แม่บ้าน สาวใช้ Novels & Stories

สาวรับใช้ที่อยากรู้ขึ้นมา เพราะหลายปีแล้วที่เธอกับแม่บ้านใหญ่สลับกันเอาอาหารเขาให้วางไว้ในนั้น และไปเก็บในตอนกลางคืน “อย่ารู้เลย รูมากก็ตายเร็ว” แม่บ้านใหญ่ทำหน้าดุ จนสาวใช้หน้าหงอยไปในทันที

"แล้วแม่เด็กที่เป็นแม่บ้านชื่ออะไร" "ชื่อ..."

“บอกแม่ครัวว่าทำกับข้าวเพิ่มด้วยนะ เอ๊ะ! เดี๋ยวฉันเข้าครัวไปทำด้วยดีกว่า” คุณหญิงโสภิตพูดกับสาวใช้ก่อนจะหันมาหาบุตรสาวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “อยากช่วยแม่ทำกับข้าวไหม?”

แม่บ้านคนหนึ่งเอ่ยขึ้น อย่างตื่นตระหนกพอเห็นหน้าเธอทำอย่างกับเห็นผี! "อะแฮ่ม! นายหญิงกลับมาเหนื่อยๆ ขื้นไปอาบน้ำแล้วลงมาทานอาหารดีกว่านะครับ วันนี้แม่ครัวและสาวใช้ช่วยกันทำอาหารที่นายหญิงชอบทั้งนั้นเลย" พ่อบ้านเอสพูดพร้อมยิ้มให้เธออย่างสุภาพแต่พอเธอถามบางอย่างอ อกไปถึงกับหน้าถอดสีกันเลยทีเดียว

แม่บ้านบอก ทำทีเป็นนวดขาของมาดามอันนา “คุณแม่เมื่อยตัวเหรอคะ” หญิงสาวถามแม่ด้วยความเป็นห่วง “ใช่จ้ะ”

พสุธานำหญิงสาวมายังห้องนอนมีไว้สำหรับแขก เขาให้แม่บ้านซึ่งดูแลบ้านหลังนี้คอยอำนวยความสะดวกให้เธอ หากต้องการอะไรเรียกใช้ได้เต็มที่ “ฝากเธอด้วยนะครับน้าแวว” “ได้ค่ะเจ้านาย” แม่บ้านวัยกลางคนยิ้มรับ

หญิงสาวยังคงแซะด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ส่งผลให้ดวงตาคมกริบหันมามองดุๆ ก่อนจะอธิบายอย่างเสียไม่ได้ “ผู้หญิงคนนั้นเป็นแม่บ้านที่เพนท์เฮ้าส์” “อ๋อ วีก็ว่า..คนแบบพี่เจตไม่น่าไปชอบผู้หญิงบ้านๆ ที่หาได้ทั่วไปแบบนั้น”

เขาพูดเสียงเรียบเป็นปกติ แม่บ้านชาวพม่าที่ได้รับการอบรมมาอย่างดีมักจะพูดเพราะและปฏิบัติตัวสุภาพเสมอ ทั้งที่มารดาเขาไม่ได้มีฐานะสูงส่งอะไร แต่แม่บ้านชาวพม่าทั้งสองในบ้านก็เรียกว่าคุณผู้หญิงจนมารดาเขาชินเสียเสีย “คุณแม่มีอะไรไหมพา” “ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ” สาวใช้พม่าที่ตั้งชื่อไ ทยให้ตนเองว่ายุพาตอบด้วยน้ำเสียงนอบน้อม ก่อนจะเดินค้อมตัวไปทางด้านหลัง

แกล้งเธอไม่ได้ก็มาแกล้งใช้งานแม่ให้หนักนี่เอง "ถึงเวลาเลิกงานแล้ว กลับบ้านกัน" หญิงสาวจับของที่แม่กำลังทำความสะอาดอยู่ออกจากมือ

เธอถามพร้อมกับมองตะวันแบบหัวจรดเท้า ซึ่งสภาพของตะวันในตอนนี้มันก็ไม่น่ามองสักเท่าไร "หนูเป็นแม่บ้านนะคะ" ตะวันตอบกลับไปทันที "อ้อ..คนใช้" หญิงสาวหน้าสวยคนนั้นเอ่ยขึ้น