แม่เลี้ยงเดี่ยว

เมื่อ พราวพิชชา สาวสวยจากเมืองเพิร์ท กลับมายังเชียงราช โดยใช้สิทธิ์ลาพักร้อนสิบห้าวันมาทำภารกิจบางอย่าง...ทั้งหมดก็เพื่อน้องสาว อะไรๆ ก็เป็นไปตามแผน มันดูสำเร็จไม่ยาก แต่แล้วก็มีมนุษย์ป่าเถื่อนอย่าง รัชภาคย์ โผล่มาทำให้แผนของเธอล่มไม่เป็นท่า พราวพิชชาคิดว่าตัวเองแกร่งพอ รับมือเขาได้แน่นอน คราวนี้จะตอกกลับเขาให้หน้าหงาย สมกับที่เคยกวนอารมณ์เธอมาแล้วครั้งหนึ่ง แค่สบโอกาสเถอะ เธอจะจัดการให้อยู่หมัด แล้วจะเป็นไปได้แค่ไหน... เมื่อพราวพิชชาไม่รู้เลยว่าคู่ปรับเก่าอย่างรัชภาคย์มีแผนอะไรอยู่ในใจ เกมนี้เธอจะได้เอาคืนเขา... หรือจะเป็นเขาที่ทำให้ชีวิตเธอพลิกคว่ำคะมำหงายตลอดการลาพักร้อนกันแน่ ----------- "คนท้องคนไส้...หมายถึงลดางั้นหรือคะ ลดาท้องหรือ" "อ้าว! ไม่รู้เหรอว่าน้องสาวคุณท้องจนจะคลอดแล้ว คุณป้า" พราวพิชชา ถึงกับกำหมัดแน่นเมื่อได้ยินคำพูดสวนของ รัชภาคย์

เพราะความใจดีของเขาถึงทำให้เธอหลงรักได้อย่างง่ายดาย โดยที่ไม่รู้ว่านั่นคือหลุมพรางที่ชายหนุ่มขุดเอาไว้เพื่อหลอกล่อเธอ 'ขึ้นเตียง' กว่าเพียงฟ้าจะรู้ตัว เธอก็สูญเสียทั้งหัวใจและอนาคตที่วาดฝันไว้จนหมดสิ้น สิ่งที่อาทิตย์ทำลงไปทั้งหมดก็เพื่อหลอกล่อให้สาวน้อยที่เขาหมายตายอมขึ้นเตียงด้วย นั่นแหละ! คือสิ่งที่เขาไม่ควรหลงลืม ขอแค่ได้ลิ้มลองความหวานจากเธอเพียงครั้งเดียวเท่านั้น อาทิตย์ถึงจะปล่อยเธอไป ส่วนเขาก็จะกลับไปใช้ชีวิตอย่างปกติเหมือนที่เคยเป็นมา ฉะนั้นเขาควรจะรีบจบเกม... ก่อนที่ความรู้สึกในส่วนลึกของหัวใจจะถลำไปไกลมากกว่านี้ "แต่เพียงรักพี่อาทิตย์ ขอเวลาหน่อยนะคะแล้วหลังจากนี้เพียงจะปล่อยพี่อาทิตย์ไป" เธอยอมรับการจากลาและไม่คิดจะยื้อเขาเอาไว้ แต่เพียงฟ้าแค่ขอเวลาทำใจเท่านั้น ขอแค่ไม่กี่วันเธอสัญญา "แต่พี่ไม่ได้รักเพียง" "เรื่องลูก" "ทำไมคะ หลังจากผ่านไปสี่ปีเกิดอยากจะเห็นหน้าลูกขึ้นมาว่างั้น" เขาหายออกไปจากชีวิตเธอกับลูกนานถึงสี่ปี แล้วมาบอกว่าจะขอรับผิดชอบลูกง่ายๆ ทั้งที่ผ่านมาเธอพยายามติดต่อหาเขาแทบตาย เขากลับมาทำไมในวันที่เธอไม่ต้องการความรับผิดชอบใดๆ จากเขาแล้ว

