แม่เลี้ยงเดี่ยว

...เพราะความสัมพันธ์ชั่วคืน ทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปตลอดกาล...

"ชอบเงินไม่ใช่เหรอ..แก้ผ้าแล้วคลานมาเอากับกู" ทอร์ช ลูกชายโดสกับเทียน (ในเรื่อง พันธะหน้าที่) มีน้องสาวชื่อ 'ดริฟ' และมีพี่ชายต่างมารดาชื่อ 'เหนือ' ได้รับความไว้ใจจากพ่อให้มาดูแลผับ 'KAI' เขามีความแค้นที่ฝังใจกับหญิงสาวอดีตคนรักที่ทิ้งเขาไป "ชอบเงินไม่ใช่เหรอ..แก้ผ้าแล้วคลานมาเอากับกู" เรอา อดีตแฟนสาวทอร์ช เธอมีความจำเป็นที่ต้องทิ้งแฟนหนุ่มไปโดยที่ไม่ได้ร่ำลา ทำให้เขาเข้าใจผิดคิดว่าเธอทิ้งเขาไปแต่งงานกับคนรวยที่เมืองนอก และเมื่อเธอมีโอกาสได้กลับมาเพื่อจะบอกความจริงกับแฟนหนุ่ม แต่เธอกลับโชคร้ายเกิดอุบัติเหตุระหว่างทางจึงทำให้สูญเสียความทรงจำ "ฉันต้องทนอยู่ในสภาพนี้อีกนานแค่ไหน"

ทับแล้วร้อง...ท้องก็รับ "ลูกของฉัน ฉันก็ต้องรับผิดชอบ แม้ว่าจะไม่อยากได้เธอเป็นเมียก็ตาม" "แล้วคุณเคยถามฉันไหมว่า อยากได้คุณเป็นเมียหรือเปล่า ผัวอย่างคุณน่ะ...ผัวเฮงซวย"

"หน้าที่ของฉันคือเป็นแม่เจย์เดนแล้วก็เจนนี่ค่ะ นอกจากนี้ก็ไม่ใช่ความรับผิดชอบของฉันแล้ว" "แล้วหน้าที่เมียล่ะ ไม่คิดจะรับผิดชอบหน่อยงั้นหรอ"

เรื่องราวความวุ่นวายและเรื่องชวนปวดหัวกำลังเริ่มต้นขึ้นหลังจากที่คนสองคนกลายร่างจากคนปกติเป็นคนขี้เมา… เรื่องราวของความปวดหัวของหญิงสาวที่ปิดกั้นเรื่องความรักกลับมาถูกผู้ชายที่อายุน้อยกว่าเธอหลายปีทำให้เธอต้องเสียใจเพราะเขาคนนั้นดันรู้และจับความรู้สึกลึกๆของเธอได้.. ความน่ารัก ความกวน และความจริงใจของเขาทำให้เธอเริ่มลังเลขึ้นมา.. เธอควรจะทำอย่างไร… เธอจะไปต่อหรือพอแค่นี้.. ถ้าเธอเลือกที่จะเปิดใจให้เขา.. เธอจะเสียใจและเจ็บปวดกับความรักอีกรึเปล่า.. สัญญาได้ไหม สัญญาว่าจะไม่ทำให้เธอเสียใจอีก สัญญาได้ไหมว่าจะไม่ทำให้เธอต้องเจ็บปวดจากคำว่ารักอีกครั้ง…. เธอไม่ต้องการแล้วเธอไม่อยากเสียใจเพราะความรักอีกแล้ว… ขอแค่เธอคนนั้นเปิดใจให้เขาสักนิด.. แค่นิเดียวเท่านั้นเขาจะเป็นคนดูแลและรักษาความรู้สึกที่เธอปิดกั้นและปกปิดมันเอาไว้ด้วยรอยยิ้มที่สดใส.. แต่ภายในกลับไม่เป็นแบบนั้น.. ขอแค่เธอลองเปิดใจให้เขาคนนี้ได้เข้าไปดูแลหัวใจและจิตใจที่บอบช้ำ.. เขาสัญญาว่าเขาจะทำทุกอย่างให้เธอคนนี้กลับมายิ้มอย่างสดใส..รอยยิ้มที่มันออกมาจากความสุขที่แท้จริงไม่ใช่รอยยิ้มทางการค้า..

