มาเฟีย Web Novels & Stories

ขึ้นชื่อว่าของเล่นไม่ว่าเจ้าของจะเห็นคุณค่าหรือไม่จะเขี่ยทิ้งหรือเก็บไว้แล้วฉันจะทำอะไรได้ ในเมื่อฉันเป็นของเล่นราคาถูกที่เขาซื้อมา ทางเดียวที่ของเล่นอย่างฉันจะเป็นอิสระก็คือ...ถ้าไม่หายไปก็ต้องพัง

เรื่องของเรา...จะเอายังไง โดย แสงเทียน >>> ผมไม่สนว่าคุณจะเป็น หรือ ไม่เป็นอะไรกับมัน! แต่ ได้ ผม แล้ว ก็รับผิดชอบกันด้วย!! โปรยปก "คุณอย่ากระแทกแรง ฉันเจ็บ...." "คุณแค่อึดอัด...ไม่ได้เจ็บ" "มะ ไม่...ฉันเจ็บ คุณ..." "เรียกชื่อผมสิ...นนท์ คุณนนท์ เรียกสิมิน" "คุณนนท์ มินเจ็บ อึกกก!!"

เขากดดันและทำทุกวิถีทางเพื่อให้เธอเซ็น​เอกสาร​ยินยอมให้ลูกชายอยู่ในความดูแล​ และปกครอง​โดยเขาแค่เพียงฝ่าย​เดียว​ เมื่อเขาได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการแล้วก็กำจัดเธอออกไปจากชีวิต​ในทันที​ ส่วนเธอที่กำลังตั้งท้องลูกคนที่สองก็ทำอะไรไม่ได้และไม่กล้าแม้แต่จะบอกเรื่องลูกในท้องเนื่องจากเธอกลัวว่าเขาจะพรากลูกไปอีกคน ถึงแม้เธอจะไม่ได้เจอหน้าลูกแต่ด้วยสัญชาตญาณ​ของความเป็นแม่นั้นทำให้เธอคอยปั้มนมแล้วส่งไปให้ลูกชายได้ดื่มอยู่เสมอจนกระทั่งเวลาผ่านไปเขาก็ได้พาลูกชายย้ายไปอยู่ต่างประเทศ​ซึ่งเป็นสถานที่​ที่เขาเกิดและเคยเติบโต​ และนั่นก็ทำให้หัวใจ​ของคนเป็นแม่แทบแตกสลายแต่ก็ไม่สามารถ​ทำอะไรได้เนื่องจากเขาเป็นผู้มีอิทธิพล​ทั้งในประเทศ​และต่างประเทศ​ เด็กชายถูกเลี้ยงดูโดยพี่เลี้ยงร่วมกับผู้เป็นพ่อส่วนเด็กผู้หญิง​อีกคนก็ถูกเลี้ยงดูโดยผู้เป็นแม่เพียงลำพังเมื่อกาลเวลาผ่าน​ไปโชคชะตา​ทำให้สองพี่สองสายเลือดเดียวกันได้พบเจอกันโดยที่ต่างคนต่างไม่รู้​ว่ามีพ่อแม่คนเดียวกัน

ในชีวิตคนเรา ทุกสิ่งที่ทำและทุกคนที่พบย่อมทิ้งร่องรอยไว้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง บางเศษเสี้ยวของเราจะถูกฝากไว้กับคนที่เคยพานพบ ไม่มีอะไรสูญหายไปร้อยเปอร์เซ็นต์ ผมอาจจะเป็นแค่ธุลีเล็กๆ ในมหานทีอันไพศาลไร้จุดสิ้นสุดในใจพี่ แต่แค่รู้ว่าผมยังคงอยู่ในใจพี่ ต่อให้เป็นแค่ธุลี ผมก็มีความสุขแล้วครับ

ONS เกิดขึ้นจากความเมา แต่เช้าอีกวันเธอกลับหนีหาย ทว่าโชคชะตากลับเข้าข้างให้เขาเจอเธออีกครั้งแต่สถานะของเขาและเธอกลับต้องเปลี่ยนไป

