Novel & Cerita แม่บ้าน สาวใช้

จาก ‘ของจืดชืด’ ในคฤหาสน์หรู สู่ ‘ยอดยาหยี’ ของเจ้าของรถเกี่ยวข้าวหนุ่มเมืองศรีสะเกษ! เมื่อหัวใจที่พังทลาย... ถูกโอบกอดอีกครั้งด้วยกลิ่นรวงข้าวและความรัก

ชลิดาได้ตระหนักแล้วว่า กฎแห่งกรรมมีอยู่จริง สิ่งที่เธอเคยก่อกรรมไว้กับผู้หญิงคนหนึ่ง...และเด็กตัวเล็ก ๆ อีกคน กำลังย้อนกลับมาหลอกหลอนเธอช้า ๆ อย่างทรมาน เธอไม่รู้เลยว่า ต้องชดใช้ไปอีกนานแค่ไหน รู้เพียงว่า ทุกอย่างในชีวิตกำลังค่อย ๆ พังลงทีละอย่าง ทั้งพ่อแม่ที่เคยรักใคร่ พี่น้องที่เคยสนิทชิดใกล้ กระทั่งอนาคตที่เคยสว่างไสวรออยู่ข้างหน้า ก็เริ่มเลือนรางราวกับถูกมือของโชคชะตาขีดฆ่าอย่างไร้ความปรานี

" เธอจะเอายังไง​กับเด็กในท้อง เมื่อได้ยินคำถามแบบนั้นเธอจึงปล่อยโฮ​ออกมาด้วยความรู้สึก​เจ็บ​ปวดหัวใจ " คำถามนี้มันควรจะเป็น​คำถามของไหมไม่ใช่หรอคะ " แล้วเธอจะถามชั้นทำไม ในเมื่อเธอรู้คำตอบดีอยู่เเล้ว​ " คุณ​ปริ​ญ​พูดแบบ​นี้​มันหมายความ​ว่ายังไง​คะ " ชั้นไม่รู้​หรอกนะว่ามันพลาดได้ยังไง​ แต่เธอก็น่าจะรู้ดีว่าชั้นไม่มีทางยอมรับลูกในท้องของเธออย่างแน่นอน " ค่ะ ไหมเตรียมเอาใจไว้บ้างแล้ว " ไหม เธอรู้ใช่มั้ยว่าอันนาเป็นผู้หญิง​ที่ดีมาก " ค่ะ ไหมรู้ว่าอันนาเป็นผู้หญิง​ที่ดีและเหมาะ​สมกับคุณ​ปริญ " ถึงชั้นจะเคยทำตัวไม่ดีเกี่ยวกับเรื่องผู้หญิง​มาก่อน แต่ตอนนี้​ชั้นคิดว่าอันนาคือผู้หญิง​ที่ใช่และเหมาะที่จะเป็นแม่ของลูกในอนาคต แล้วเธอคิดดูว่าถ้าอันนารู้เรื่องนี้มันจะเกิดอะไรขึ้น " คุณ​ปริ​ญ​อยากจะสื่ออะไรก็พูดมาตรงๆเลยดีกว่าค่ะ " คือชั้นอยากให้เธอออกไปจากชีวิต​ของชั้นกับอันนา และชั้นจะให้เงินเธอก้อนนึงเพื่อกลับไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ หรือถ้าเธออยากอยู่ที่นี่ต่อ เธอจะไปเอาเด็กออกชั้นก็ไม่ว่า​อะไร​นะ

โดส หรือ ดลธี ลูกชายเคเดนกับเส้นด้าย (ในเรื่อง #พลาดรักคนเลว) ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา ได้เข้ามาบริหารงานที่บริษัทของครอบครัว และได้เข้ามาดูแลผับ KAI กับน้องสาว . โดสมีนิสัยสุขุมแต่ดูเยือกเย็น เขาเป็นตัวของตัวเอง ชอบความตื่นเต้นท้าทาย ออกจะเป็นผู้ชายแบดบอย และยังไม่อยากผูกมัดกับใคร จึงเลือกที่จะขอซื้อกินหญิงสาวที่มาเสนอตัวเพื่อแลกกับเงิน . . เทียนไข หรือ เทียน เธอต้องกลายเป็นแม่คนด้วยอายุเพียงแค่ 19 ปี ซึ่งเป็นหน้าที่ ที่เธอจะต้องทำ การเลี้ยงเด็กคนหนึ่งไม่ได้มันไม่ง่ายสำหรับเธอเลย ฐานะของเธอก็ไม่ได้ร่ำรวย เธอต้องทำทุกอย่างเพื่อเลี้ยงดูลูกแม้แต่ต้องยอมขายตัว.. . "เทียนขอห้าหมื่น...แล้วเทียนจะนอนกับคุณ" "หึ สามพันก็มากพอสำหรับแม่ม่ายลูกติดอย่างเธอ" .

