Novelas y relatos de แฟนตาซีมืด

การจู่โจมอันโหดเหี้ยม (The Brutal Ambush) ทันทีที่พวกเขาเดินถึง ทางเลี้ยวโค้ง ของอุโมงค์ที่มืดมิดและเงียบสงัด เงาดำขนาดใหญ่ ก็ พุ่งทะลุ ออกมาจาก เพดานถ้ำ เหนือศีรษะของพวกเขา! มันคือ เงาปีศาจเสือดาวดำ (Shadow Leopard) ร่างกายของมันใหญ่โตกว่าเสือดาวทั่วไปถึงสองเท่า มี กรงเล็บ ที่ยาวและแหลมค มราวกับดาบ มันปรากฏตัวอย่าง เงียบเชียบ และ รวดเร็ว จน กระบวนท่า ‘ตาเหยี่ยวส่องเงา’ ของคิชิโระที่กำลังอ่อนแอ และ นาฬิกาอาคม ของฮารุกะที่รวนจากพลังงานมืด ก็ไม่สามารถตรวจจับได้ทัน!

มืด ทัศนวิสัยเบื้องหน้าพร่าเลือนและย่ำแย่ลงเรื่อยๆ เนื่องจากมีม่านหมอกหนาทึบสีเทาหม่นลอยต่ำลงมาปกคลุมผิวกถนนลาดยางอันขรุขระและเต็มไปด้วยหลุมบ่อ บนเส้นทางที่เปลี่ยวร้างห่างไกลจากชุมชนและไร้ซึ่งแสงไฟส่องสว่าง มีเพียงรถบรรทุกขนส่งสินค้าขนาดยักษ์ของบริษัทซิงเฉ ินเอนเตอร์เทนเมนต์คันหนึ่งที่กำลังเคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างโดดเดี่ยว แสงไฟหน้ารถสีเหลืองนวลสองดวงพยายามส่องทะลวงความมืดมิดอันไร้ก้นบึ้งเพื่อนำทาง ทว่ามันกลับทำได้เพียงเปิดเผยให้เห็นความอ้างว้างของถนนสายนี้ที่ดูราวกับเส้นทางที่จะนำพาไปสู่กับดักอันตรายที่ไม่มีวันหนีพ้น

ที่ไม่มีคำว่าปรานี กำลังเริ่มต้นอีกครั้ง ⋆꙳•❅*°⋆❆. [ELARYA’ S PART] ความมืด...ไม่ใช่สีดำสนิท แต่มืดราวกับม่านหมอกในคืนไร้แสงดาว เสียงกระซิบเบาบางราวสายลมยามราตรีดังสะท้อนจากทุกทิศ

แต่ยังไม่ทันเดินไปได้ไกล ในแสงสลัวที่ถูกต้นไม้หนาทึบบังจนมืด หลังก้อนหินที่ไม่ไกลนัก มีเงาร่างสีดำทมิฬค่อยๆ ก้าวออกมา เงาแล้วเงาเล่า หนึ่งคน สองคน สามคน เงาร่างจำนวนมากปรากฏขึ้น ลำตัวยาวรีดูไม่ใช่มนุษย์ สะท้อนแสงสลัวกลายเป็นเงาผี

ความรู้สึกแปลกประหลาดแล่นเข้ามาในหัวของลูซี่ เธอยืนหยุดนิ่งกลางลมพายุที่โหมกระหน่ำ ภาพเหตุการณ์ที่ไม่อาจอธิบายได้เริ่มปรากฏขึ้นในจิตใจ เหล่าปีศาจกำลังพุ่งออกมาจากสถานที่ลึกลับแห่งหนึ่ง เหมือนกระแสของพลังงานมืดที่ค่อย ๆ กลืนกินทุกสิ่งรอบข้าง Gates of Midnight บาร์ลึกลับที่ เหมือนจะถูกปลุกขึ้นจากเงามืด ภาพของป้ายบาร์ซีดจางแต่เปล่งประกายแสงสีแดงเหมือนเลือด กำลังสั่นไหวอยู่ท่ามกลางหมอกหนา

ฉันรับแก้วน้ำมา แล้วดื่มมันจนหมดในคำเดียว… ยานั้นขมจัด ดื่มเสร็จ ฉันก็หมดสติไปทันที เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง…สิ่งที่เห็นคือความมืดมิด จะว่าเป็นสีดำสนิท ก็ไม่ใช่ มันคือความว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง ฉันรู้ตัวเลยว่าฉัน ตาบอดแล้ว "ป้าฮวา?" ฉันเรียกเบาๆ

๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐ อิสลินรู้สึกตัวอีกทีก็เมื่อความมืดโรยตัวลงมาห่มคลุมท้องฟ้าจนมืดหมองไปหมด ก่อนนิทราอันยาวนานหญิงสาวรับรู้ว่ามีนายแพทย์เข้ามาดูอาการและจัดยาให้ท่ามกลางความเป็นห่วงเป็นใยของป้าลิลลี่และอีวี่ที่คอยเฝ้าไม่ห่าง ทว่าไม่เห็นเงาของเซอร์เรนัล์ฟ

"ฉันอยากได้ยาสลบขั้นรุนแรงที่ป้องกันจากการถูกโจมตีโดย....เอ่อ...สิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติ" อิซามู หัวเราะคิกๆ"สิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติ? เธอหมายถึงอะไรผี หรือมนุษย์หมาป่า" ฉันส่ายหน้า "ไม่ใช่ฉันหมายถึง.......แวมไพร์"

เขากระซิบริมหู และยิ้มให้ใบหน้าที่เข้าสู่ห้วงนิทรา หญิงสาวสูดลมหายใจลึกรำพึงออกมาเบาๆ อย่างไม่รู้ตัว “ข้าก็รักท่าน ปีศาจภูเขาของข้า” แมวป่าขาเป๋กระโจนลงจากหลังคา มันยืดกายอย่างเกียจคร้าน กลางดึกเช่นนี้ไม่มีผู้ใดเห็นมัน มันเดินไต่แนวกำแพงกระโจนออกไปนอกจวนแม่ทัพพ ิทักษ์บูรพา

ไฟดับลง ความมืดในห้องเซิร์ฟเวอร์ไม่เหมือนความมืดปกติ มันมืดสนิท เหมือนมีอะไร ‘ที่ยังไม่ยอมให้จบ‘ จินเปิดไฟฉายทันที แสงสั่นไปตามมือเล็กน้อย