มื่อ 'แม่เสือ' อย่างน้ำริน อยากเปลี่ยนจากนักล่าเป็นถูกล่า เธอจึงสมัคร RED CLUB เพื่อต้องการหาคนมาปกครอง...“อย่ามองฉันแบบนั้น ฉันแค่อยากลองโดนล่าบ้าง ลองเจออะไรที่ไม่เคยเจอ มันน่าจะตื่นเต้นดีออกว่าปะ” . ใครบอกว่าเกมรักครั้งนี้ต้องมีคนแพ้? เฮียกัณฑ์ คนที่ทั้งหล่อ รวย และใหญ่ที่สุดในจักรวาล น้ำริน คนที่ปากบอกไม่ชอบ แต่หัวใจกับเต้นรัวทุกครั้งที่เขาเข้าใกล้ จากกเกมท้าทายเล็ก ๆ กลายเป็นศึกที่มีหัวใจเป็นเดิมพัน และในสนามนี้ อาจไม่ใช่แค่เขาที่ล่าเธอ...แต่อาจเป็นเธอที่ยอมให้เขาล่าโดยสมัครใจ

"หนี้ที่เธอติดฉันมันชดใช้ด้วยเงินไม่ได้หรอกนะ เพราะมัน... ต้องชดใช้ด้วยชีวิต"

“ลบรูปหนูออกจากโทรศัพท์เดี๋ยวนี้เลยนะคะ!” “แลกกับร่างกายของเธอ แล้วฉันจะลบให้” “ไอ้โรคจิต!!” “ไอ้เด็กเวร!”

ภาพวาดต้องยอมขายคืนแรกให้กับมาเฟียเพื่อแลกกับเงินจำนวนหนึ่งมาช่วยครอบครัว แถมยังแอบวางยาแล้วหนีออกมา ใครจะคิดว่าแค่คืนเดียวเธอต้องมาอุ้มท้องลูกของเขา ทำให้ชีวิตต้องพบกับจุดเปลี่ยน...

อารยา นักกายภาพบำบัดที่เกลียดคำว่า หมอนวด จับใจ เดินทางมาไกลในดินแดนทะเลทรายเพื่อทำงานที่ตนเองถนัด ราเฟย์ รัชทายาทหนุ่มร่างสูงสง่าที่มองโลกในแง่ร้าย เขามองอารยาเป็นผู้หญิงหิวเงิน ความเข้าใจผิดตั้งแต่พบหน้ากันครั้งแรก กลับทำให้ใกล้ชิดอย่างไม่รู้ตัว “มองเรา...แค่ตอนนี้...มีแค่เราสองคนไม่มีชนชั้นวรรณะใด มีแค่เราสองคน” ชายหนุ่มมอบจุมพิตดื่มด่ำที่ค่อยๆ กลายเป็นความร้อนแรงทุกขณะ มือไม้ของเขาเลื่อนปลดเปลื้องเสื้อผ้าของหญิงสาวอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังช้าในความรู้สึกของเขา แม้ว่าจะเคยเห็นและสัมผัสร่างกายนี้มาก่อนแล้ว แต่ครั้งกลับให้ความรู้สึกที่แปลกใหม่สำหรับเขา “เราปรารถนาเจ้า...อารยา” ‘ฉันรักคุณ...ราเฟย์’ ลิขิตรักในเพลิงทราย (ชุดเล่ห์รักในรอยทราย)

เธอซิงหรือไม่ซิงเดี๋ยวฉันจะเป็นคนพิสูจน์เองคุณพยาบาล! แต่เท่าที่จะได้คืนนั้นเธอยั่วฉันก่อน แบบนี้เอาอะไรมาซิง!

