มาเฟีย

เขาปรากฏตัวขึ้นพร้อมพายุร้าย... เพื่อพรากทุกสิ่งไปจากเธอ เมื่อมัจจุราชผู้ทรงอิทธิพลจับตัวเธอมาลงทัณฑ์เพราะเชื่อว่าเธอคือสิบแปดมงกุฎที่ทำร้ายน้องชายของเขา สัญญาทาสสุดเร่าร้อนจึงเริ่มต้นขึ้น แต่กว่าจะรู้ตัวว่าแก้แค้นผิดตัวหัวใจก็ตกเป็นของเธอไปเสียแล้ว เปิดม่านอาณาจักรลับของเหล่าผู้ทรงอิทธิพล กับซีรีส์ดราม่าโรมานซ์สุดเข้มข้น "The Empire"

แค่เผลอไปไม่ได้รัก “นายชอบฉัน ?” “ไม่อ่ะ แค่อยาก…” “ดี งั้นไปต่อ”

ยิ่งใกล้...ยิ่งร้อน ยิ่งสัมผัส...ยิ่งอันตรายเกินต้าน เมื่อรหัสของโลกถูกฝังอยู่ในร่างของชาลิสา นักข่าวสาวที่แฝงตัวมาเพื่อสืบหาพี่ชายที่หายสาบสูญ

เพราะต้องหาเงินใช้หนี้มหาศาลที่ไม่ได้ก่อ ทำให้บุษรินทร์หลงเข้าไปติดกับดักล่าตัวการฆ่าบิดาของมาร์ก นั่นหมายถึงเธอกลายเป็นตัวล่อให้เขาทำงานยากขึ้น ในเมื่อคนร้ายที่ฆ่าพ่อปรารถนาในตัวเธอมาก มาร์กจึงตัดสินใจฉุดหญิงสาวลงใต้ จัดการลงทัณฑ์เธออย่างเร่าร้อนในเรือนรักกลางสมุทร "คุณมาร์ก" เรียกเพื่อจะห้าม แต่ภายในกายร้อนรุ่มไปกับพิษจูบ เขาดูดเม้มผิวเนื้อตั้งแต่ซอกคอลงมาที่ใต้ราวนม ไล่ไปที่หน้าท้อง เธอโอนอ่อนตามเขาไม่ว่าปากจูบจุดไหน มือลูบไล้ในส่วนใด ร่างกายก็ไหวยวบราวกับเรือโคลงคราวถูกคลื่นซัด เมธาวีรับรู้ถึงอาการขัดขืนในบางช่าง เขาหยุดเคลื่อนไหวเพื่อพูดคุยให้ความชัดเจนกับเธอ "เราจะทำสัญญากันหลังจากนี้ ผมให้คุณเรียกร้องได้เต็มที่ บอกสิ่งที่ต้องการมาได้เลย" "ฉันเป็นผู้หญิงของพ่อคุณมาก่อน" เธอย้ำอีกครั้งให้แน่ใจว่ามาร์กจะไม่ตะขิดตะขวงใจกับสถานะนี้ "คุณไม่ต้องห่วง ที่ผมบอกว่าทุกอย่างของพ่อคือของผมนั่นน่ะ ยกเว้นผู้หญิง เพราะงั้นคุณก็คือสิ่งยกเว้น แต่ที่เรากำลังจะทำมันแค่เรื่องเซ็กซ์ คุณสนุกผมสนุก วินวินกันทั้งคู่โอเคไหม? "

ความเข้าใจผิดคิดว่าเธอคือเมียน้อยพ่อตัวเองเขาจึงทำทุกอย่างเพื่อให้เธอนั้นเจ็บปวดเหมือนแม่ของเขาสุดท้ายเขาต่างหากที่เป็นหุ่นเชิดให้แม่นั้นหลอกใช้ ❌ไม่นอกกาย❌ไม่นอกใจ "พยัคฆ์&น้ำหนาว"

เพียงสบตาร่างกายเธอสั่นสะท้าน คาเอล เดอร์มินอฟ ชายผู้มีใบหน้าหล่อเหล่าแววตาชวนฝัน แต่นัยน์ตาสีอำพันกลับซ่อนเปลวไฟอันลุกโชน เธอไม่อาจรับรู้ความแค้นอันล้ำลึก แม้ตอนที่อยู่ภายใต้ร่างอันสมบูรณ์แบบของเขา

เธอกับเขามีอะไรกันโดยไม่ตั้งใจ แต่การมีอะไรกันในครั้งนั้น นำพาลูกน้อยมาให้กับเธอกับเขาโดยไม่รู้ตัว ทำให้ข้อตกลงทุกๆอย่างเกิดขึ้นมาโดยอัต

