ใช้หนี้ Novels & Stories

ใครจะอยู่รอเธอใช้หนี้ขนาดนั้น “ถ้าอยากหมดหนี้เร็วก็ใช้หนี้ด้วยวิธีอื่น” ยิ่งพูดยิ่งยั่วโมโห คาเซียร์นึกสนุกอยากเอาชนะคนที่แอบว่าเขาลับหลัง

“ค่ะ ทำไงได้ละคะเป็นหนี้เขาก็ต้องใช้” อารดาหน้าถอดสีเมื่อนึกถึงจำนวนเงิน

“มิกค์...มิกค์เป็นหนี้เขาพี่มิ" "เป็นหนี้! หนี้อะไรแกไปกู้เงินนอกระบบเหรอแกถึงได้โดนพวกมันซ้อมมาแบบนี้เงินที่พี่ให้ใช้ทุกวันนี้มันไม่พอเหรอ"

ภากรหันไปถามกายอย่างร้อนรน เพราะน้ำเสียงของพรบุหลันนั้นเหมือนว่าเธอเต็มใจที่จะใช้หนี้โดยไม่คิดจะหาหนทางปลดหนี้ “ไม่มีใครใช้ให้จันทร์ได้ค่ะ” พรบุหลันกล้ำกลืนคำพูด จะให้บอกอย่างไรว่าแม่ติดหนี้อะไรเขาไว้ จะบอกยังไงว่าเขาเก็บหนี้จากเธอด้วยวิธีไหน และจะบอกใครได้ว่าเธอ ‘รัก’ เขา และไม่อยากให้มีวันหมดหนี้สิน

ชายหนุ่มปลอบ “พี่เขมจะให้คุณลุงยกหนี้ให้เหรอคะ อย่าทำแบบนั้นนะ เป็นหนี้ก็ต้องใช้ ถึงจะถูก” หญิงสาวแกล้งโวยวาย “พี่ไม่ทำแบบนั้นแน่นอน แต่พี่จะช่วยลิดาหาเงินมาใช้หนี้”

“แต่ฉันยังเป็นหนี้คุณนะคะนิค ฉันเป็นหนี้คุณตั้ง 3 ล้านดอลลาร์ ฉันจะพยายามหามันมาใช้คุณ”

ใบหน้าหล่อพยักหน้าตอบ “ฉันขอทำงานใช้หนี้ได้ไหม เพราะถ้ารอให้ฉันหาเงินมาใช้หนี้ก็ไม่รู้ว่าจะต้องรออีกกี่ปีถึงจะใช้หนี้หมด” อมีนารู้สึกดีใจที่มีเพื่อนคอยช่วยเหลือและเธอก็ตัดสินใจอธิบายถึงการใช้หนี้คืนไปตามตรงและหวังว่ากราฟฟิคจะเข้าใจ

ฉันยืนกรานเสียงดัง ไม่เกรงกลัวอะไรทั้งนั้น "ต้องแต่ง! เพราะนังพรมันยังทำงานใช้หนี้ที่หยิบยืมไปไม่หมด!" หนี้?! "หนี้อะไรคะ? หยิบยืมอะไร? มันจบตั้งแต่พิงค์เป็นลูกบุญธรรมแล้วไม่ใช่เหรอ?!"

การปลดหนี้จึงต้องลากยาวมาจนถึงวันนี้ “เหลือเจ้าหนี้กี่คน แล้วเมื่อไรจะถึงคิวใช้หนี้ให้พี่” “สองคนค่ะ”…นั่นคือเจ้าหนี้ที่หล่อนและพ่อกำลังใช้คืนอยู่ทุกเดือน ส่วนเจ้าหนี้อีกคนก็คือเขา “เราผ่อนใช้เป็นงวด เหลืออีกสามเดือนก็หมดหนี้ไปอีกเจ้า จากนั้นถึงจะเริ่มใช้เงินคืนคุณได้ ค่ะ”

“จะช่วยอายังไงคะ ปรายไม่มีเงินขนาดนั้นหรอกค่ะ” “ก็หนูไง” “อะไรนะคะ ปรายไม่เข้าใจ” “ก็เอาตัวปรายไปใช้หนี้แทนก่อนไง” “คุณหมายขายปรายใช้หนี้เหรอคะ”