สงคราม มาเฟียหนุ่มผู้ถืออำนาจและเงินตรา เชื่อว่าทุกอย่างซื้อได้…จนมาเจอ แก้วตา แม่ค้าผลไม้สู้ชีวิตที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร การปะทะกันเพียงครั้งแรก กลับกลายเป็นชนวนให้ชีวิตของทั้งคู่พันกันแน่นขึ้นเรื่อย ๆ

“โห... ” เจมส์ตาวาว ค่อยๆ รั้งสายเสื้อในลงมากองที่ต้นแขน กระเปาะสีเนื้อร่นลงมากองอยู่ใต้ราวโนม สองเต้าอวบเต่งผุดเผยออกมาอวดความสวยงาม “ใหญ่มาก… ” เจมส์นิ่งพินิจสองเต้า ผิวของแพรนวลขาวเนียนจนแลเห็นเส้นเลือดสีเขียวกระจายเป็นสายรางๆ อยู่ภายใต้ความเปล่งปลั่ง บอบบางผุดผาดไปด้วยเลือดเนื้อของวัยสาว “ซี้ด…” แพรนวลสะดุ้ง ริมฝีปากของชายหนุ่มครอบลงมาบนยอดปทุมเย้ายวน ดูดปลายหัวนมจนเต่งตั้งขึ้นเป็นตุ่มไตแดงเรื่อเอาไว้ในอุ้งปาก ลิ้นที่วนเลียรัดรอบหัวนมสร้างความเสียวปลาบวาบแล่นลงไปตลอดเรือนร่างของหญิงสาวที่พริ้มตาสยิว สองมือโอบกอดลูบไล้แผ่นหลังของชายหนุ่ม “ผมทนไม่ไหวแล้ว… ” ใช้เวลาเล้าโลมไม่นานนักเจมส์ก็ผละออกมาจัดการถอดกางเกงใน เพียงอึดใจสั้นๆ เนื้อตัวก็เปลือยเปล่าเล่าจ้อน แพรนวลมองเห็นอาวุธประจำกายของเจมส์ซึ่งมีขนาดมาตรฐานชายไทย หล่อนเคยเห็นมาแล้วหลายครั้ง จึงไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นมากนัก

พันไมล์ เจ้าของสนามแข่งรถที่ใหญ่ที่สุดในประเทศตัดสินใจลงแข่งรถเพราะว่าเห็น พินอิน ผู้หญิงที่คู่แข่งอีกฝั่งเอามาเป็นของเดิมพันก็อยากได้ทั้งที่รู้ว่าความสามารถตัวเองไม่ถึง สุดท้ายก็เลือกใช้กลโกงเพื่อให้ชนะและได้ตัวผู้หญิงคนนั้นมาเป็นของรางวัลก่อนจะพูดจาถากถางอีกคนอย่างคนที่โกรธเคืองกันมานาน “ตั้งแต่เลิกกับฉันไปคิดว่าจะไปได้ดีที่ไหนซะอีก ที่แท้ก็เป็นได้แค่เมียของไอ้ขี้ยานี่เอง” “ตอนนั้นเป็นคุณเองไม่ใช่เหรอที่อยากจะเลิกกับฉัน ตอนนี้ก็ทำเหมือนไม่เห็นแล้วปล่อยฉันกับลูกไปไม่ได้เหรอ?” “คิดว่าฉันจะปล่อยเธอไปง่าย ๆ เป็นครั้งที่สองงั้นเหรอ หลังจากนี้ไปเธอก็ไปอยู่กับฉันส่วนไอ้เด็กมารหัวขนนั่นก็ทิ้งมันไว้กับพ่อมันนั่นแหละ!!”

เขาทำให้เธอท้อง แล้วทิ้งไป พอวันหนึ่งกลับมาจะมาทวงหาความเป็นพ่อ ทั้งที่วันนั้น เขาบอกว่า “ไปเอาออกเสีย” ถ้าเป็นคุณจะยอมไหม?

ความทรงจำอันเลวร้ายในอดีต เธอจำฝังใจ และเมื่อเขากลับเข้ามาในชีวิต หญิงสาวที่เคยอ่อนแอ ยอมจำนนทุกอย่าง ลุกขึ้นสู้ชายใจร้าย ใจดำ ให้รู้ว่า เธอไม่ได้อ่อนแอ ไม่ได้เป็นเบี้ยล่างเขาอีกต่อไป เขาต่างหาก ที่ต้องสิโรราบ หมอบกราบแทบเท้าตน ................. "ได้โปรด...อย่าทำเอย เอยกลัวแล้วค่ะคุณยักษ์" ณศรินทร์ ยกมือไหว้ขอความเมตตา กระเถิบตัวหนีร่างสูงใหญ่ที่กำลังถอดเสื้อผ้า นัยน์ตาเขาไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย พร้อมฆ่าเธอได้ทุกเมื่อ "เธอร่านไม่ใช่เหรอ ฉันคงทำให้เธอไม่อิ่ม เธอถึงได้เที่ยวร่านไปแบให้ใครต่อใคร วันนี้ฉันจะทำให้เธอกระอักอิ่มไปหลายวัน" ............... "ต่อให้คุณกราบเท้าฉัน ขอร้องอ้อนวอนฉัน ทำดีกับฉันต่างๆ นานา เพื่อให้ฉันอภัยคุณ บอกไว้นะว่า ต่อให้คุณกราบเท้าฉันจนมือทะลุลงไปใต้ภิภพ ทำดีกับฉันจนตัวตาย ฉันก็ไม่มีวันยกโทษ คุณต้องได้รับโทษที่ทำไว้กับฉัน ฉันจะทำให้คุณรู้สึกเหมือนหมาข้างถนน ที่ไม่มีใครต้องการ" ณศรินทร์กล่าวไว้