แม่บ้าน สาวใช้ の小説・ストーリー

เขาตะโกนถามเสียงดังจนบ่าวหน้าห้องสะดุ้ง "อะ... เอ่อน่าจะเป็นสาวใช้จากเรือนซักล้างขอรับ ท่านแม่ทัพมีสิ่งใด..." "นางชื่ออะไร?"

“นี่คุณ!! ไอ้บ้า!” “เอ่อ.. ให้พวกแม่บ้านออกจากบ้านด้วยเลยไหมครับ” “อืม เดี๋ยวนี้เลย”

เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ ขัดจังหวะความคิดในหัว ก่อนที่แม่บ้านจะเปิดประตูเข้ามา พร้อมสาวใช้ประจำตัวของฉันที่เดินตามหลัง “คุณหนูคะ คุณหญิงสั่งให้เราเตรียมตัวให้คุณดูดีที่สุดค่ะ” แม่บ้านพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่เต็มไปด้วยความนอบน้อม

ดูทรงแม่เริ่มจะโวยวาย คงต้องพอเท่านี้ก่อน [มีอะไรก็ว่ามา ตอนนี้แม่กำลังจะออกไปกับลูกสาวสุดที่รัก] แม่ยังคงเหน็บแนมเขาไม่เลิก “ผมอยากได้แม่บ้านที่ทำความสะอาดและทำอาหารได้ครับ”

มีนาก้าวยาว ๆ ไปหาสาวใช้ด้วยสีหน้าถมึงทึง “แกจะบอกว่าฉันไม่มีสิทธิ์สั่งแกใช่ไหม” “พี่นาง คุณแม่บ้านต้องการพูดสายด้วยน่ะ” สาวใช้อีกคนหนึ่งเรียกนางเสียงดัง

Chapter V “วันนี้จะลงมือซักผ้าเองเลยเหรอคะคุณบัว?” สาวใช้คนเดียวเอ่ยถามภรรยาของเจ้าของบ้าน เมื่อเห็นว่าเธอกำลังถือตะกร้าผ้าลงมาด้านล่างทางห้องซักล้าง

สร้างบรรยากาศชวนอึดอัดเหลือทน "คนงานประจำตึกมีเท่านี้ใช่มั้ย..พ่อบ้านสุรชัย" "ครับมีเท่านี้ คนสวนหนึ่งแม่ครัวหนึ่ง หัวหน้าแม่บ้านประจำตึกหนึ่ง แล้วก็สาวใช้สองครับ"

EP. 24 "วันนี้นายใหญ่จะทานหอยนางรม" สาวใช้อีกคนเดินเข้ามาบอกหัวหน้าแม่บ้านทำให้สองแม่ลูกหันไปมอง "มื้อเย็นใช่ไหม" หัวหน้าแม่บ้านถามกลับ

"แม่!" ----------------

โมเน่เอ่ยขึ้นอีกครั้งพร้อมทั้งส่งสายตาอ้อนไว้ไปให้กับสาวใช้ "ไม่ได้จริงๆ ค่ะ" สาวใช้รีบเอ่ยขึ้นพร้อมกับก้มหน้าลงไม่ยอมสบตากับเธอ "ฉันแค่อยากโทรหาแด๊ดดี๊กับหม่ามี๊ฉันเอง"