구원 Novels & Stories

ข้าจะกลับมา กลับมาเขียนชะตาของตนขึ้นใหม่ กลับมากระชากหน้ากากของสวรรค์จอมปลอม และลากความจริงทั้งหมดลงมาประจานต่อหน้าสามภพ

ใจปรารถนา “มาร์คคะ คุณรู้จักยัยเด็กเฉิ่มนี่ด้วยเหรอคะ” เสียงแหลมของโมนิก้าดังแทรกขึ้น หลังจากที่หล่อนมองเหตุการณ์อันน่าขัดใจอยู่พักหนึ่ง ทำให้ร่างอรชรที่ยังตกอยู่ในอ้อมแขนทรงพลังได้สติ ดิ้นรนขัดขืน และผลักไสอกกว้างพัลวัน จนที่สุดก็สามารถนำพากายถอยห่างออกมาจากเขาได้ส ำเร็จ

END THANK U SUPPORT

โมราห์ “สวัสดีค่ะ คุณโมราห์ใช่ไหมค่ะ”เบอร์แปลกๆโทรเข้ามา “ใช่ค่ะมีอะไรป่าวค่ะ?”

เลี่ยหยางน้ำเสียงหาเรื่องสุดๆ เขาเดินมาใกล้ๆเยว่หลิงแล้วเอามือล้วงๆควักๆเข้าไปในเสื้อเยว่หลิง หยิบป้ายหยกออกมา 1 อันเขียนว่า "ไป๋"

นางตอบอย่างเย็นชา ทันใดนั้น ขันทีคนหนึ่งก้าวเข้ามาและกล่าวแทรก “พระสนมเจียงได้รับมอบหมายให้ไปรับใช้ฮ่องเต้ในการประพาสป่าคราวนี้พ่ะย่ะค่ะ”

'ฝ้าย' เสียงโทรศัพท์โทรเข้าเบอร์บอลแฟนของฉัน เบอร์ที่โทรเข้ามาไม่ใช่ใครเป็นเพื่อนสนิทของเรานั้นเอง "ฮัลโหลฝ้าย ว่าไง"

เหนือเวหาพูดขึ้นพร้อมกับสวมกอดอันดาเอาไว้ ตอนนี้เหนือเวหารู้ดีว่าอันดาต้องการกำลังใจเพราะปัญหาที่อันดากำลังเจออยู่มันหนักมากสำหรับเด็กอย่างอันดา เด็กคนหนึ่งที่หายจากบ้านไปถึงห้าปีจนตอนนี้หวนคืนกลับมาที่บ้านอีกครั้ง ตลอดเวลาห้าปีไม่ได้ติดต่อพบเจอหรือรับรู้ข่าวสารเกี่ยวกับครอบครัว เลยแม้แต่น้อย

พิธีหมั้นเสร็จสิ้นก็เป็นพิธีแต่งงาน มีการทำบุญตักบาตร รดน้ำสังข์ และงานเลี้ยง “พี่ครับ มีคนฝากจดหมายมาให้ครับ” เด็กชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหาตอนที่ภัคธีมายืนอยู่คนเดียว เธอรีบรับจดหมายนั้นเอาไว้ ก่อนจะเดินเลี่ยงไปเข้าห้องน้ำ

ข้าวหอมตอบด้วยรอยยิ้ม เธอก้าวข้ามโคลนตมเข้าสู่วิมานเงินตราอย่างสมบูรณ์ เช้าวันต่อมา ไอ้อ๊อดลืมตาตื่นขึ้นพร้อมความเจ็บระบมที่ทวารหนักจนแทบขยับตัวไม่ได้ มันพยายามปลอบใจตัวเองว่าเป็นเพียงฝันร้าย ทว่าเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์กลับดังระงมไม่หยุดหย่อนมันหยิบมือถือขึ้นมาดูด้วยมือท ี่สั่นเทา ข้อความนับร้อยถล่มเข้ามา