Novelas y relatos de ไม่รักก็อย่าร้าย

นางถึงกับถอนหายใจอย่างเหนื่อยใจ “แกจะไปไหนก็ไปเถอะ” เขาไม่รัก เขาไม่เคยรักเรา ยื้อไปก็เท่านั้น...

ทัชนิ่งไปพร้อมกับก้มมองแก้วกาแฟในมือ "ถ้ารัก ก็รักให้มันชัด อย่ารักแบบขี้ขลาด ถ้ามึงไม่ทำอะไรสักอย่างตอนนี้ มึงก็แค่ปล่อยให้ผู้หญิงที่รักมึงที่สุด เดินออกไปจากชีวิตมึงทั้งที่ยังรักอยู่"

ยิ้มเอียงอาย “ข้ารักเจ้า ต้องการมีพยานรักกับเจ้ามากหน่อยไม่ดีหรือไร” “กลัวว่าฝ่าบาทจะเบื่อเสียก่อน” “ไม่มีทางใจข้ามีเพียงเจ้ากายข้าแต่นี้ก็มอบให้เพียงเจ้า ซูเหยาความรักมักเปลี่ยนคนเจ้าเห็นหรือไม่จากที่ข้าไม่ชอบกินปลา เดี๋ยวนี้ทุกวันตอนเช้าต้องร่ำร้องหาข้าวต้มปลา จากที่เคยมีสนมนางในร้อย พันบัดนี้กับขอแค่เจ้าเพียงคนเดียวเคียงข้างข้าตลอดไป”

กรกันตะเบ็งเสียงใส่ “ไม่รักก็คือไม่รัก ต้องหาเหตุผลทำไม ก็คนมันไม่รัก มันไม่มีเหตุผลหรอก” เธอย้ำอีกครั้ง

“อย่าพูดให้ฉันต้องเกลียดเธอเลย ตั้งแต่เกิดมาฉันยังไม่เคยเกลียดใครจริงจังขนาดนี้ อย่าทำให้ฉันต้องเป็นคนร้ายๆ ฉันไม่ชิน” “ก็คุณร้ายกาจ คุณทำให้เขารัก ทำให้เขาหลง จนเขาไม่มองฉันอีกต่อไป”

แต่ฉันยิ้มสู้กลับ "อย่าหลอกตัวเองเลย ชอบก็บอกว่าชอบมันไม่ผิดหรอกถ้าเราจะชอบใครสักคน" "แต่คนๆนั้นเค้าเกลียดเราดูถูกเรานะคะจะให้ชอบได้อยู่เหรอคะ" "เราก็ต้องทำให้คนคนนั้นรู้สึกเสียดายที่ปล่อยให้เราหลุดมือไปสิ"

‘คนเขียนโรคจิตป่ะ’ ‘ไอ้เลวไม่รักแล้วยังยิงเขาอีก’ ‘เกิดอีกกี่ชาติอย่าได้เจอกับคนแบบมึงอีก’ ‘คนเขียนขาดความรักหรือยังไงพิงค์มิราก็มีหัวใจน่ะ ถึงจะร้ายนางก็รักแต่พระเอก’

นาราพูดคำว่ารักขึ้นมาทั้งๆ ที่มีชายชู้ยืนเป็นหลักฐานว่าเธอไม่ได้รักออสตินเลยสักนิด “อย่าพูดคำว่ารักออกมา เธอไม่อายบ้างหรือไงว่าสิ่งที่เธอทำมันทำร้ายฉัน” ออสตินพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเธออย่างเฉยชา “ออสติน...” นาราที่กำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่างออกมาพร้อมกับทำหน้าเศร้าๆ

“แต่ปัทจะไม่เอาเรื่องนี้มาตัดสินว่าจะต้องมีแฟนและแต่งงานเร็วๆ หรอกนะคะ มันมีหนทางป้องกันทางอื่นอีกเยอะแยะเลย ไม่จำเป็นที่จะต้องรีบหาแฟนและแต่งงาน” “ย่ากับแม่รู้ลูก เข้าใจหลานทุกอย่างเลย” “ปัทรักย่ากับแม่จังเลยค่ะ ตามใจทุกอย่างไม่เคยขัดอะไรเลย”

"อย่าโง่ให้มันมากข้าว! ฉันเอาเธอไม่ได้แปลว่าฉันรักเธอ! " "ฮึก~ๆแต่ก่อนก็ไม่เคยใจร้ายกับอาแบบนี้เลย เดี๋ยวนี้เอะอะก็ทุบ เอะอะก็ตี" ข้าวหอม