ถูกรุ่นพี่จ้างด้วยเงินหลักแสนเพื่อให้ไปอ่อยคู่หมั้นของตัวเอง แต่คู่หมั้นสุดหล่อคนนั้นจ้างเธอต่อสิบเท่า ‘เพื่อตอบสนองเซ็กส์’ ให้กับเขาแทน

'จางหยุน' ลูกชายบุญธรรมของบ้านสกุลจางถูกมาเฟียจีนที่บ้านเขาติดหนี้จับไปขัดดอก แม้จะเคยคิดอยากหลีกเลี่ยงเหตุการณ์ดั่งละครน้ำเน่าที่อาจเกิดขึ้นกับน้องสาว แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะอยากรับไว้เองสักหน่อย!

ลองตายดูสิ...เผื่อฉันจะปล่อยเธอไป -TOXIC RELATIONSHIP- “เมื่อมีคนทรยศ...ก็ต้องมีคนรับผิดชอบ” “คุณมันคนสารเลว”

เธอคือเหยื่อเพื่อแก้แค้นก็แค่คนบำเรอกามให้เขาได้เสพสม “ผมไม่ชอบเปิดซิงผู้หญิง มันน่ารำคาญทำแรงก็ไม่ได้มันไม่สนุก.....” “คุณจะเปลี่ยนใจไม่ให้ฉันเป็นนางบำเรอของคุณแล้วใช่ไหมคะ”ลินินยิ้มดีใจมีความหวัง “เปล่าจะให้ลูกน้องช่วยเปิดซิงแทน เป็นงานแล้วค่อยมาบำเรอผม.........ตอนนี้กำลังคิดอยู่ว่าเรียกยาม คนสวน หรือคนขับรถดี”เขายิ้มเยาะหน้าตาเจ้าเล่ห์ ลินินหน้าเสียมองอย่างตัดพ้อ “คุณใจร้ายกว่าที่ฉันคิด” “ผมร้ายจนคุณคิดภาพออกเลยแหละ” ****************** “เปิดซิงให้ที”น้ำเสียงทุ้มเรียบนิ่ง ลูกน้องหันไปมองหญิงสาวผิวขาวใส่ชุดซีทรูหน้าสวยจึงเดินเข้าไปใกล้ตามคำสั่งเจ้านาย

เมื่อสาวรับใช้คนสวยสู้ชีวิตถือ'กระทะ'หนีมีดพรวดพราดเข้าไปในห้องมาเฟียอย่าง'ดราก้อน' "คุณมันคนชั่ว คุณมันสารเลว!" "หึ ฉันยังเลวได้มากกว่านี้อีกเยอะ" ดราก้อนกระตุกยิ้มมุมปาก มือหนาลูบไล้ผ่านหน้าท้องแบนราบ ลงมาหยุดอยู่ที่เนินเนื้อสาวอวบอูม ก่อนจะใช้นิ้วแกร่งกรีดกรายลงบนกลีบเนื้อนุ่มที่เบียดชิดกันแน่น ให้กลีบมันอ้าแบะออกจากกัน "อึก" "อยากรู้ไหมล่ะว่าเวลามังกรมันคลั่ง มันจะกระหน่ำร่องเธอจนร้องกรีดร้องดังขนาดไหน?" ดราก้อนเอียงคอถาม ดวงตาฉายแววลึกล้ำยากจะคาดเดา คัพเค้กสับสนจนคิดไม่ตก ทว่ายังไม่ทันที่เธอจะได้ทันเอ่ยปาก พรวด! "กรี๊ด!" "เลือกมาจะเป็นสาวใช้คอยปรนนิบัติฉัน หรือจะยอมให้ฉัน'รับใช้'หอยหวานๆของเธอด้วยลิ้นและตัวตนของฉันเอง?" "ไม่นะ อย่าทำ" "ยิ่งเธอร้องว่า'อย่า'ฉันยิ่งอยากกระแทกหนักๆให้เธอขาดใจตายตรงนี้ แต่ไม่สิ ฉันคงปล่อยให้เธอตายง่ายๆ ไม่ได้หรอกเพราะฉันยังต้องกระหน่ำใช้ช่องรูรักเล็กๆสีแดงๆของเธอเอามังกรยักษ์กระแทกให้มันสมใจฉันก่อน!"

