพลงไร้เสียงที่สะท้อนความเปล่าเปลี่ยวที่ลึกสุดในหัวใจ

“เหมันต์ผุดเกล็ดน้ำแข็งค้างกระจ่างขาว ราตรีไร้ดาว ทิวาไร้ตะวัน ไม่มีแสงเฉิดฉายกระจ่างใจ เพียงสกุณนาขับขานระรานรื่น ย่อมปลุกจิตวิญญาณปราชญ์ให้ฟื้นตื่นคืนสติ” หลิ่งหลินร่ายกลอนบทต่อบทไปเรื่อยๆ “บุปผาจันทรา ลมบูรพา ธาราหลั่งไหลเคียงคีรี คืนวันหมุนเวียน คนชรา สกุณาปีกก ล้า ท้านภา โผผินบินทะยาน มิหวนมา วิญญูชนผงาดกล้า นำคุณธรรมค้ำฟ้า โลกามิไร้ผู้ค้ำจุน...”

ซาร่ารู้สึกกลัวยิ่งขึ้น “ใช่… ต้องมัดเพื่อให้การทำพิธีไม่สะดุด ตอนนี้ร่างกายของเอ็งมีมนต์ดำครอบงำอยู่… มนต์ดำคือเงื้อมเงาของผีร้ายที่อยู่ในตัวของเอ็ง พิธีนี้จะทำให้มันทรมานจนต้องรีบเผ่นไปจากร่างของเอ็งโดยเร็ว… ” พ่อหมออธิบาย…

เบอนันเดสยิ้มที่มุมปากด้วยความพอใจ จากนั้นก็จับปลีขาขาวผ่องแยกออกจากกันให้กว้าง เพื่อที่จะเปิดเส้นทางสวรรค์ให้เขาได้เข้าไปสำรวจลึกล้ำกว่าเดิม ก่อนที่พ่อเจ้าประคุณจะโหย่งกายดึงตัวตนที่ยังค้างคาออกมาจนเกือบหมด แล้วกระแทกกลับเข้าไปใหม่แบบสุดเส้นทางเสน่หา ทำเอาร่างอ้อนแอ้ นหวีดร้องพร้อมสะดุ้งเฮือก “อู๊วววว…”

ลู่เฉินเทน้ำเย็นลงในอ่าง "หมายความว่าอะไร" ฉาวก้วนเลิกคิ้ว "พิษแห่งมนต์สะกด เป็นการรวมกันของเวทมนตร์และการสะกด การสะกดชัดเจนแล้ว แต่เวทมนตร์ของคุณยังไม่ได้รับการคลายอย่างสมบูรณ์" ลู่เฉินอธิบาย

่านั้นเป็นคนมีวิชาอาศัยศาสตร์เวทมนต์ดำ หมิงอัน ถ้าไม่มีทิศทางไม่มีทางเหลือไม่มีที่ล้างอันใดไม่มีรูช่องหมู่อันใดที่จะทำให้ท่านนายอำเภอเปลี่ยนใจมารักนางได้เพียบค่ะดังนั้นนางจึงอาศัยไสยเวทย์เวทมนต์ดำเพื่อทำให้ทนายอำเภอหลงรักนางอีกครั้งพะยะค่ะ ดังนั้นจึงสั่งให้คนใ

ไสยเวทขาว ที่ก่อเกิดมาจากพลังศัทธาในพระพุทธคุณ ถือศีล กินเจ สวดมนต์ ภาวนา นับถือและเลื่อมใสในคุณของพระพุทธ พระธรรมและพระสงฆ์ มนต์ดำและมนต์ขาวไม่มีใครบอกได้ ว่าใครพลังเยอะกว่าใคร แต่สิ่งเดียวที่ตัดสินได้ก็คือ พลังแห่งเวรกรรม การทำความดี ธรรมะย่อมชนะอธรรม) ………………………………………… ……… 19:30น. บ้านของลุงสิงห์… แคร่หน้าบ้าน…

พฤกษา:อย่าบอกนะมึง ปรัชญา:ชัวร์ ไอ้เวรนั่นร้ายจะตาย เวทย์:ว่าไงไอ้เพลิง อย่าบอกนะเรมิของมึงด้วย พฤกษา:อ่านไม่ตอบนะมึง ปรัชญา:สงสัยชักเว่าอยู่มั้ง เปลวเพลิง:อ่านไม่ตอบเหี้ยไรกูเพิ่งกดเข้ามาอ่าน เวทย์:ก็มันขึ้นว่ามึงเห็นแล้ว เปลวเพลิง:สงสัยมีเด็กแอบดูหนั งโป๊มั้ง

หากเขาคิดรวยทางลัดเอาไปปล่อยขายที่ระนาบมนตรา หรือเอาไปสร้างกองกำลังให้ตัวเองคงสร้างหายนะความวุ่นวายไปทั่วหล้า “ก่อนที่ทุกคนจะเรียนรู้วิชาพิสดารจากข้า ข้าจะขอพูดสิ่งที่พวกเจ้าควรรู้และไม่ควรรู้ เวทมนตร์มีสองด้าน ด้านมืด ด้านสว่าง เหมือนดาบที่มีสองคม คมที่ฆ่าทำลายเจ้าของ คมท ี่ปกป้องเจ้าของ”