เมื่อคนสองคนที่เกลียดการคลุมถุงชน​ แต่กลับต้องมาเกี่ยวข้อง​กันด้วยคำคำนี้ ความสัมพันธ์​ที่เรียกว่า​ "คู่หมั้นปลอม​ๆ" จึงบังเกิด ทว่าระหว่างร่วมมือกันแก้ไขปัญหา​ ความใกล้ชิดกลับทำให้​ความรู้สึก​บางอย่างเริ่มก่อตัว จนใครบางคนชักอยากฉีกสัญญาแล้วเก็บอีกฝ่ายไว้ข้างกายตลอดไป

คืนหนึ่ง…อลิชาช่วยชีวิตชายแปลกหน้า แต่ไม่รู้เลยว่าเขาจะเป็นทั้งผู้ที่ทำให้เธอหวั่นไหว และผู้ที่จะทำให้โลกเธอพังลงในที่สุด เฉิน หมิงคุน ชายที่ดูอบอุ่น ตั้งใจทำงาน และเข้าใจหัวใจเธอทุกอย่าง แท้จริงกลับเป็นฟันเฟืองของอำนาจมืดที่ฆ่าคนอย่างเลือดเย็น เขาทำลายความเป็นมนุษย์รวมถึงเพื่อนรักของเธอ ความรักที่เหมือนพรหมลิขิต กลับกลายเป็นบ่วงโซ่ของการหลอกลวง อลิชาต้องเลือกระหว่าง “หัวใจที่ผูกพัน” กับ “ความจริงที่โหดร้าย” และทางใดทางหนึ่ง…มันต้องมีคนที่เจ็บ

เมื่อ 'กฎหมาย' ต้องสยบแทบเท้า 'มาเฟีย' ผู้ไร้หัวใจ การเผชิญหน้าระหว่าง 'อีริค เมแกน' พญามัจจุราชแห่งโลกมืดที่ปกครองเกาะฮ่องกงด้วยหยาดเลือด กับ 'เจโล เดอร์สัน' ตำรวจหนุ่มผู้ไม่ยอมก้มหัวให้อำนาจมืด...

"แผลเป็นกลางแผ่นหลัง คือสัญลักษณ์แห่งการปกป้อง" "จดหมายเปื้อนเลือด คือจุดจบของความผูกพัน" เป็นเวลาถึง 4 ปีเต็ม ที่ 'เลดี้ลูซี่ แห่งราชรัฐเมอร์เวล' ดีไซเนอร์อัญมณีชื่อดังระดับโลก เลือกที่จะหันหลังให้กับอดีตและขังตัวเองไว้ในหอคอยน้ำแข็ง เธอหนีหน้าผู้ชายที่เธอรักที่สุด เพียงเพราะความเชื่อฝังใจว่า เธอคือตัวซวยที่นำพาความตายมาสู่เขา แต่สำหรับ 'คอสมอส เอร์นานเดซ' ทายาทมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล เจ้าของฉายา 'วิศวกรการแพทย์หน้าหยก' การถูกทอดทิ้งโดยไร้คำร่ำลา ได้เปลี่ยนองครักษ์ผู้แสนดีให้กลายเป็นซาตานไร้หัวใจ เขาซ่อนบาดแผลไว้ใต้คราบเพลย์บอยจอมเสเพล ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าเพื่อประชดรัก แต่ในใจกลับเฝ้ารอคอย วันที่กวางน้อยจะหลงเข้ามาในกรงเล็บราชสีห์อีกครั้ง และโชคชะตาก็เล่นตลก เมื่อวงการแฟชั่นและอัญมณีดึงดูดให้พวกเขากลับมาเผชิญหน้ากัน เธอพยายามหนี...แต่เขากลับไล่ต้อน เธอพยายามผลักไส...แต่เขากลับใช้ร่างกายตัวเองรับคมมีดเพื่อปกป้องเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า!

“เธอจะเอาเท่าไหร่ว่ามา?” “ระ…เรื่องอะไรคะ?” “ฉันต้องการให้เธอเลิกกับลูกชายของฉัน” “เลิกเหรอคะ?” คำพูดของหญิงตรงหน้าทำริมฝีปากบางเล็กเม้มเข้าหากัน เข็มอัปสรไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตัวเองจะต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้

แค่ฆ่าเวลาไม่ได้จริงจังหรือผูกมัด “ฉันแค่เมาตอน...กับเธอ ไม่ได้ชอบไม่ได้รักไม่คิดจะเลี้ยงดู ฉันไม่ชอบเด็ก !” “เออไอ้แก่ ! อายุมากกว่าไม่กี่ปี พูดเหมือนเกิดมาตั้งแต่ยุคไดโนเสาร์ !”

