Novel & Cerita Web มาเฟีย

'นิสา' เด็กสาววัย 12 ขวบ ที่แอบหลงรักเพื่อนสนิทของพ่อตัวเองอย่าง 'ขุนศึก' หนุ่มใหญ่วัย 30 เขาจะรับมือกับเด็กอย่างเธอได้อย่างไร

เวอร์โกหลบหนีศัตรูในต่างถิ่น จนไปขึ้นรถทัวร์ประหลาดที่มีคนขับรถเป็นโอเมก้าบ้านนอกปากเสียผู้รักการขับรถยิ่งชีพ “...จากนี้ไปฉันจะพานายขับรถไปทุกที่ที่นายอยากไป มาเป็นคนขับรถส่วนตัวของฉันเถอะ เชร์” เมื่อ 'เวอร์โก' คุณชายมาเฟีย อัลฟ่าสุดสมบูรณ์แบบ ต้องมาพบกับ 'เชร์' โอเมก้าบ้านนอกปากเสียผู้รักการขับรถยิ่งชีพ “...จากนี้ไปฉันจะพานายขับรถไปทุกที่ที่นายอยากไป มาเป็นคนขับรถส่วนตัวของฉันเถอะ เชร์”

“เสียงเธอเพราะดีนะ เหมือนนักร้องอาชีพ” “นายก็เล่นดนตรีเก่งนะ เล่นเป็นทุกอย่างเลย” “เธอมาทำอะไรแถวนี้ เห็นมาทุกวัน?” “อ่อ…ฉันทำงานแถวนี้น่ะ เลยมาบ่อย ฉันขอมานั่งร้องเพลงด้วยได้มั้ย” เจลีนเอ่ยพรางยิ้มให้ชายหนุ่มชุดดำที่ใส่แมสสีดำสนิทปิดใบหน้า เอาจริงๆเธอไม่เคยเห็นหน้าตาของเขาด้วยซ้ำไป แต่กลับหลงรักเสียงเพลง เสียงร้องของเขา ชายหนุ่มลึกลับ เย็นชา คนนี้นั่งร้องเพลงเปิดหมวกที่หน้าคลับแห่งนึงเกือบทุกคืน และเจลีนก็มาที่นี่ทุกคืนเช่นกัน “ทำไมถึงทำเป็นไม่รู้จักลีนด้วยคีย์!” “ฉันไม่รู้ว่าผู้ชายคนนั้นของเธอจะรักฝังใจหรือหน้าเหมือนฉันขนาดไหน แต่ฉันไม่ใช่ผู้ชายคนนั้น! เลิกยุ่งกับฉันแล้วไปซะ!” เสียงแกร่งกร้าวของมาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้นทำเอาหัวใจดวงน้อยๆของเธอแตกสลาย “นายไม่รู้จักฉันงั้นเหรอ .. ฉันเฝ้ารอนายทุกวัน ฉันทำอะไรผิด …”

เจ้าชายผู้เกรียงไกรและโหดเหี้ยมไร้เทียมทาน กลับต้องพ่ายแพ้ต่อเสน่ห์ของหญิงสาวงามเลิศ ผู้เป็นลูกสาวของศัตรูหมายเลขหนึ่ง ระหว่างเจ้าชายจอมโหดกับสาวน้อยจอมซน ความรักของพวกเขาเปรียบดั่งสงครามอันดุเดือด เมื่อสงครามสิ้นสุดลง ย่อมมีผู้บาดเจ็บ เขาคือปรปักษ์ผู้หมายปองชีวิตเธอ แต่แรกเดิมตั้งใจมาสังหาร ทว่าความงามและความน่ารักของเธอกลับทำให้เขาไม่อาจลงมือ จากผู้มาเพื่อฆ่า กลายเป็นผู้มาเพื่อรัก เขาตกหลุมรักลูกสาวของศัตรูอย่างถอนตัวไม่ขึ้น ด้วยความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะครอบครองเพียงเธอแต่ผู้เดียว เขาจึงไม่ลังเลที่จะใช้ทุกวิถีทางโดยไม่คำนึงถึงวิธีการใดๆ

"เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันเป็นพ่อของเธอ?" "ผมเห็นรูปพ่อในข่าว ผม... ผมมาตามหาพ่อฮะ" วายุตอบเสียงสั่น มือน้อยๆ ยื่นออกมาหา ฟรานเชลมองมือของวายุ แต่ไม่ได้ยื่นมือไปจับ "ฉันยังไม่แน่ใจว่าเธอเป็นลูกของฉันจริงหรือเปล่า เราต้องรอผลตรวจดีเอ็นเอก่อน" น้ำตาไหลอาบแก้มของวายุด้วยความเสียใจกับคำตอบของบิดา "พ่อไม่เชื่อผมเหรอครับ?" "ในโลกของฉัน เชื่อใจใครง่ายๆ ไม่ได้ มีคนมากมายที่พยายามจะหลอกฉันและคิดกำจัดฉัน" ฟรานเชลตอบเสียงเรียบ "แต่ผมพูดความจริงนะครับ ผมเป็นลูกของพ่อจริงๆ แม่บอกว่า..." วายุสะอื้นไห้จนไหล่เล็กสะท้าน "พอ รอผลตรวจก่อน แล้วค่อยคุยกัน" ฟรานเชลยกมือห้าม วายุหุบปากฉับ น้ำตายังคงไหล แต่ไม่มีเสียงสะอื้นออกมาอีก เด็กชายพยายามกลั้นน้ำตา เชิดหน้าขึ้นมองพ่อ ท่าทางดื้อดึงนั้นช่างคุ้นตา... มันเหมือนกับตัวเขาเองตอนเด็กๆ ไม่มีผิด ฟรานเชลลุกขึ้นยืน พยายามสลัดความรู้สึกประหลาดในอกทิ้งไป "ฉันจะกลับมาเมื่อได้ผลตรวจ

เธอสดใส เธอน่ารัก เธอเป็นเหมือนแสงสว่างท่ามกลางความมืดที่ไม่ว่าใครๆ ก็ต่างต้องเดินเข้ามาหา รวมถึง... นักฆ่าอย่างเขาด้วย เขา มาพร้อมกับความ "อันตราย" และ "เลือดเย็น" หยาดเลือดที่เปื้อนมือยังคงมีกลิ่นคาวแม้จะถูกชะล้างไม่เหลือคราบแล้วก็ตาม... เธอ เปรียบเสมือน "แสงสว่าง" จุดเล็กๆ ท่ามกลางความมืดมิด กระต่ายน้อย ท่ามกลางฝูงหมาป่าที่มีจ่าฝูงเป็น นักล่า(ฆ่า)ผู้เลือดเย็น จะเอาชีวิตรอดได้อย่างไร...

หลอกให้รัก จับยัดแล้วทิ้ง! 'โลกันตร์ ' เขาหาเธอ เพียงเพราะเธอเกี่ยวข้องกับสายเลือดของคนชั่วที่ทำร้ายของหวงของเขาก่อน!

เธอคิดว่าเค้าคือคนที่เข้าใจเธอมากที่สุด เเต่ความจริงเค้าก็เเค่ปีศาจที่เธอเดินมาตกหลุมพรางเเละเป็นของเล่นให้เค้าก็เท่านั้น.

รามสูรกับเมขลา เคยได้ยินแต่ในนิทาน ไม่คิดเลยว่าเมขลาจะได้มารู้จักคนที่ชื่อรามสูรจริง ๆ

นิยายเรื่องสั้น มีทั้งหมด4เรื่องพระเอกเป็นมาเฟีย เป็นแนวพระเอกโบ้ พระเอกร้ายและคลั่งรั

ตอนจะเลิกก็บอกทนได้ทุกอย่าง แล้วก็ทนมาตั้งหลายปี แต่พอจะขอมีเมียอีกคนกลับทนไม่ได้ งั้นก็เลิกไปเหอะรำคาญ!

เขาเคยแสนดีกับเธอ แต่อยู่ดีๆ เขาก็เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ… “ให้พี่เป็นคนแรกของเธอได้ไหม” วินเซนต์ มาร์แตล อายุ 38 ปี หนุ่มฝรั่งเศสนัยน์ตาสีฟ้าเหมือนมีทะเลหมอกอยู่ภายในดวงตาคมกริบคู่นั้น ดวงตาคู่ที่มีเสน่ห์และน่าเกรงขาม อีกทั้งเขายังมีใบหน้าที่หล่อเหลาราวกับเทพเจ้ากรีก แต่ด้วยนิสัยที่ดูจะเข้าถึงยากของเขา จึงทำให้ไม่ค่อยมีผู้หญิงคนไหนกล้าเข้าหามาเฟียหนุ่มสักเท่าไหร่ ลักษณะนิสัย : ค่อนข้างที่จะเงียบขรึมและเย็นชาเพราะกำแพงที่สร้างขึ้นมา ทั้งๆที่เมื่อก่อนนี้เขาเคยเป็นคนที่แสนดีคนหนึ่ง จนกระทั่งเหตุการณ์บางอย่างทำให้เขาเปลี่ยนไป ไกอา อัลโตแมร์ อายุ 26 ปี หญิงสาวหน้าตาสวยสะพรั่งและมีเสน่ห์ สัญชาติไทย-อิตาลี ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้ากับสีผมของเธอ ลักษณะนิสัย : ดื้อรั้น หัวแข็ง เพราะโดนปู่กับพี่ชายเลี้ยงดูมาแบบตามใจ แต่เธอก็เป็นคนที่สดใสอ่อนโยนในบางเวลาและกับแค่บางคนเท่านั้น