“ทำไมฉันต้องเป็นฝ่ายจีบก่อนด้วย น้องปริมต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายจีบฉัน”

"โอ๊ย ซีด ข้างในอ้อพังหมดแล้วพี่ โอ๊ย ซีด" ภรรยาเขาหน้าหงายเชิด มือทั้งสองยันอกของฝ่ายชายไว้ เธอยกสะโพกขึ้นเพื่อลดแรงกระแทกของลึงค์แท่งยาวลำนั้น มันทำให้เขาเห็นแคมสีแดงสดอ้าอมแท่งเอ็นจนแทบปริ น้ำข้นขาวติดที่โคนลำแท่งของเขาคนนั้นเป็นฟองฟอดและขนสีดำของเขาเปียกลู่ยับเยิน ไรขนบางๆ บนเนินอูมใหญ่ของภรรยาเขาในเวลานี้ เปียกลู่ติดไปตามเนินที่อูมใหญ่ของอ้อ เม็ดเสียวสีแดงเข้มชี้เด่เห็นชัด มันเปียกเยิ้มแวววาวสะท้อนแสง เห็นชัดว่าอารมณ์ของเธอในตอนนี้ คงไม่มีอะไรดึงให้กลับมาได้แล้ว ชลิดา ภรรยาของเขา เป็นคนรักนวลสงวนตัวมาก ถึงขึ้นที่ว่าเกินไปด้วยซ้ำ ในช่วงที่อยู่กินกันมาตลอดระยะเวลาสี่ปีที่ เธอไม่เคยแสดงออกให้เขาเห็นเลยว่าจะเป็นคนที่ชอบเรื่องแบบนี้ ตรงกันข้างสิ่งที่เธอแสดงออกกับเขา มันมากจนทำให้เขาเองคิดไปว่า เธอคงไม่ชอบเรื่องบนเตียงเอาเสียเลย ยิ่งคำพูดคำจา หากเขาเผลอพูดคำหยาบเพียงเล็กๆ น้อย ยังโดนเธอตำหนิ ยิ่งคำพูดสื่อไปในทางเรื่องลามก ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ไม่มีทางที่จะหลุดออกมาจากปากเธอได้

"ฉันอยากหย่า" คำพูดนี้ไม่ได้ออกมาท่ามกลางการทะเลาะ ไม่ได้มาจากความโกรธ ไม่ได้มีเสียงตะโกนหรือการปะทะอารมณ์ใดๆ มันเบา... แต่ชัดเจน เบากว่าลมหายใจของเธอ แต่หนักกว่าโลกทั้งใบของเขา

ครั้งหนึ่งเฉาเยว่เคยอ่อนโยนและใจดี แต่ความเมตตานั้นกลับพาครอบครัวสู่หายนะ เมื่อสามีต้องนอนนิ่งไร้สติ ลูกชายยังเล็กเกินจะปกป้องตัวเอง ครานี้ นางจะไม่ยอมอีกต่อไป เพื่อไม่ให้ใครกล้าทำร้ายครอบครัวของนาง

หนี้ที่เธอไม่ได้ก่อ แต่เธอต้องชดใช้แทนด้วยร่างกายเพียงเพราะเขาเป็นคนยื่นมือมาช่วยชีวิตพ่อของเธอไว้จากกลุ่มมาเฟีย และนี่คือสิ่งที่พ่อบังเกิดเกล้าของเธอพูด "ผมขอมอบสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตผมทดแทนหนี้ที่พ่อเลี้ยงจ่ายให้ ปลายฝนลูกสาวของผมครับ" นับตั้งแต่วันนั้นเธอจึงกลายเป็น "เมียเก็บ" "เมียขัดดอก" ของพ่อเลี้ยงเมฆาคนที่เริ่มต้นเป็นเจ้าหนี้แต่จบลงด้วยการเป็นหนี้หัวใจ

ปรวีร์ ไวยวัจน์ วัย 33 ศัลยแพทย์ออโธปิดิกส์หนุ่มอนาคตไกลควบตำแหน่งผู้บริหารโรงพยาบาลเอกชนที่ครอบครัวถือหุ้นใหญ่ เขาเติบโตมาท่ามกลางความเพียบพร้อมโดยมีพ่อแม่เป็นแบบอย่างที่ดี นิทานเรื่องนี้จึงสอนให้เขารู้ว่า ควรคู่กับคนที่คู่ควร “ดูพ่อแม่เราสิปั้น อยู่กันไปก็รักกันเอง ผิดคำย่าเสียที่ไหน” “ย่าว่าดี ปั้นก็ว่าดีครับ” อะไรก็ตามที่ทำให้ชีวิตของหลานชายที่ได้ดั่งใจย่าที่สุดอย่างหมอปั้นเข้าใกล้คำว่า ‘สมบูรณ์แบบ’ ยิ่งขึ้น เขาย่อมไม่ปฏิเสธ สลิล แปลว่า น้ำ เธอจึงเย็นชื่นฉ่ำเหมือนสายน้ำ เพราะรู้ดีว่าเป็นได้เพียงคนในเงาที่เขาไม่คิดเชิดชูออกหน้า จึงไม่เคยเรียกร้องเกินควร แต่อย่างน้อยก็ขอบคุณ ในวันที่ต้องจากลา เขายังมอบของขวัญล้ำค่าให้เธอ