ในชีวิตคนเรา ทุกสิ่งที่ทำและทุกคนที่พบย่อมทิ้งร่องรอยไว้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง บางเศษเสี้ยวของเราจะถูกฝากไว้กับคนที่เคยพานพบ ไม่มีอะไรสูญหายไปร้อยเปอร์เซ็นต์ ผมอาจจะเป็นแค่ธุลีเล็กๆ ในมหานทีอันไพศาลไร้จุดสิ้นสุดในใจพี่ แต่แค่รู้ว่าผมยังคงอยู่ในใจพี่ ต่อให้เป็นแค่ธุลี ผมก็มีความสุขแล้วครับ

เมื่อลูกสาวของตระกูลชั้นสูงตัดสินใจออกนอกกรอบครั้งแรก แต่คนที่เธอนอนด้วยเมื่อเดือนก่อนกลับเป็น ‘พี่ชาย’ ของคู่หมายเธอ   เพชรน้ำหนึ่ง เทวรัตน์กุล (น้ำหนึ่ง) ลูกสาวเพียงคนเดียวของตระกูลชั้นสูงเก่าแก่ ชีวิตที่ถูกตีกรอบให้อยู่ในแบบแผนตลอดเวลาตั้งแต่เด็กจนโต จนกระทั่งวันหนึ่งที่เธอตัดสินใจ ‘ออกนอกกรอบ’ ครั้งแรก และใช้ชีวิตเหมือนวัยรุ่นคนอื่น ๆ ทั่วไป แต่เธอไม่คิดเลยว่าสุดท้ายแล้วการตัดสินใจของเธอในครั้งนั้นจะกลับมาทำให้ชีวิตของเธอได้เกี่ยวข้องกับผู้ชายที่อันตรายที่สุดอย่างเขา     ปรเมศวร์ สุทธิธานันท์ (รามิล/ราม) นักศึกษาแพทย์ปี 5 ลูกชายของนักการเมืองชื่อดัง ชีวิตของเขาเต็มไปด้วยความสมบูรณ์แบบในฐานะลูกชายคนโตของครอบครัว ทว่าทุกอย่างคงจะดีกว่านี้หากแม่ของเขาไม่จับได้ว่าสามีของตนได้แอบไปมี ‘ลูกชาย’ ที่อายุไล่เลี่ยกับเขาอีกคน และนับตั้งแต่ตอนนั้นชีวิตของเขาก็เต็มไปด้วยการ ‘แข่งขัน’ กับน้องชายต่างแม่มาโดยตลอด สิ่งที่เขาจะทำได้เพื่อให้บรรลุเป้าหมายนั้นมีเพียงอย่างเดียวเท่านั้นคือการ ‘แย่ง’ ทุกอย่างมาจากน้องชายต่างแม่...แม้แต่เรื่องของผู้หญิงเช่นกัน “กูชนะมึงทุกเรื่องนั่นแหละ แม้แต่ผู้หญิงที่มึงต้องการมากที่สุดยังเป็นของกูเลย”

“ไพลินครับ เห็นดาวดวงนั้นไหมครับ มันสวยมากๆ ส่องสว่างสดใสเหมือนไพลินเลย ไพลินรู้ไหม...แสงในใจของพี่ ไม่เคยมอดดับลง พี่หวังเสมอว่าสักวัน เมียของพี่ต้องฟื้นขึ้นมา และเราจะใช้ชีวิตร่วมกันอีกครั้ง ไพลินอย่าเบื่อที่ต้องฟังคำนี้จากพี่นะครับ...พี่รักไพลิน รักมากๆ และพี่ต้องขอโทษที่ทำให้เมียของพี่ ต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้” สิ้นคำพูดของผม น้ำตาที่เอ่อล้นอยู่ที่ขอบตา ก็ไหลลงอาบพวงแก้มสองข้าง ผมยื่นมือไปกอบกุมมือเล็กๆ และดึงมือของเธอขึ้นมาหอม...กลิ่นกายเธอช่างหอมเหลือเกิน “ตื่นได้แล้วนะครับ พี่เหงาเหลือเกิน พี่อยากให้ไพลินกอดพี่ หอมพี่ เป็นกำลังใจให้พี่ พี่คิดถึงไพลินจับขั้วหัวใจจริงๆ” เรานั่งดูด้วยกันร่วมครึ่งชั่วโมง จากนั้นผมก็พาไพลินเข้าไปในห้องนอน เพราะข้างนอกอากาศเริ่มเย็นแล้ว ผมค่อยๆ อุ้มเธอวางลงบนเตียงอย่างเบามือ และนี่คืออีกหนึ่งคืนที่เป็นเหมือนทุกๆ วัน ผมนอนกอดร่างกายผู้หญิงข้างๆ ไว้แนบแน่น เปลือกตาของผมค่อยๆ ปิดลง ไม่นานนักผมก็หลับใหลเข้าสู่ห้วงนิทรา