เฉียวลู่นักแสดงแถวหน้าของจีนต้องย้อนเวลากลับมาที่ยุคโบราณเพราะหนังสือเก่าหนึ่งเล่มที่ได้รับมาโดยบังเอิญแถมตอนนี้ยังพ่วงเด็กชายฝาแฝดถึงสองคนที่เธอต้องเลี้ยงดูถึงเวลาต้องงัดวิชาการแสดงของเธอออกมาใช้แล้ว แต่เมื่อต้องมาพัวพันกับเรื่องราวในอดีตของฉินอี้เหยา เฉียวลู่จำต้องช่วยนางทวงสิทธิ์ในตำแหน่งฮองเฮาแคว้นเซียวกลับคืมมาได้สำเร็จ จากนั้นนางจึงออกเดินทางสู่แคว้นฉีพร้อมกับชินอ๋องฉีหมิงเยี่ยนผู้เป็นสามี แต่ทุกอย่างเป็นอันต้องล้มเหลว เพราะระหว่างทางได้มีโจรสลัดบุกปล้นเรือ เฉียวลู่ที่ใช้ร่างกายปกป้องบุตรชายทั้งสองทำให้นางพลัดตกลงไปในแม่น้ำที่เชี่ยวกราก หลังจากฟื้นคืนกลับมากลับพบว่าตนเองไร้ได้ความทรงจำและได้กลายเป็นซูเม่ยไปแล้ว โชคดีที่ข้างกายของนางมีซูหลีที่คอยช่วยเหลือระหว่างที่ใช้ชีวิตอยู่ในจวนเว่ยอ๋อง จากนี้นางจะทำอย่างไรเพื่อให้ตนเองได้ชีวิตในอดีตกลับมา  

นางลืมตาตื่นอีกครั้ง...ในร่างของหญิงสาวที่ไร้ค่าผู้มีชื่อเดียวกับนางราวกับว่าโชคชะตาเจตนาจะเล่นตลกกับเธอ ย้ำเตือนให้รู้ว่า...ต่อให้ตายไปแล้ว โลกนี้ก็ยังไม่คิดจะเมตตาร่างกายนี้ช่างอ่อนแอ บอบบางไร้แม้แต่ลมปราณไหลเวียนงดงามเพียงภายนอก แต่ไร้เกียรติในสายตาของผู้คนนางคือภาระ... คือเศษเสี้ยวที่ไม่มีใครต้องการ ในคืนที่ท้องฟ้ามืดมิด ไร้แสงดาว...จิตวิญญาณหนึ่งตื่นขึ้นไม่ใช่วิญญาณของหญิงอ่อนแอที่สิ้นใจหากแต่เป็นนักฆ่า จากโลกสมัยใหม่เธอเคยเป็นเงาแห่งความตายมือสังหารที่ไม่เคยพลาดบัดนี้ความทรงจำของทั้งสองหลอมรวมเป็นหนึ่ง ไม่มีอีกแล้ว... หญิงอ่อนแอ เหลือเพียง นักฆ่าไร้หัวใจที่คราวนี้... มีลูกชายเป็นสิ่งเดียวที่นางจะไม่ยอมให้ใครแตะต้องนางให้สัตย์สาบานไว้กับตนเองทุกความเจ็บปวดที่เคยได้รับ...นางจะคืนให้เป็นเท่าตัว

อาหารคือชีวิต และสวรรค์ลิขิตให้เธอนับหนึ่งอีกครั้ง ในโลกยุค 80s เชฟสาวสวยและรวยมากระดับพันล้าน ฟื้นจากความตายมาอยู่ในร่างของ ‘ม่านอวี้อัน’ ที่สิ้นอายุขัยก่อนวัยอันควร และ ‘แจ็คสัน หยวน’ สามีคืนเดียวของอีกฝ่าย หายสาบสูญไปในการก่อการร้ายระดับชาติ เธอจึงต้องปากกัดตีนถีบ เลี้ยงลูกชายฝาแฝดตามลำพัง ขณะเดียวกันก็เริ่มหวั่นไหวต่อคนจรหน้าผี (กู๋กุ่ย) ซึ่งเข้ามาตอแยขอเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว แต่ช้าก่อน! เรื่องหัวใจมันไม่สำคัญเท่าปากท้อง เพราะร้านอาหารกำลังจะเจ๊ง ซ้ำร้าย ถูกแก๊งมาเฟียสุดโหดไล่บี้ตามคิดบัญชีหนี้ และเตรียมยึดที่ซุกหัวนอน !!

“ท่านอ๋อง..หม่อมฉันเสแสร้งหรือไม่ ทรงมอบหนังสือหย่าให้หม่อมฉันแล้วพระองค์จะทรงรู้เองนั่นแหละเพคะ” ชิงเหยาโต้ตอบชินอ๋องกลับไปด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่สีหน้าแววตาจริงจังยิ่งนัก

คนอื่นเขาทะลุมิติได้ดิบได้ดี ไม่ใช่ครอบครัวรวยก็มีต้นทุนเป็นหน้าตา แต่เธอกลับทะลุมิติมาเป็นเด็กน้อยคนหนึ่ง ไม่พอยังผอมแห้งแรงน้อย หนังหุ้มกระดูก !!

นอนหลับอยู่ดี ๆ ลืมตาอีกทีทะลุมิติมาอยู่ในร่างของแม่หม้ายลูกติดในยุคโบราณซ่ะได้ ในเมื่อสวรรค์ต้องการให้เป็นอย่างนี้ นางจะเป็นมารดาที่ดีและเลี้ยงดูบุตรชายแสนน่ารักผู้นี้ให้เติบโตเอง