Novelas y relatos de โซ่ทองคล้องร้าย

ความงามของดอกไม้หมองหม่นไปเลยยามมันอยู่คู่กับน้องสาวของเธอ ฉัตรชฎาช่างงดงาม น่ารัก และสวยอย่างเป็นธรรมชาติ ตอนมีชีวิตอยู่เธอก็ร่าเริงสดใสราวกุหลาบแรกแย้ม ไม่นึกเลยว่าพอได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง พี่สาวคนนี้จะได้เห็นแค่รูปหน้าศพและโลงที่บรรจุร่างเท่านั้น อนิจจาชี วิตที่เปรียบเหมือนกันและกันครึ่งหนึ่งได้จากหายไปแล้ว “จีน...” กันต์ศิตางค์เรียกชื่อน้องสาวเบาๆ พร้อมรับธูปที่เด็กรับใช้ส่งให้เธอพนมมือไหว้มองไปยังโลงศพสีขาวมุขซึ่งประดับลวดลายเส้นสีทองสวยงาม

เช้าวันรุ่งขึ้น เจ้าหน้าที่ในสูทเรียบเดินเข้ามาพร้อมซองเงินก้อนใหญ่ ใบหน้าของเขายิ้ม แต่ในดวงตากลับเยือกเย็น เงินในมือซองนั่นไม่ใช่เงินขวัญถุง ไม่ใช่รางวัล อย่างที่เขาเคยบอกแต่มันคือ โซ่ทองที่ผูกพันธนาการ และไม่มีใครรู้เลยว่า…

เฝ้าร้านดี ๆ อย่าแอบลักทองแม่ไปให้ใครล่ะ“ เอ่ยกำชับหญิงสาวอย่างจริงจัง ทุกวันนี้เจ๊กิ้มไม่ต้องกังวลเรื่องโจรปล้นทองแล้ว ไม่ใช่ว่าที่ร้านทองเธอมีมาตรการการปกป้องความปลอดภัยที่ดีเยี่ยมหรอกนะ ที่โจรไม่มาปล้นร้านของเธอน่ะเพราะไม่มีทองให้ปล้นต่างหากล่ะ ทองมีเท่าไหร่ลูกสาวส ุดที่รักขโมยไปให้ผู้ชายหมด ลักทองไม่พอ ลักเงินแม่ด้วย ช่างเป็นลูกที่ประเสริฐมากจริง ๆ “หนูไม่ลักหรอก” หมายถึงจะลักไม่ให้เหลือเลยสักเส้น

(มีอะไรกันครับ ใจเย็น ๆ อย่าทะเลาะกัน) เสียงเข้มตะโกนดังมาแต่ไกล เป็นใครไปไม่ได้นอกเสียจากไทยลูกน้องคนสนิทของเธียรวิญช์ที่เห็นท่าไม่ดีก็รีบวิ่งมาห้ามศึกเอาไว้เสียก่อน กับช่อไม้ไทยอาจจะไม่ค่อยได้เจอหรือพูดคุยด้วยบ่อยนัก แต่กับใบบัวเรียกได้ว่าเจอหน้าจนเอือมเสียแล้ว “พี่เธ ียรอยู่ไหน ฉันเอาข้าวมาให้พี่เธียร”

ห่อผ้านั้นมีน้ำหนักถึงสิบจิน สิ่งที่อยู่ด้านในหาใช่สินสอดทองหมั้นล้ำค่า หรือตำราสอนการปรนนิบัติสามี ทว่ามันคือกระทะทองเหลืองคู่กายที่นางใช้เคียงคู่กับเตาไฟมาตั้งแต่จำความได้ “คุณหนูรอง ท่านวางสิ่งนั้นลงเถิดเจ้าค่ะ หนักถึงเพียงนี้ ประเดี๋ยวจะปวดเมื่อยเอาได้” เสียงของสาว ใช้คนสนิทนามว่าเสี่ยวเถาดังมาจากข้างเกี้ยว

พูดถึง ‘เด็ก’ มาวินก็หลบสายตา หัวเราะเยาะหยันในลำคอ คิดถึงตนเองขึ้นมาเลยหลับตาลง โซ่ทองคล้องใจ… คำนี้ใช้ได้ตอนรักใคร่กลมเกลียว แต่พอเลิกร้างกันไปก็จะกลายเป็น… บ่วงผูกคอ เป็นภาระ เป็นตัวแทน หรือกระทั่งเป็นความผิดพลาดที่มีลมหายใจ ยิ่งคิดขึ้นได้ว่าสักวันอาจต้องปล่ อยเธอไป เขาก็ยิ่งปวดใจจนต้องกำมือไม่คลายอยู่เนิ่นนาน

ซีรีส์นิยายเซต ลุ่มหลงคนเลว ลุ่มหลงท่านรอง ลุ่มหลงเสือร้าย ลุ่มหลงเด็กปีศาจ ลุ่มหลงอาจารย์เถื่อน ไทเกอร์ (เสือ) ชัชรินทร์ วิระโภคิน 26Y 75/186 เลขมงคล 62 เจ้าของคลับและกาสิโนแห่งเดียวในประเทศ

" จะเสร็จแล้วหรอ เสียวมากไหม รอพี่ก่อนอย่าเพิ่งเสร็จ " สิงห์ยกมือหนาสองข้างขึ้นมาจับเอวบางแล้วล็อคไว้แน่นตอกอัดท่อนเอ็นเร็วแรง จนตัวข้าวหอมที่ถูกกระแทกโยกคลอนไปตามแรงที่ได้รับ พลางเชิดหน้าขึ้นสูงแล้วเปล่งเสียงครางออกมาอย่างเสียวซ่านแทบต้านไม่ไหว " ฮืออ~ ผัวขาไม่ไหวแล้ ว ไม่ไหวแล้ว "

สร้อยคอทองคำ ต่างหูทอง แหวนทอง ทั้งตัวบนล่าง เรียกได้ว่าเป็นสีทองระยิบระยับ ดูเหมือนจู่ๆ เธอก็รวยขึ้นมา ผู้หญิงคนนี้คือน้องสาวของจางชุ่ยฮัว จางหงเหมย ข้างหลังจางหงเหมย ยังมีถานหงและชายหนุ่มรูปหล่อคนหนึ่ง "หงเหมย พวกคุณมาแล้วหรอ นั่งเร็ว!"

กไทเฮา “5555 ความคิดหากยังเป็นความคิดก็ไม่มีใครรู้ แต่ความคิดหากส่งต่อมันออกมาย่อมส่งผลร้าย ซูหลานแต่เดิมคิดว่าฉลาดล้ำเกินใคร มาวันนี้กับถูกตลบหลัง ใครกันที่ทำเรื่องเช่นนี้ได้แนบเนียน คนของข้าเล่าว่าซูหลานเป็นคนสั่งให้สาวใช้นำเสื้อคลุมเจ้าปัญหานั้นไปให้สามีนางด้ วยตัวเอง เกรงว่าคดีนี้อยากดิ้นก็ดิ้นไม่หลุดฮ่องเต้แม้จะไม่ใช้คนหูเบา แต่เรื่องนี้หนักหนาใครบ้างจะดีใจเมื่อพบว่ามีคนต้องการบัลลังก์จนตัวสั่น จนในที่สุดก็เผยธาตุแท้ออกมา สมน้ำหน้าต่อไปตำแหน่งไท่จือ ฮ่องเต้คงต้องถี่ถ้วนจะว่าไปก็ไม่มีใครเหมาะสมเท่าเจ้าสักคนฟงฉี”