재회 Novels & Stories

ฟางหรงถามหว่านหนิง “เจ้าค่ะ ข้ามีความสุขมาก ท่านพ่อท่านแม่ พี่อี้เสียน พี่สะใภ้และหลานชายของข้าเองก็มีความสุขที่เห็นข้ากลับคืนมาอีกครั้ง” “ดูสิเจ้าคะ ออกไปเต้นรำกันสนุกสนานทีเดียว” หว่านหนิงเอ่ยพร้อมมองไปเบื้องหน้า ซึ่งคนในครอบครัวนางกำลังจับจูงมือกันเต้นรำพื้นเมืองอย่าง ครื้นเครง

นี่กำลังปรับความเข้าใจหรือจะชวนทะเลาะกันอีก คุยกันดีๆทำไมวกกลับมาเรื่องเดิมอีกวะ เขายอมรับผิดและขอโทษไปแล้ว เธอไม่คิดจะให้โอกาสเขาไถ่โทษเลยหรือไง

เควิลเอ่ย "ไม่ต้องค่ะ อย่าไปให้ค่ากับคนแบบนี้เลย ปราณไม่อยากให้พี่ต้องแปดเปื้อนกับผู้ชายคนนี้ สิ่งที่เขาทำในวันนี้ปราณจะไม่มีวันให้อภัยเขาเด็ดขาด เราพาพิมพ์ไปโรงพยาบาลกันเถอะค่ะ" "ครับ"

จากเรื่องราวที่เริ่มต้นด้วยความเจ็บปวด ความโกรธและข้อตกลง กลายเป็นครอบครัวที่อบอุ่นและเต็มไปด้วยความรัก ซึ่งการกลับมาทวงคืนครั้งนี้ มันคือการกลับมาเพื่อทวงคืนหัวใจ ที่ทั้งสองคนต่างมอบให้กันและกันอย่างแท้จริง จบบริบูรณ์ คีริน&ลลิล

ข้าเผลอพูดออกไปจนได้ “ข้าขอโทษที่วันนั้นแอบฟังท่านพ่อกับท่านแม่ทะเลาะกัน ข้าผิดไปแล้ว” เด็กหญิงก้มหน้าสำนึกผิดแต่มารดากลับไม่ได้โกรธเคืองเหมือนที่คิดเอาไว้ หยู่ถิงดึงตัวนางเข้าไปกอดแล้วลูบศีรษะลูกสาวเบาๆ อย่างอ่อนโยน “เจ้าก็เลยวางแผนเอาสินเดิมกลับคืนมาให้แม่อย่า งนั้นหรือ”

แม่สวมกอดฉันไว้ “อวี้อวี้ ไม่เป็นไรนะลูก แม่ให้คนไปตามหากระจกตาแล้ว น่าจะหาได้ในเร็ว ๆ นี้ ทางโรงพยาบาลบอกว่ารออีกสามเดือน ก็สามารถผ่าตัดใหม่ให้กลับมาเป็นปกติได้แล้ว” ฉันพยักหน้ารับ แม่ป้อนอาหารฉันพลางเอ่ยถามด้วยความสงสัยว่า “อวี้อวี้ ทำไมจู่ ๆ ลูกถึงรีบร้อนอยาก ผ่าตัดขนาดนี้ล่ะ”

“โอ๊วส์...เสียว...ไม่ไหวแล้วที่รัก...อูย...ไม่ไหวแล้ว เค้าจะเสร็จแล้ว....อ๊า...อืม...ซี๊ดส์” เมื่อกลับมาทำงานในเช้าวันจันทร์ ตอนค่ำวันนั้น เธอกับสองยามก็นัดหมายกันอีก... “เจอกันที่เดิม เวลาเดิม”

สับสน ธีธัสกลับมาถึงบ้านพักในเวลาเกือบสามทุ่ม เพราะเขาแวะกินข้าวที่ร้านอาหารของรีสอร์ต

เขาถามต่อ หญิงสาวส่ายหน้า “มาแค่สัปดาห์ละวันค่ะ คือลูกบ้านคอนโดมีสิทธิ์ใช้งานและร่วมกิจกรรมสโมสรฟรีสัปดาห์ละครั้ง หนิงเลยพาแกลงมาทุกวันเสาร์ วันอาทิตย์จะได้ให้เด็กอื่นมาบ้าง”

เสียงนั้นอ่อนโยนราวกับกำลังสนทนากับสหายเก่า แต่ทุกคำกลับหนักราวค้อนเหล็กที่ค่อย ๆ ทุบลงบนหิน เจิ้งซูเฟยเพียงยิ้มจาง ไม่ปฏิเสธ ไม่ยอมรับ “บางครั้ง การกลับมาของผู้ที่ถูกไม่ได้รับความยุติธรรม…ก็ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล”