ไท้สวี Novels & Stories

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นก็รีบเดินไปตรงหน้าถังหว่าน “คุณถัง…รู้จักอย่างเป็นทางการหน่อยครับ ผมชื่อสวีเชา เป็นคุณชายของตระกูลสวีเมืองเจียงโจว” สวีเชายื่นมือออกไปพูดขึ้น

หากแต่แสงอาทิตย์ไม่ปรากฏบนท้องฟ้ามันถูกกลืนหายลับไปในพงเมฆหนา ข่าวจากกกรมอุตินิยมวิทยารายงานอย่างนั้นด้วย ช่วงนี้ประเทศไทยจะพบเจอกับมรสุมพายุดีเปรสชั่น ที่พาดผ่านประเทศเวียดนาม ประเทศไทยพลอยโดนอิทธิพลและหางเลขตามไปด้วย ชายหนุ่มที่นั่งทำงานสงบกับพนักเบาะประจำ ของตนเองเองนั้น เขาเงยหน้าออกไปทางหน้าต่างลุกขึ้นยืนรูดเปิดม่านมู่ลี่

11 ลงทัณฑ์สวาท นุ่มนิ่มถอดกางเกงชั้นในเป็นชิ้นสุดท้าย เมื่อร่างกายไร้สิ่งปกปิด คนที่รออยู่บนเตียงก็สั่งเธอว่า “ขึ้นเตียง” นุ่มนิ่มคลานขึ้นเตียงไปนั่งใกล้ ๆ เขา อาชว์ขยับตัวเร็ว กดร่างบางนอนหงาย แล้วนั่งคร่อมเธอไว้ เขายิ้มร้ายกาจเมื่อชูกุญแจมือขึ้นมาให้เธอดู ม ันเป็นกุญแจมือที่มีผ้าเนื้อนุ่มสีชมพูขนฟูเป็นตัวล็อกข้อมือสองข้าง

เธอเสียวสะท้าน กดเกร็งไปทั้งตัว ตาปรือสุขอิ่มเอมสวาท ยามเขาจูบเลียเนินอกอวบอิ่ม ตวัดชิมเม็ดถันอย่างดุดันเต็มปากเต็มคอ “โอ๊ว...ซี๊ดส์” “โอว...ทิพย์จ๋า..ทิพย์หอมหวานไปทั้งตัวเลย ผมอยากสอดใส่คุณเหลือเกินทิพย์”

ชาไทย ฉันหันไปมองไอ้คนที่พูดเสียงหวานเป็นน้ำตาลเชื่อมก่อนจะกรอกตามองบนใส่ ไม่รู้ว่าฉันไปทำเวรทำกรรมอะไรนักหนาชาตินี้ฉันถึงต้องมาเจอไอ้บ้านี่ สวัสดีก่อนค่ะฉันชื่อชาไทยอายุยี่สิบปีค่ะ เรียนวิศวะปิโตรเคมี ที่เรียนไม่ใช่บ้าผู้ชายนะแต่เพราะไม่รู้จะเรียนอะไร "เรียนเสร็จไปกินข้า วกัน"ฉันถอนหายใจใส่ไอ้บ้าเฮคเตอร์ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกนะคะมันเป็นแบบนี้ตั้งแต่อยู่ปีหนึ่งแล้ว มันจีบฉันมาตั้งแต่ปีหนึ่งจนมาถึงตอนนี้มันก็ยังจีบฉันอยู่ ตามที่จริงมันน่าจะรู้ตัวแล้วป่ะว่าฉันไม่เอา

ชู่ววว เสิ่นอวิ๋นหรือแท้ที่จริงแล้วก็คือ 'สวีเฟยหลง' ปลอมตัวมา ยกนิ้วชี้แตะริมฝีปากเป็นนัยบอกให้คนร่างบางซึ่งตะลึงมองเขาอยู่รับรู้ ก่อนจะเลือนหายไปท่ามกลางเสียงหัวเราะดังกึกก้อง ซึ่งมีเพียงหลานซือเยว่เท่านั้นที่ได้ยิน “เสี่ยวเสวี่ย... เสวี่ยเอ๋อร์... เยว่เอ๋อร์!” “หืมมม มีอะไรหรือ” “เราบอกว่า ยังเช้าอยู่เลยเจ้าอยากนอนพักก่อนดีหรือไม่ สายๆ พวกเราค่อยไปวัดอีอันกัน แล้วเจ้าล่ะเอาแต่เหม่อลอย คิดอะไรอยู่อย่างนั้นหรือ”

2 หยางกานจวี๋ฮวา คาร์โมมาย 3 ซวินอีเฉ่า ลาเวนเดอร์ 4 โป้เหอ เปปเปอร์มิ้น 5 โหม่ฉา มัทฉะ 6 สวนหมี่ฉา ชาเกนไม หรือชาข้าว 7 หนิงเหมิงฉา ชามะนาว 8 หนิงเหมิงเซียงเหมา ตะไคร้ 9 โมลี่ ดอกมะลิ 10 ยรื้อ-เปิ่น ญี่ปุ่น

Chapter17 15.00 น. นงค์กับพิมรดามุ่งหน้าเดินไปยังท้ายเกาะ จุดหมายของสองสาวคือเก็บปลีกล้วย วัตถุดิบในการปรุงอาหารมื้อเช้าวันพรุ่งนี้ เมนูที่ทำคือต้มข่าไก่ใส่ปลีกล้วยกับแกงใต้รสชาติเผ็ดร้อน สองสาวเดินไปคุยกันไป ส่วนใหญ่พิมรดาซักถามเรื่องภายในเกาะส่วนที่เธอไม่รู้

@กรุงเทพ “น้องนายเป็นอะไรวะพายุซึมหงอยแดกเชียว” ไทเกอร์กระซิบถามพายุ “มะนาวกลับสิงคโปร์ไปแล้วครับพี่ไทเกอร์”