ใช้หนี้ Novels & Stories

หนึ่งฤทัยชี้ไปที่กองเครื่องประดับที่ถอดวางเอาไว้ “น้อยไปเหรอ ถ้าน้อยไปแกก็เอากระเป๋าสตางค์ฉันมา ในนั้นมีบัตรเครดิต แดเอาไปกดได้เลย รีบพาฉันออกไปสิ อยากได้อะไรฉันจะให้แก”

“คุณแม่จะบอกว่า ต้องการเอาเงินแสนไปใช้หนี้รึเปล่าคะ” “ใช่ๆ ฉันจะเอาเงินไปใช้หนี้บ่อน ถ้าวันนี้ไม่มีเงินไปให้มัน พวกมันต้องเล่นงานฉันตายแน่ๆ”

หลิวซือถอยหลังกรู เมื่อนึกถึงคนบ้านรอง “นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่เอา แล้วคุณจะเอายังไง ขอบอกเอาไว้เลยนะว่าผมไม่มีทางใช้หนี้กับคุณแน่” หลี่เจียงชี้หน้าภรรยา เรื่องอะไรที่เขาจะต้องมาใช้หนี้ในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ทำ ไม่มีเงินก็ควรอยู่แบบไม่มีเงิน จะดั้นด้นกู้เงินให้เป็นหนี้ทำไมกัน

หนึ่งในนั้นตอบออกมา เมื่อเธอจ้องหน้ามันเขม็ง “ใช้หนี้เหรอ หมายความว่าไงแม่!” กระถินหันมาถามมารดา เมื่อคนพวกนั้นพูดจบ เธอให้เงินแม่ใช้ทุกเดือน ถึงจะไม่มากแต่ถ้าใช้อย่างประหยัดก็น่าจะพอ พ่อกับแม่ก็มีเงินเดือนที่ออกทุกวันที่ 15 แล้วทำไมถึงยังเป็นหนี้อีก หรือว่า... ความคิดต้องหยุด ชะงัก เมื่อนางบังอรเอ่ยขึ้น

ฉันพยายามตบหน้าตัวเองเพราะคิดว่ากำลังฝัน แต่พอตบปุ๊บ มันก็เจ็บทันที “ฉันไม่ได้ฝันนี่หว่า...” [ระบบชาย] “ยืนยันอีกครั้ง ผู้ใช้งานมีหนี้ค้างชำระและต้องดำเนินภารกิจเพื่อชำระหนี้ หากปฏิเสธ ระบบจะดำเนินการกู้ยืมแทนโดยอัตโนมัติ ด้วยอัตราดอกเบี้ยพิเศษวันละ 15%”

(นิดนึง) คนใช้เวอร์ชั่นลูกหนี้ที่ไม่ได้เงินค่าแรง? ใช่ตำแหน่งนั้นเลย ทำงานเป็นคนใช้ควบทุกแผนกในชีวิตคุณท่านร็อคเพื่อปลดหนี้ราคาสิบห้าล้าน...

“โอ๊ยยย จะบ่นทำห่าไรนักหนาวะ รำคาญ! กูก็กู้มาให้มึงใช้ไม่ใช่หรือไง” “ใช้อะไร? ใช้หนี้แทนสิไม่ว่า! แล้วนี่ไม่ต้องมาขึ้นมึงขึ้นกูกับฉันเลยนะ!”

“จะทำอะไร” “คุณไม่จำเป็นต้องรู้หรอกค่ะ ขอแค่ฉันหาเงินมาใช้หนี้ให้คุณหมดไวๆ เจ้าหนี้อย่างคุณน่าจะพอใจแล้วนะคะ” “ขายตัวเหรอ”

“ตอนนี้ฉันไม่หนีหรอก... จะอยู่ใช้หนี้คุณทุกบาททุกสตางค์ จนกว่าคุณจะพอใจ” “แม่เลี้ยงขายเธอให้ฉัน... มันไม่เกี่ยวกับหนี้สินที่เธอติดค้างพ่อฉันหรอกนะแก้ม มันคนละเรื่องกัน”

“จริงๆ ถ้าคุณเล่นหนังกับผมไปจนจบเรื่อง คุณก็จะมีเงินมาใช้หนี้ ไม่ต้องกังวลว่าจะไม่มีเงินใช้หนี้ผมเลยนะครับ นอกเสียจากว่าคุณจะเบี้ยวหนี้ผม” “ฉันไม่เคยคิดจะเบี้ยวหนี้ใครคะ ไม่ว่าคนคนนั้นจะยากดีมีจนแค่ไหน หากเราเอาเงินของเขามาเราก็ต้องคืนค่ะ เพราะเขาเองก็ต้องหาเงินมาด้วยน้ ำพักน้ำแรงเหมือนกัน”