เขาปรากฏตัวขึ้นพร้อมพายุร้าย... เพื่อพรากทุกสิ่งไปจากเธอ เมื่อมัจจุราชผู้ทรงอิทธิพลจับตัวเธอมาลงทัณฑ์เพราะเชื่อว่าเธอคือสิบแปดมงกุฎที่ทำร้ายน้องชายของเขา สัญญาทาสสุดเร่าร้อนจึงเริ่มต้นขึ้น แต่กว่าจะรู้ตัวว่าแก้แค้นผิดตัวหัวใจก็ตกเป็นของเธอไปเสียแล้ว เปิดม่านอาณาจักรลับของเหล่าผู้ทรงอิทธิพล กับซีรีส์ดราม่าโรมานซ์สุดเข้มข้น "The Empire"

"เอามันไปขัง ฉันจะเป็นคนทรมานมันเอง ไม่พูด ก็เตรียมตัวเป็นศพได้เลย" "ต่อให้แกทรมานฉันจนตาย ฉันก็ไม่รู้เรื่อง"

เมื่อ 'อารยะ' มาเฟียหนุ่มต้องการมีทายาทซึ่งภรรยาไม่สามารถมีให้ได้ เขาจึงต้องหาคนมาตั้งท้องลูกของเขา โสภิดาเป็นเมียเก็บที่ไม่ได้รับการยกย่อง เมื่อเธอตั้งท้องก็ถูกจัดฉากว่าเธอนอกใจเขา เธอโดนเขาไล่ออกจากบ้านและตราหน้าว่าเธอตั้งท้องลูกชู้ เธอต้องหอบท้องหนีคนของอารยะที่ตามล่าที่หวังทำลายเลือดเนื้อเชื้อไขของเธอด้วยความเจ็บแค้น อารยะเจอเธอกับลูกชายตัวน้อยที่หน้าละม้ายเขาราวกับพิมพ์เดียวกัน เขาอยากให้เธอและลูกกลับไป แต่เธอไม่มีวันให้อภัยคนใจร้ายอย่างเขาโดยเด็ดขาด

เขาไม่คิดจะรัก แต่เมื่อเธอจากไป เขากลับไม่ยอมปล่อย เขาฉุดรั้ง ดึงเธอกลับเข้ามาในชีวิตอีกครั้ง พันธนาการเธอไว้ด้วยความรักในวันที่เธอไม่ต้องการ “แต่งแล้วจะหย่าเมื่อไหร่” สองขาที่กำลังก้าวเดินชะงักกึกกับคำถามที่ถูกโพล่งออกมาไม่มีปี่มีขลุ่ย เงยหน้าขึ้นสบตากับนัยน์ตาสีมรกตที่มองมาอยู่ก่อนแล้ว “คะ?” เอ่ยถามซ้ำ เพราะไม่แน่ใจว่าตัวเองหูฝาดไปหรือเปล่า “เธอคงไม่คิดจะแต่งงานกับฉันไปตลอดหรอกใช่ไหม” ดารินทร์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เจ็บไม่น้อยเมื่อได้ยินคำพูดดังกล่าว คล้ายกับถูกผลักลงไปในเหวลึก ใจวูบโหวงจนต้องขบริมฝีปากแน่นเพื่อดึงสติ เธอก็ไม่ได้คาดหวังว่าต้องแต่งงานกับเขาไปตลอดชีวิต แต่ก็คิดไม่ถึงว่าเขาจะพูดเรื่องหย่าออกมาได้อย่างง่ายดายทั้ง ๆ ที่แต่งงานกันยังไม่ทันข้ามวัน “ค่ะ รินไม่คิดจะแต่งงานกับคุณไปตลอดหรอกค่ะไม่ต้องเป็นห่วง” ตอกย้ำว่าให้ตายยังไง รอยด์ก็คงไม่มีวันรักเธอ... ไม่แม้แต่...คิดจะรัก “งั้นก็ดี ครบหนึ่งปีเมื่อไหร่ ช่วยไปบอกพ่อให้ด้วยว่าเธออยากหย่า”