All

หนึ่งบุรุษถูกหย่าเพราะหมดประโยชน์ หนึ่งสตรีถูกนอกใจและชอกช้ำ ทั้งคู่ต่างเยียวยาซึ่งกันและกันจนก่อเกิดเป็นความรักที่ต่างฝ่ายต่างไม่กล้าเปิดเผยใจ เผิงเหยียนเฉิงรู้ตัวดีว่าต่ำต้อยกว่า เขาไม่กล้าแสดงความรักเฉกเช่นหนุ่มสาว ตั้งใจจะชอบชิงตำแหน่งจอหงวนเพื่อที่จะแต่งงานกับนางอย่างภาคภูมิ ในขณะที่ลู่ซือหนานคอยให้กำลังใจอยู่ข้างกาย

ถานเซียนเซียน นักวิจัยด้านการเกษตรในศตวรรษที่ 21 ทำงานอยู่ดี ๆ กลับหัวใจวายเฉียบพลันจากการทำงานหนักเกินไป วิญญาณของเธอถูกส่งไปเข้าร่างเด็กสาววัย 15 ที่มีชื่อแซ่เดียวกันในยุคโบราณที่แสนจะล้าหลังและอยู่ในช่วงปีแห่งความแห้งแล้งมากที่สุดในรอบหนึ่งร้อยปี ถานเซียนเซียนฟื้นตื่นมาอย่างอ่อนล้าและตั้งมั่นว่าจะใช้ความรู้ที่มีพาครอบครัวอยู่ดีกินดีให้ได้

ฟู่หยุนชิงตายแล้วมาเข้าร่างคนที่ชื่อเหมือนกันแต่นิสัยต่างกันคนละขั้ว แล้วคนเย็นชาอย่างเธอกับคนเย็นชาอย่างเขาจะรักกันได้อย่างไร?

นางละทิ้งคนรักที่หักหลัง ทิ้งแม้กระทั่งชื่อเดิม แต่กลับมาพบกับท่านอ๋องแห่งม่านโจว นางกลัวตัวตนจะถูกเปิดเผยจึงหลีกหนี แต่เขากลับสนใจและตามติดดุจเงา “ใครใช้ให้นางปากแข็ง ถ้าไม่ชอบแล้วจูบตอบข้าทำไมเล่า!” "ไป๋หรูเฟย" หนีความผิดหวังทั้งในตัวคนรักเก่า และบิดามาจากเมือง "ซานตง" นางเลือกที่จะมาที่เมือง "ม่านโจว" เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ แต่กลับพบกับเขา.... "จ้าวเฟิงหมิง" ท่านอ๋องที่ปกครองเมืองม่านโจว เขาสุขุมและเด็ดขาดในการปกครองคนและกองทัพ แต่เมื่อพบกับนาง เขาก็เกิดสนใจนางขึ้นมาจนตามสืบ แต่เมื่อสืบลึกลงไปแล้ว เขาก็ยิ่งอยากรู้ว่านางเป็นใครมาจากไหน จากแค่เริ่มสนใจตามหน้าที่ กลายเป็นความผูกพัน ยิ่งนางหลบหลีกเขาเท่าไหร่ ก็ยิ่งอยากติดตาม “ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่ค่อยชอบหน้าข้านะ ไม่อยากต้อนรับข้างั้นหรือไป๋หรูเฟย” จากแค่อยากยั่วโมโหเพื่อผ่อนคลาย กลับกลายเป็นความชอบไปโดยไม่รู้ตัว จากชอบ...ก็เริ่มตามติด และอยากอยู่ใกล้ ๆ จนตามหึงหวง...

"ป่วยก็ไปรักษา! ไม่ใช่มาทำคนอื่นเดือดร้อน!" เขาป่วยเป็นโรคติดเซ็กส์ เขาต้องการแค่เซ็กส์ แต่เธออยากได้ความรักดี ๆ