เธอกำลังจะแต่งงาน แต่เขาไม่อนุญาต ทุกอย่างต้องเป็นไปตามที่เขาต้องการเท่านั้นโดยไม่มีข้อแม้ใดๆเพราะเขาคือผู้ครอบครองชีวิตของเธออย่างไม่มีข้อแม้ใดๆ

ติณภพ (จางเหยนโย่) "หึ ผมไม่แต่ง ป๊าม๊าผมจะให้ผมแต่งานกับใครไม่รู้ ผมไม่ชอบที่สุดก็คือโดนคลุมถุงชน ยังไงผมก็ไม่แต่ง" "เราไม่จำเป็นต้องมีความสุขกันแค่บนเตียงอย่างเดียวนะครับ" "แต่งงานกับพี่แล้วเธอจะเหนื่อยแค่เรื่องเดียว" นรินดา (ลี่หลิน) ต่อมาแต่งงานใช้สกุลจาง (จางลี่หลิน) "ฉันต้องแต่งงานกับใครที่ไหนไม่รู้ นิสัยใจคอยังไม่รู้เลย ป๊าม๊าบังคับแต่ยังไงฉันก็ไม่แต่ง" "ดูดาวแบบไหนหรอคะ" "ในหัวมีแต่เรื่องอย่างว่าหรอคะ" "เหนื่อยแล้วค่ะ พักก่อนได้มั้ย" "พี่มีวิธีดูดาวอีกแบบนึงสนใจมั้ย" "แบบไหนคะ" "หึ หันหลังแล้วเกาะริมระเบียงไว้สิเด็กดี"

"เขาคือพยัคฆ์ที่ไร้ความปรานี ส่วนเธอคือโสเภณีที่เขากักขังไว้ในกรงทอง" ภายใต้ความเร่าร้อนคือตรวนที่ล่ามพวกเขาไว้ด้วยกัน ภายใต้รอยยิ้มแสนซื่อคือความร้ายกาจที่พร้อมจะทำลายทุกอย่าง

จากไอดอลหนุ่มหน้าหล่อ สู่ทายาทผู้นำตระกูลมาเฟียคนต่อไปเพราะเหตุผลบางอย่าง...

รักแรกที่ฝั่งใจ รักที่เธอยอมให้เขาหมดตัวและหัวใจ" ฟ้ารักเฮียนะคะ รักมากกว่าชีวิตของฟ้าเสียอีก แต่เฮียอย่ามัวเสียเวลากับคนแบบฟ้าเลยค่ะ " นี่เป็นความหวังดีเดียวที่เธอสามารถให้เขาได้

...เพราะความผิดพลาดในคืนนั้น ทำให้เธอต้องมาตกอยู่ในสภาพที่น่าสมเพช และต่ำต้อยอย่างเช่นตอนนี้ ...เขาเป็นลูกชายของผู้มีพระคุณ และยังเป็นผู้ปกครองของเธอในตอนนี้ด้วย แต่เธอกลับมีความรู้สึกที่ไม่ควรกับเขา แหกกฎข้อสำคัญของเขา ที่ว่า ‘ห้ามรักเด็ดขาด’ เขาจึงลงโทษเธอด้วยวิธีที่โหดร้ายและเลือดเย็นที่สุด ด้วยการให้มานั่งฟังเสียงครวญครางของเขากับหญิงอื่นที่กำลังเริงรักกัน มันทำให้เธอเจ็บปวดทรมาน เหมือนตายทั้งเป็น!

'พิ้งค์พลอย' หัวหน้าแก๊งมาเฟีย เธอต้องการ 'ตำรวจสักคน' เป็นแบ็กเพื่อความอยู่รอด และเหยื่อในแผนนี้ก็ดันเป็น “เตช” เตชธรตำรวจหนุ่มสุดปากหมา ที่เกลียดมาเฟียเข้าเส้น พิ้งค์พลอยเลยเลือกวิธีลัดคือถ้าได้เขามาเป็นผัว เขาก็ต้องเป็นแบ็กให้เธอโดยอัตโนมัติ ซึ่งเตชระวังตัว มันจึงไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด แต่เมื่อผลประโยชน์บางอย่างบีบให้ตำรวจกับมาเฟียต้องร่วมมือกันทำภารกิจลับจากการจับมือเพราะจำเป็นกลายเป็นความสัมพันธ์ต้องห้ามที่ทั้งอันตราย ทั้งเร่าร้อนและยิ่งเข้าใกล้กันเท่าไรเส้นระหว่าง “หน้าที่” กับ “ความต้องการ” ก็ค่อยๆพังทลาย

จะแปลกไปไหม หากมีคอนโดที่เปิดไว้ สำหรับคนโสดชอบS×× "เมื่อไหร่พวกแก จะหยุดทำตัวแบบนี้สักทีฮะ!" "อะไรอีกว่าพวกเรายังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ" "ฉันล่ะปวดหัวกับพวกแกจริง ๆ เลยเมื่อไหร่จะหยุด นิสัยมั่วไปทั่วซะทีฮะ ฉันขอสั่งนะว่าให้หยุด"