ใบบัวหนีจากคนใจร้ายมาหลายปี คิดว่าชีวิตนี้คงไม่หวนกับมาเจอกันอีก ที่ไหนได้โชคชะตากลับเล่นตลก ทำให้เธอกับเขาต้องกลับมาโคจรในชีวิตของกันและกันอีก ในฐานะเจ้าหนี้กับลูกหนี้

เมื่อการตายของบิดาสร้างความปวดร้าวให้แก่ 'อิคารัส' มาเฟียหนุ่มจากประเทศอิตาลี เจ้าของคาสิโนชื่อดังในลาสเวกัส เขาจำเป็นต้องตามล่าตัวมือปืนมาชดใช้ในสิ่งที่ทำลงไป แต่ในท้ายที่สุดก็ตามหามือปืนไม่เจอ แต่เขา...ดันไปเจอน้องสาวของมัน! จุดเริ่มต้นของความเจ็บปวดจึงเกิดขึ้นเมื่อ 'บัวบูชา' ตื่นขึ้นมาอีกทีแล้วพบว่าตนไม่ได้อยู่ที่ประเทศไทยแล้ว หนำซ้ำยังถูกเค้นถามเรื่องที่อยู่ของพี่ชาย แต่เธอไม่รู้จริงๆว่าพี่ชายอยู่ที่ไหน ทำให้มาเฟียหนุมหมดความอดทนเพราะคิดว่าเธอโกหก เขากักขังเธอไว้จนกว่าจะเจอตัวพี่ชาย บัวบูชาถูกทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจสารพัด แถมยังจองเธอไว้ด้วยเรือนกายอันแสนกำยำ แต่เมื่อวันนึ่งที่เธอเผลอมีความรู้สึกดีๆ เขากลับทำลายเธออย่างเลือดเย็นเพียงเพราะคำว่า 'เธอคือน้องสาวของคนที่ฆ่าพ่อของเขา' เมื่อความแค้นมีมากกว่าความรักจนทำให้คนตาบอด คนที่เจ็บปวดที่สุดก็คือ...คนที่รู้สึกมากกว่า เพราะเขาคือรักแรก คือผู้ชายคนแรก คือผู้ชายที่สอนให้รู้จักคำว่ารักและเจ็บปวดไปพร้อมๆกัน และเขาก็คือคนที่ทำให้เธอ...เกือบเอาชีวิตไม่รอด!

(ไม่มีนอกกายนอกใจ) แนวพระเอกคลั่งรักแต่ปากแซ่บ คอมเมดี้นิดๆ ดราม่าพอกรุบๆ กรี๊ดดดด!!! ชีวิตอันแสนสดใสของ 'มิรันดา' ต้องมาจบสิ้นเพราะดันตื่นมาแล้วพบว่ามีผู้ชายนอนอยู่ข้างๆ จะไม่รู้สึกเสียใจขนาดนี้ถ้าไอ้หมอนั่นไม่ใช่...ไอ้สงคราม! ที่เคยเป็นไม้เบื่อไม้เมากันตอนเด็กๆ ความบริสุทธิ์ที่เก็บเอาไว้ให้ชายอันเป็นที่รักถูกพรากไปอย่างหน้าไม่อาย แต่แทนที่มันจะสำนึก กลับข่มขู่ต่างๆนาๆ แต่คนอย่างมิรันดามีหรือจะไปยอม ร้ายมาก็ร้ายกลับสิคะ! มันคงกลับมาแก้แค้นที่เธอเคยแกล้งมันตอนเด็กๆ ก็ใครจะไปรู้ล่ะว่าไอ้ตี๋แว่นที่เธอเคยแกล้ง โตขึ้นจะหล่อ(น่ากิน)ขนาดนี้ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น...ต่อให้หล่อแค่ไหนก็สู้ 'พี่อนาคิน' คู่หมั้นของเธอไม่ได้หรอก ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าที่มันทำแบบนี้เพราะมันต้องการทำลายเธอ หรือ ต้องการทำลายพี่อนาคินกันแน่?

“เธอตัดสินฉันจากรอยแผลเป็นเพียงรอยเดียว แผลเป็นที่ฉันไม่ได้เป็นคนทำมันด้วยซ้ำ”