‘โห… นี่มันแขนเด็กชัดๆ… ’ ตุลย์ถึงกับอุทานในใจกับสิ่งที่เห็น เพียงแค่มองก็เกิดความรู้สึกร้อนผ่าวเสียววาบเข้ามาที่ง่ามตูด ยกมือขึ้นปิดปากตัวเองด้วยความตกใจ ด้วยกลัวว่าเสียงอุทานจะหลุดออกมาให้คนที่โดนแอบมองรู้ตัว ท่านอนของลุงนวย ทำเอาตุลย์ใจเต้นระทึก ถึงขั้นนอนไม่หลับ พลิกตัวกระสับกระส่ายไปมาจนงุ่นง่าน เวลาผ่านไปอีกครู่ใหญ่ๆ… ตุลย์เริ่มง่วง ทว่าขณะกำลังเคลิ้มอยู่ในอาการครึ่งหลับครึ่งตื่น จู่ๆ ก็รู้สึกว่าบางอย่างหนักอึ้งก่ายเกยมาทับที่สะโพก พอเอามือจับ… จึงรู้ว่าเป็นท่อนขาของลุงนวยตะแคงมาก่าย “โอ้ว… อุ๊ย… ” ตุลย์สะดุ้ง… ท่อนขาไม่เพียงแค่ก่าย แต่ลุงนวยยังกอด

เจิ้นเป่ยอ๋อง อ๋องต่างแซ่ที่ดูแลดินแดนเจิ้นเป่ย มีคำกล่าวถึงอ๋องผู้นี้ต่างๆนานา ว่าโหดเหี้ยมกระหายเลือด ยามออกศึกไม่เคยพลาดท่าให้กับผู้ใด ยามบ้านเมืองสงบสุขก็สังหารคนเล่นเพื่อแก้เหงา จนชาวบ้านหวาดกลัว อีกทั้งยังมีคนเล่าลือว่าเมื่อครั้งท่านอ๋องผู้เฒ่าสิ้นใจในสนามรบ ชายาอ๋องเร่งรุดไปหาชายใหม่ เจิ้นเป่ยอ๋องก็เร่งตามตัวกลับมา จับมารดาของตัวเองไว้ทุกข์ให้กับบิดา และขังนางไว้ที่อารามบนภูเขาอันหนาวเหน็บ ไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวัน ชื่อเสียงความเหี้ยมโหดจึงมากขึ้นเป็นเท่าทวี ทว่าทั้ง ๆ ที่ชื่อเสียงหาดีไม่ได้ ฮ่องเต้ก็ยังคงเมตตา มีราชโองการพระราชสมรสให้กับเจิ้นเป่ยอ๋องให้สมรสกับบุตรของอันเล่อโหว “คิดว่าเป็นใครถึงมาจับข้าแต่งงานกับคนนั้นคนนี้ เห็นข้าเป็นสุนัขทรงเลี้ยงในวังหลวงหรือ ถึงจะกระดิกหางยอมรับ” “ท่านอ๋องคิดกบฏหรือ” “ข้าพูดหรือว่าคิดจะกบฏ” “อย่างไรเสีย ฝ่าบาทมีราชโองการออกมาแล้ว ให้เจิ้นเป่ยอ๋องสมรสกับบุตรของอันเล่อโหวจ้าวสวี่” “จ้าวสวี่...มิใช่บุตรีของภรรยาเอก แต่เป็นจับตัวมาจากที่ใดเล่าจึงกล้าส่งมาแต่งกับข้า” “ท่านอ๋องรับราชโองการด้วย!”

“ถ้าเป็นผัวเก่าแล้วเหมือนหมาบ้าหวงเขาขนาดนี้ ไมไม่กลับไปวะ?”คำพูดดังเข้าโสตประสาทคนที่กระดกเหล้าอยู่ “รอให้มาง้อกูก่อน” ง้อแบบลึก ๆ ... เมื่อคนแบบ ‘เฮียสอง’ เจ้าของโรงงานเหล็กสุดหล่อปากหมาสันดานดิบต้องมาถูก ‘มินตรา’ เมียเด็กที่เขาหลงรักจนแทบคลั่งบอกเลิกแบบไม่ทันตั้งตัว กล้าดียังไงมาบอกเลิกเขา! เธอคิดว่าเมียเก่าคนโปรดมันเป็นกันง่าย ๆ หรือไง? เขาจะตามดูตามส่อง ตามแซะตามหวง ตามกวนเธอไม่ยอมรามือเลยคอยดูเถอะ! “ก็บอกเลิกกูเอง กูไม่มีวันง้อหรอกจะบอกให้ ยัยนั่นต่างหากที่ต้องเป็นคนคลานมาขอกู” “แม่งโคตรไม่หนุกเลยว่ะ นักร้องส้นตี_นั่นมันร้องท่อนหนึ่งว่าเมียเก่า” “อย่า ยุ่ง กับ คน ของ กู ค__”

