แอบรักเลขาตัวแสบ Novels & Stories

"ผัวเจ็บแล้ว เมียจ๋าเจ็บบบบ" "คะ คุณมิ้นอย่าทำพี่ผมมม"เจคลานเข่าเข้ามาเกาะเข้าที่ขาฉันก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาฉันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยน้ำตาใส นี่มันบ้าอะไรเนี่ยรุงรังชะมัดเลย "พี่นายอะไรกัน นี่มันแฟนฉัน ฉันจะเอาแฟนฉันกลับบ้าน"

ฉันหัวเราะ “คุณบอกว่าคุณรักฉัน แต่จำไม่ได้แม้แต่ความชอบของฉัน ของกินที่คุณซื้อให้ฉันกินล้วนเป็นสิ่งที่ซ่งเชี่ยนเชี่ยนชอบกิน คุณบอกว่าคุณรักฉัน แม้แต่ของขวัญที่ส่งให้ฉันซ่งเชี่ยนเชี่ยนก็มีเหมือนเป๊ะ คุณบอกว่าคุณรักฉัน แต่แม้แต่วันเกิดของฉัน วันครบรอบของเราก็ยังลืม ได้ คุณบอกว่าคุณรักฉัน แต่กลับลืมฉันในช่วยที่วิกฤตที่สุด และวิ่งไปหาอีกคนโดยไม่ลังเล” “หลี่จิ่นหาน นี่เหรอความรักที่คุณบอก？ถ้าเป็นแบบนี้ เช่นนั้นความรักของคุณก็ไร้ค่าเกินไปแล้ว” เขามองดูท่าทางที่ไม่แยกสของฉัน ก็เริ่มตื่นตระหนก

"เสียดายท่านประธานอะแก โดนยัยเลขาหน้าห้องคาบไปกินแล้วหล่อก็หล่อแถมยังรวยอีกอิจฉายัยเลขาเนอะ" "รอดูต่อไปเถอะคนระดับนั้นเขาคงไม่เอาคนธรรมดามาเป็นแฟนเชื่อฉัน"

น้ำอบเองก็พร้อมสำหรับการให้อภัยลูกๆ ทั้งสามคนของเธอเสมอ "แต่บางครั้งข้าก็สงสัยนะ ว่าข้าไปมีไอ้นิสัยรังแกคนที่อ่อนแอกว่าอย่างที่ไอ้อ้วนทำ ยกพวกไปตีเพื่อนต่างธุรกิจอย่างที่ไอ้ขวัญทำ แล้วก็นิสัยที่หลงมัวเมาอยู่กับการพนันอย่างที่เอ็งเป็นตั้งแต่ตอนไหน หรือข้าผิดพลาดอะไรไป ทำไมพว กเอ็งมันถึงได้ดื้อ ดิบเถื่อนมากถึงขนาดนี้" น้ำอบพร่ำรำพรรณอย่างรู้สึกน้อยใจที่ตัวเองสั่งสอนลูกทั้งสามได้ไม่ดีพอจนเป็นเหตุให้ลูกๆ ต่างก็ใช้ชีวิตไปในทางที่ผิดพลาดกันไปหมด

เจ้าตัวแสบ คิดถึงเด็กดื้อ ฉันรักเธอ I Love You You Belong to Me โปรดปราณ เธอเป็นของฉัน ข้อความเหล่านั้นเขียนเหมือนเดิมซ้ำ ๆ วนเวียนอยู่แบบนั้น ผมเพ่งมองดูทุกภาพผ่านม่านน้ำตาที่กำลังเอ่อล้น

อิงฟ้าพรึมพรำให้กำลังใจตัวเอง ในเมื่อประธานที่เธอต้องไปเป็นเลขาให้นั้น คือ คิมหันต์ ผู้ชายที่เพิ่งจะโดนเธอตบปากแตกที่ผับไปเมื่อวันก่อน เธอจึงคิดว่าต้องโดนอีตานั่นแกล้งเอาคืนแน่ๆ ..................................Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrr.................................

สาวใช้ตัวน้อยหมอบลงกับพื้นส่ายหัวโดยไม่รู้ตัว ดวงตาเต็มไปด้วยน้ำตา นางข้าหลวงร่างอ้วนคนหนึ่งก้าวไปข้างหน้าคว้าคอเสื้อของสาวใช้ตัวน้อย แล้วฟาดฝ่ามือลงไปบนใบหน้าอย่างแรงเอ่ยด้วยความโมโห "ตีเจ้าจนตายก็ไม่เข้าใจนังตัวแสบ กล้าที่จะล่วงเกิน" อวี่เหวินห่าวตะโกนออกไป "ช้าก่อน!"

คนตัวสูงกระตุกยิ้มบางๆ แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความรักใคร่เสน่หา "เด็กแสบ ยิ่งโตยิ่งแสบ" มือหนายีผมนุ่มเบาๆ อย่างมันเขี้ยว "ชอบว่า ตัวเองแก่แล้วก็เลยชอบว่าภิณเป็นเด็ก" "ก็ให้จูบก่อนแล้วจะไม่ว่า"

“ชาร์มอยู่ข้างนอกรึเปล่า” “อยู่ครับ” เขาตอบ แอบอมยิ้มเมื่อพูดถึงเลขาฯ ผม ไม่ปิดบังว่าแอบชอบหล่อนอยู่ แต่ผมมั่นใจว่าหล่อนไม่ชายตาแลลูกน้องผมคนนี้แน่ ดูสิว่าแต่งตัวยังไง แว่นหนาเตอะ ผมไม่หวี เสื้อยับ ๆ อย่างไรก็ตาม ผมไม่คิดพูดให้เสียกำลังใจ แต่ก็แอบเอาใจช่วยอยู่เหมือนก ัน

"ช่าย หย่อฉุดๆ" "เหอะๆ ต่อให้ชมว่าหล่อป๊ะป๋าคนนี้ก็ไม่ใจอ่อนหรอกนะเจ้าตัวแสบ"