고통스러운 사랑 Novels & Stories

โจนาสไม่ปล่อย คำว่าไม่ได้รักที่แสนเย็นชาทำให้ช่วงล่างของเขาราวกับมีกระแสไฟฟ้าระลอกใหญ่แล่นผ่าน เกิดอาการอยากเอาชนะความดื้อดึงของเธอ เอวสอบจึงขยับเสียดสีต่อ จูบริมฝีปากอิ่มประหนึ่งจะลงโทษให้สาสมกับที่กล้าปฏิเสธ เป็นเมียเขาดีๆ ไม่ชอบ ต้องใช้ไม้แข็งถึงจะว่านอนสอ นง่ายใช่ไหม ไม่รักคนที่อยู่ใกล้ชิดมาสี่ปีแล้วรักใคร คนๆ นั้นที่ไม่มีทางเป็นไปได้อย่างนั้นหรือ มันตายไปแล้ว ตายไปตั้งนาน เมื่อไหร่จะลืมมันสักที

หญิงสาวค่อย ๆ เปิดผ้านั้นออก ก่อนจะพุ่งเข้าไปสวมกอด ร่างไร้ลมหายใจของทิวาด้วยความรักสุดหัวใจ “ฮึกกก พี่ทิวหนาวขอโทษนะ ฮึกกก เป็นเพราะหนาวแท้ ๆ เลยที่ทำให้พี่ต้องมาตายแบบนี้” เด็กสาวร้องไห้สะอึกสะอื้นเนื้อตัวสั่นเทาน้ำหูน้ำตาไหลทะลักราวกับเขื่อนแตก

"ฉันไม่ไหวแล้ว ทนอีกนิด อ่าส์ ซี๊ดด" แดเนียลขยับเอวสอบกระแทกแก่นกายใหญ่เข้าออกร่องรักคับแน่นของเธออีกเพียงไม่นาน ร่างกายแกร่งของเขาก็เกร็งกระตุกอยากจะปลดปล่อยน้ำรักออกมาให้สุขสม "ซี๊ดด จะแตกแล้ว อ่าาส์~ ฉันจะแตกแล้ว"

แดเนียลขบกรามแน่นด้วยความโมโหพยายามกดความรู้สึกจริง ๆ เอาไว้ในส่วนลึกที่สุดของหัวใจ นีน่าร้องไห้สะอึกสะอื้นกอดตัวเองด้วยความเจ็บปวดเสียใจมองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มที่เธอรักสุดหัวใจหายลับสายตาออกไปจากห้องช้า ๆ ต่อจากนี้เธอกับเขาคงเป็นเพียงเส้นขนานที่ไม่มีทา งมาบรรจบกันอีกแล้ว

ฉันก้มหน้าลง ถึงแม้ว่าจะมีผู้ชายอยู่มากมายบนโลก แต่คนที่ฉันรักก็มีเพียงแค่ลี่สุยอานคนเดียวเท่านั้น พ่อโมโหจนสะบัดมือฉันออก จากนั้นจึงกล่าวเสียงแข็ง "ได้ งั้นลูกก็ดื้อดึงต่อไปเถอะ! แล้วคอยดูว่าวันนึงลูกจะต้องเสียใจแน่นอน!" จากนั้นพ่อก็หันหลังแล้วเดินออกไปอย่างขุ่น เคือง

ความร้ายกาจของสาวใหญ่ใจถึง ทำเอาสะโพกของคนโดนดูดเกร็งค้างไปชั่วขณะ บั้นท้ายลอยร่อนกระเด้าขึ้นรับริมฝีปากร้อนผ่าวของหล่อน ครอบลงมาดูดรัดความแข็งแกร่งของเขาอย่างเมามัน “อ๊าค... ไม่ไหวแล้วจ้ะ นวลจ๋าขอฉันใส่นะ” ความอดทนของพิเดชขาดผึงลงแล้ว โดนดูดจนแก่นกายปวดหน่ วงไปทั้งดุ้น น้ำหล่อลื่นอุ่นๆ กระปริบเยิ้มออกมาอาบเลื่อมส่วนปลายของลำทวน

เจ้าสาวของปีศาจ ด้วยรู้สึกเคลิบเคลิ้มกับบรรยากาศอบอวลความสุข แม้แต่ว่าที่เจ้าสาวยังไม่ถือสาคำพูดเล็ก ๆ น้อย ๆ รักไม่รักค่อนข้างเป็นเรื่องไร้สาระ รอยยิ้มร่าเริงจึงปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลาในทุกย่างก้าวเดิน ตาสบเข้ากับเจ้าของร่างบางในเดรสกระโปรงสีขาวแขนพอง เธอพยายามปกปิ ดเรือนร่างผอมบางแทบเห็นกระดูก ผ่านค่ำคืนหวานมาด้วยกัน เขารู้ว่าเธอซูบผอมลงมาก “บอสคะ... คุณดาวเธอ... บอกว่าสบายดีแต่ฉันคิดว่าเธอมองไม่ค่อยเห็นนะคะ เธอบอกว่าเห็นหยากไย่แต่ว่าฉันไม่เห็น ฉันไม่แน่ใจเรื่องนี้แล้วเธอเดินสะดุด เตะนู้นนี่หกล้มจนเท้าบวม...”

ฉันที่เอาหัวซบไหล่เขามันเป็นอะไรที่ฉันอยากจะทำมานานมากแต่สิ่งที่โง่ที่สุดในชีวิต คือการขอความรักจากคนที่เขาไม่เคยรัก แค่กดน้ำตาให้ลึกลงไปให้มากที่สุดเหมือนที่ฉันเคยกดความรู้สึกที่มีให้กับเขาเสมอมา รู้ตัวอีกทีก็เข้าไปในเขาวงกตที่ชื่อว่า รัก อย่างหาทางออกไม่ได้ทั้งสับสน และอับจนหนทาง

ภัคธีมาร้องไห้อย่างหนัก เธอกอดธรเอาไว้แนบอก สะอึกสะอื้นออกมาจนน้ำตาแทบเป็นสายเลือด การได้รักใครสักคนมันดีมากๆ แต่การได้รักแล้วไม่ได้อยู่ด้วยกันมันทรมานและเจ็บปวดเหลือประมาณ

นไร้ซึ่งเรี่ยวแรง น้ำตาเหือดแห้งไปหมดแล้วเหลือแต่ความรู้สึกเจ็บที่เริ่มกลายเป็นชินชา แววตาว่างเปล่า ความสุขที่พอจะมีเหลืออยู่บ้างเพียงเล็กน้อยกลับถูกทำลายด้วยมือของคนที่เธอรักสุดหัวใจ ความรู้สึกสิ้นหวังโถมทับจนเธอแทบหายใจไม่ออก หญิงสาวปล่อยความคิดให้ล่องลอย ก ่อนที่ไม่นานประตูห้องนอนจะถูกดันเปิดเข้ามาอย่างแรงพร้อมกับสามีใจร้ายของเธอ