ไป๋เสวี่ยหรู ปรมาจารย์แห่งกระบี่สิ้นใจอย่างสงบ อยู่ๆ เสียงร่ำไห้ของเด็กสาวก็ปลุกวิญญาณให้ตื่นรู้อีก วนเวียนอยู่รอบกายเด็กสาวพริบตาเดียวก็พบว่าตัวเองเข้ามาอยู่ในร่างอีกฝ่ายเสียแล้ว! เยี่ยนเสวี่ยหรู คุณหนูสิบเอ็ดที่ชีวิตเต็มไปด้วยความเกลียดชังหม่นหมอง แม้บิดาสูงศักดิ์เป็นถึงราชครูแคว้นต้าเย่า ทว่าเพราะจวนใหญ่ทำให้อนุและบุตรแย่งชิงความโปรดปรานโดดเด่น เพิ่งปักปิ่นก็ถูกทิ้งเอาไว้ในเรือนไม่มีใครสนใจ สิ้นใจอย่างเดียวดายโดยไม่มีใครตระหนักถึงสิ่งที่เกิดขึ้น จากปรมาจารย์กระบี่วัยสามสิบ กลายมาเป็นเด็กสาวที่เพิ่งปักปิ่น เสวี่ยหรู บอกตัวเองให้มีความสุขกับการกลับมามีชีวิต ขออยู่เงียบๆ ไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้ใด ไม่ทะเลาะตบตีแย่งชิงความโดดเด่น กระทั่ง...นางทนไม่ไหวก่อเรื่องต่อยตีกับบุรุษขึ้น ทั้งยังจำเพาะต้องเป็นต่อหน้าบุรุษหล่อเหลา น่ามอง ทั้งยังน่าหมายปอง เฟิงเสียนกวง ผู้นั้น! เขาที่ดันผ่านมาเห็นตอนนางกำลังเหยียบบุรุษอีกคนเอาไว้ใต้ฝ่าเท้า... ต่อมายังบังเอิญผ่านมาเห็นตอนที่นางกำลังถีบผู้อื่นตกน้ำ... ยังมีตอนที่นางกำลังปีนกำแพงจวนออกมา ก็ยังเป็นเขาที่ผ่านมาเห็นอีก! เหตุใดนางต้องขายหน้าต่อหน้าคนผู้นี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่านะ!!!

เผลอไปวันสแตนกับคนแปลกหน้า จนพลาดท่าตั้งท้อง เจอกันที กลับพบว่าเจ้าของรอยสักรูปหัวกะโหลกและงูคือโฮสต์อันดับ 1 และเป็นเจ้าของร้านธันเดอร์โฮสต์ผู้หยิ่งจองหอง (ไม่มีนอกกายนอกใจนะคะ)

ตายด้วยเงื้อมมือของเพื่อนร่วมสาขา เนเน่ เนตรนภา จึงทะลุมิติมาอยู่ในร่างเด็กน้อยวัยสิบหนาวที่ป่วยตาย นามเซี่ยซูเหยา มีบิดา พี่สาว พี่ชายที่เป็นห่วงนางมากกว่าสิ่งใด

ท่านช่างใจดำยิ่งนัก ท่านกับข้าเปรียบดั่งเหมยเขียวม้าไม้ไผ่ ข้าเชื่อว่าสักวันท่านจะกลับมาเข้าพิธีกราบไหว้ฟ้าดินกับข้า แต่ใยท่านจึงพาสตรีอื่นกลับมา แล้วถอนหมั้นข้าอย่างไร้เยื่อใย

เขาดูถูกความรักของเด็กสาวมัธยมวัย 17 ปี แต่เมื่อเวลาผ่านไปกลับเป็นเขาเองที่ซมซานร้องขอความรักจากเธอ “แบบนี้ไม่ใจร้ายไปหน่อยเหรอคะ” “ขอโทษ… พี่แค่สับสน” ... สุดท้ายก็ไม่ได้รัก ไม่สิ เขา… ไม่ได้รักตั้งแต่แรกอยู่แล้วต่างหาก | ผมมันโคตรโง่เลย

ถูกส่งไปตายดาบหน้าที่ชนบทในยุค 70 ทว่าสวรรค์ยังมีตา เมื่อ เสวี่ยหรง เจ้าของไร่ฟาร์มจากอนาคตไม่ได้มาตัวเปล่า แต่มาพร้อมมิติฟาร์ม งานนี้ใครหน้าไหนก็อย่าหวังว่าจะได้ข่มเหงเธอ!

