Romans & histoires เวทมนต์

หลวงปู่แดงพระเก่าแก่ที่มีวิชาอาคมแก่กล้า มนต์ดำ ไสยศาสตร์ พุทธคุณ ชาวบ้านในละแวกนี้เลื่อมใส ศรัทธาหลวงปู่ยิ่งนัก "ขอรับท่านแม่ ไอ้ไฟมึงไปเกณฑ์ชาวบ้าน ส่วนมึงไอ้ศรีไปเตรียมบ่าวไพร่พร้อมเสบียงมาให้พร้อม กูจะออกตามหาน้องคืนนี้"

เธอโวยวายพร้อมกับผลักเขาออก “ใครกันแน่ที่โกง กะจะใช้หนี้ผมวันละล้านเลยหรือไง เสียใจ! หนึ่งแสนต่อหนึ่งครั้ง ไม่ใช่หนึ่งน้ำ” พูดจบก็ผละออกถอดถอนตัวตนจากหญิงสาว ปนันชิตาหน้าคว่ำ ไม่พอใจกับกติกาของเขา หนึ่งแสนต่อหนึ่งครั้ง ถ้าครั้งนั้นเขาทำสิบรอบเธอก็ขาดทุนยับเ ยิน

เขาจะทำอะไรได้นอกจากพยักหน้า อยากฟังคำโกหกของหล่อนเหมือนกัน แต่ถ้าผิดไปจากความจริงสักนิด เขาจะถือว่าหล่อนก็แค่ใช้หลักจิตวิทยามาเล่นงานให้เขาเชื่อ เพียงแต่เขาไม่เชื่อก็แค่นั้น “น้องของคุณน่ะโดนทำของใส่ และของมันก็แรงมากด้วย เพราะมันเป็นของต่ำ เป็นพวกผีตายโหงหิวโห ย น้องของคุณก็เลยมีอาการรุนแรงทุกคืนวันโกนกับวันพระ ที่กลางวันไร้เรี่ยวแรงนอนซม แต่กลางคืนตื่นตัวมีแรง นั่นก็เพราะมันแฝงอยู่ รอให้มันครอบงำน้องคุณได้ทั้งตัวและวิญญาณเมื่อไหร่ มันจะแข็งแรงได้ทั้งกลางวันและกลางคืน”

เฟลิกซ์สารภาพ “มหาเวทคือผู้ที่บุกเบิกเส้นทางเวทมนตร์แห่งตนเองขึ้นมาได้ เรียกว่าธาตุที่หก และธาตุที่หกไม่จำเป็นต้องเป็นพลังที่ข้องเกี่ยวกับธรรมชาติ”

เธอค่อย ๆ เดินเข้าไปในห้องมืด ๆ ที่มีเพียงแสงจากหน้าต่างบานเกล็ด ลอดผ่านเข้ามาเท่านั้น เธอทรุดตัวลงบนฟูกเก่า ๆ นอนลงเอามือหนุนหัว และเริ่มสูดหายใจ เข้าไปเต็มปอด ในหัวของเธอคิดเรื่องราวสารพัน เธอค่อยๆหลับตาลง และเผลอหลับไปในที่สุด ขณะที่เธอหลับตา เด็กสาวพบว่าตัวเองถ ูกพาไปยังโลกลึกลับของแม่มดและเวทมนตร์ เธอยืนอยู่ที่ทางเข้าเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่ง ล้อมรอบด้วยต้นไม้ใหญ่และหมอกหนาบดบังการมองเห็นของเธอ แม้ว่าสภาพแวดล้อมรอบตัวจะดูน่าขนลุก แต่เธอก็รู้สึกถึงความตื่นเต้นและการผจญภัยเมื่อเธอก้าวไปข้างหน้า

“โอ้ววววว” เธอสูดปากสูดคออย่างสาสมในรสใคร่อันแสนซ่านสะท้านสยิว ท่อนลำขนาดเขื่องสุดร้อนแรงอหังการ์ในทุกการขับเคลื่อน พละกำลังมหาศาลอาจมาจากอำนาจของลายสักมังกรที่บรรจงลงบนลำเนื้อ สลักความยิ่งใหญ่เอาไว้ในจิตวิญญาณ

“โอเคจ้ะ” มินตรารับปากก่อนที่พลอยพิชญาจะเดินออกไปทางประตูด้านหลังห้องอาหารที่มีทางเดินเล็ก ๆ ตรงไปยังสวนดอกไม้ของรีสอร์ท แสงจากโคมไฟในยามราตรีอาบไล้ไปทั่วพื้นหญ้าและและดงดอกไม้สีสันลานตาทั้งยังส่งกลิ่นหอมในยามค่ำคืน แสงสว่างทำให้เธอมองเห็นแผ่นหลังของร่างสูงให� �่ที่ยืนอยู่ท่ามกลางสวนดอกไม้ เขาเป็นชายชาวต่างชาติอย่างที่มินตราบอก และกำลังยืนหันหน้าไปยังแม่น้ำเจ้าพระยาที่กำลังไหลเอื่อยเบื้องหน้าอย่างเพลินใจ

ส๊วบบบบบบบบบ ตับ ตับ ตับ ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อันเหว่ยรู้สึกเหมือนตนเองหลุดไปอยู่อีกโลกหนึ่ง หูเขาได้ยินเพียงเสียงนางที่ครางผสานเสียงเขาอย่างสุขสม ดวงตาของเขามองเห็นเพียงร่างอรชรที่บิดส่ายเย้ายวน เร่งเร้าให้เขาสาวมังกรกระแทกเข้าออกโหมกระหน่ำอย่างส ุดกำลังจนหยุดไม่ได้

ตระกูลขุนนางหลักมี 6 ตระกูลด้วยกัน ปกครองตามแคว้นต่างๆ และมีอำนาจรองลงมาจากราชวงศ์ เหล่าชนชั้นสูงจะมีเวทมนตร์ประจำตระกูล ได้แก่ เวทแห่งแสง เวทแห่งความมืด เวทไฟ เวทน้ำ เวทลม และเวทดิน อีกทั้งยังมีพลังศักดิ์สิทธิ์ของผู้ที่นับถือในพระเจ้า หรือพลังของนักบุญซึ่งได้ร ับพลังศักดิ์สิทธิ์บริสุทธิ์มาตั้งแต่กำเนิด “ถ้าจะดึงองค์ชายเฮลิออสที่หวังจะปองร้ายข้าอยู่แล้ว คงต้องเดินตามเส้นทางเนื้อเรื่องเสียหน่อย”

เฟิ่งมี่เลิกคิ้ว นึกถึงสิ่งที่เคยอ่านในตำรา คนที่นี่แบ่งพลังเวทออกเป็น 4 สาย คือ ดิน น้ำ ลม ไฟ และมีระดับขั้นถึง7 ขั้น แต่ของนางกลับมีครบทุกสายและดูไม่ตรงกับที่ตำราอธิบายไว้ หลิงเฟิงกล่าวอธิบาย "เจ้า...มีพลังเวท มนตรา" "มนตราหรือ?" "ใช่ มนตราคือเวทในตำนาน ถือกำเนิ ดเพียง 1 ในพันปี ผู้ครอบครองสามารถใช้พลังเวทได้ทุกสาย ทั้งดิน น้ำ ลม ไฟ มิติ มายา และเวทแสง เจ้ายังสามารถเป็นได้ทั้งนักสร้างของเวท และนักหลอมโอสถ พลังเช่นนี้แม้แต่ผู้ครองแคว้นยังต้องเกรงใจ!"