ใช้หนี้ Novels & Stories

“คะ? ละ แล้ว…” “พี่เธอน่าจะมีหนี้หลายก้อน แต่ใช้วิธีเดิมๆ ในการใช้หนี้นั่นคือการยกเธอให้พวกนั้น” คนฟังกระพริบตาถี่ๆ ยิ่งตอนที่น้ำใสๆ หล่อเลี้ยงอยู่ในนั้นซีดียิ่งกระพริบตาถี่ขึ้น “คนของคุณสืบมาเหรอคะ”

“ใช้ยังไงครับ แฟนยังเป็นหนี้บัตรเครดิตอยู่เลยไม่ใช่เหรอ” “ก็ทำงานใช้หนี้ไงคะ พี่เป้หักจากเงินเดือนของแฟนได้เลยค่ะ เดือนละสามสิบเปอร์เซ็นไปก่อน รอใช้หนี้บัตรหมดแล้วค่อยหักเพิ่มเป็นห้าสิบเปอร์เซ็น ส่วนอีกครึ่งที่เหลือแฟนต้องใช้เป็นค่าใช้จ่ายของแม่ค่ะ” เธอให้เห ตุผล

อนไลน์หวังเอาไปใช้หนี้ แต่มันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลยก็ยิ่งเสีย จนถึงเวลาที่ชำระดอกเบี้ยเขาก็ผัดผ่อนมาเรื่อยๆ แต่วันนี้มันเป็นวันสุดท้ายที่เสี่ยเจ้าของเงินกู้ยื่นคำขาดว่าเขาจะต้องเอาเงินไปใช้ครึ่งหนึ่งของจำนวนเงินที่ยืมมาซึ่งตอนนี้ทั้งต้นทั้งดอกมันเพิ่มจากหนึ่งแสนห้าห มื่นเป็นสองแสนแล้ว

นิ้วเหี่ยวจี้ขมับพิมพ์ดาวอย่างแรง “จะยังไงก็ช่างพิมพ์ไม่มีให้หรอก” นึกไม่ถึงเลยป้าจะใช้เงินเป็นล้านหมดเร็วขนาดนั้น ทั้งที่เธอยังใช้หนี้ไม่หมดด้วยซ้ำ

“แล้วมีปัญหาอะไร ฉันใช้หนี้ให้พี่ได้ก็แล้วกัน” “ไปกู้จากที่ไหนมา” “โอ๊ยย จะอยากรู้ไปทำไม ฉันไม่ได้ไปปล้นธนาคารหรือขโมยเงินใครมาหรอกนะ เป็นอะไรเนี่ย คนใช้หนี้ให้ แทนที่จะดีใจ กลับมาสงสัยเรื่องไม่เป็นเรื่อง ก็ได้ อยากรู้มากใช่มั้ย เงินแฟนฉันเองแหละ มีอะไรมั้ย???”

"ถ้าไม่ทำก็ไม่มีตังค์ใช้ อีกอย่างฉันต้องหาเงินใช้หนี้ ไม่ทำไม่ได้หรอกเหนื่อยแต่ต้องทำ" "แล้วแกไปเป็นหนี้ใครตั้งแต่ตอนไหน แกหาเงินส่งตัวเองเรียนไม่ใช่หรอทำไมแกไม่บอกฉัน"

ตอนนี้ฉันงงจริงๆนะ อะไรคือหนี้เก่าหนี้ใหม่ "เธอคงไม่รู้ว่าตอนฉันใช้หนี้ให้เธอ ไอ้เฮียกวงนั่นมันเรียกแสนนึง" "แสนนึง!!!"

ใบหน้าของวินเซนต์ซีด ทันใดนั้น ลุงดันเต้ก็ก้าวออกมา "คุณวินเซนต์ ผมมีข่าวจะบอก คาสิโนของคุณในเวกัส...เงินทุนถูกตัดหมดแล้ว ล้มละลายอย่างเป็นทางการ บรรดาเจ้าหนี้กำลังเข้ายึดทรัพย์สินทั้งหมดของคุณ"

"อะไรนะ ?" "ก็นายให้ฉันใช้หนี้รายวันไม่ใช่เหรอ วันนี้ไปทำงานมาแล้วไง ถ้าอยากให้ฉันปลดหนี้ ก็ต้องไม่ใช่วันนี้" "เหอะ ! อย่ามาทำลูกไม้ เหมือนพ่อเธอนะ"

เธอจำต้องบอกความจริงออกไป “ใบชาพอจะบอกพี่ได้ไหมว่าเป็นหนี้เท่าไหร่” “ห้าแสนค่ะ” “ใบชามาอยู่ที่นี่นานยัง” “ห้าหกเดือนได้แล้วค่ะ” “แล้วใบชาต้องอยู่ใช้หนี้ไปอีกกี่เดือน” “สามเดือนค่ะ” “อืม ถ้างั้นพี่กลับก่อนนะ ค่อยนัดเจอกันใหม่”