เมื่อสาวน้อยแสนหวานต้้องกลายมาเป็นเมียลับของมาเฟียไร้หัวใจ เขาร้ายกับเธอสารพัด ซ่อนเธอไว้ในเงามืด ให้เธออยู่ภายใต้คำสั่งของเขาเท่านั้น ความชะล่าใจคิดมาเสมอว่าเธอไม่มีทางติดปีกบินไปจากเขาได้ แต่สิ่งที่เขาคิดนั้นผิดมหันต์เพราะที่เธอทนทุกอย่างในตอนแรกเพราะความจำเป็นต้องทำ แต่ต่อมาเธอดันรักเขาสุดหัวใจเลยยอมทนต่อไป แต่สุดท้ายความอดทนของคนเรามันมีลิมิตของมันเสมอ เมื่อมันหมดลงและเขาไม่รักก็ต้องปล่อยและเดินจากไป 

"จำเอาไว้ว่าเธอเป็นได้เเค่เมียในนามเท่านั้น" น้ำเสียงอันเเสนเย็นชาเฉกเช่นเดียวกับเเววตาคู่นั้นทำเอาเฟรย่าไม่กล้าพูดต่อ ตอนนี้เธอรู้สึกจุกในอกเมื่อสามีทำตัวเย็นชาใส่ เเต่มันก็เป็นเรื่องปกติมากที่สกายไม่ชอบขี้หน้าของเธอ "....." "เมียที่ฉันไม่เคยต้องการ" น้ำเสียงเยือกเย็น เเววตาดุดันจ้องมองภรรยาสาวของตัวเองราวกับเธอเป็นศัตรูคู่เเค้น ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรออกมา สกายไม่เคยเเคร์ความรู้สึกของคนตัวเล็กเลย

เสี่ยวหง สาวน้อยผู้มีชะตาอาภัพ ถูกเก็บมาเลี้ยงดูเพื่อแก้เคล็ดการให้กำเนิดทายาทให้กับตระกูลเสี่ยว นางถูกกลั่นแกล้งจากคนในตระกูล ลมหายใจสุดท้ายของนาง ดึงดูดให้ดวงวิญญาณของ หลินเชียนเซียง หมอดูสาวที่หมดอายุไขทะลุมิติมาใช้ชีวิตอยู่ในร่างของนาง ท่ามกลางการค้นหาความจริงว่านางเป็นใครมาจากไหน ทำให้นางได้พบกับ อวิ๋นหลัวซี ซื่อจื่อจวนโหวตระกูลอวิ๋น ผู้มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ ว่าเขานั่นเมามายสุรา จิตไม่ปกติ และเขานั้นยังหน้าตาคล้ายกับรุ่นพี่ที่นางแอบชอบในโลกปัจจุบันอีกด้วย การค้นหาความจริงนี้นำพานางให้ไปเกี่ยวพันกับ หยางเส้าเฉิน องค์รัชทายาทผู้ที่ตกหลุมรักนางตั้งแต่แรกพบ ยอมทำทุกอย่างได้เพื่อนาง ไม่สนถูกผิดขอเพียงได้นางมาครอบครองเขาก็ยอม

"ฉันชื่อไต้ฝุ่น วิศวะเครื่องกลปีสาม จำไว้ให้ขึ้นใจด้วยนะ" "ผู้หญิงอย่างเธอ ระวังจะได้เจอกับไอ้คนปากปีจอ"

เรื่องราวความ 'พลาด'+'เซ็กส์' ของสามสาวสุดแซ่บนักศึกษาปีสุดท้าย ที่นำพาให้พบกับนักธุรกิจหนุ่มไฟแรง เจ้าของผับ กับ...รัก(ที่คาดเดาไม่ได้) มีทั้งเรื่องดีๆ เรื่องแซ่บๆ และเรื่องร้ายๆ แต่ทั้งสามจะตัดสินใจยังไง กับผู้ชายที่พลาดมีสัมพันธ์ลึกซึ้งเหล่านั้น จะสานต่อหรือพอ?

“นายต้องการอะไร?” “นาย?” “ก็นาย…ไง” “เรียกชื่อฉันใหม่อีกที! ถ้ายังเรียกไม่ถูก เพื่อนเธอได้รู้เรื่องของเราแน่ๆ!”