โรแมนติก

ไกร หรือ นายหัวไกร อายุ 35 ปี ปัจจุบันเป็นเจ้าของสวนยางเจ้าของสวนทุเรียนในทางภาคใต้ เรียกว่าเป็นคนร่ำรวยคนนึงเลยก็ว่าได้ มีลูกน้องมากมายรู้จักคนมากมาย แต่กลับไม่ยอมหาเมียให้ตัวเองจนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาจนอายุ 35 ปี พ่อแม่เลยจัดการจับคลุมถุงชนกับผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาไม่แม้แต่จะรู้จักเพียงเพราะอยากให้ลูกชายมีเมียกับเขาสักที เขมิกา หรือ เขม อายุ 24 ปี ดีกรีนักเรียนนอก พ่อแม่ส่งไปเรียนต่างประเทศตั้งแต่มัธยม แต่แล้วก็ถูกเรียกตัวกลับมาเพราะมีเรื่องด่วนสำคัญ แต่พอเธอกลับมากลับถูกพ่อแม่พาไปแต่งงานกับผู้ชายคนนึงที่เธอเองก็ไม่เคยรู้จัก แถมผู้ชายคนนั้นก็หน้าตาโหดๆ ด้วย

เมื่อวิศวะสุดเย็นชาโคจรมาพบสาวนิเทศฯ สุดว้าวุ่น อุบัติเหตุครั้งนั้นนำพาหัวใจสองดวงที่แตกต่างให้ใกล้กัน จนเกิดเป็นความคลั่งรักที่คาดไม่ถึง!

เกลียดลูกสะใภ้คนนี้มากหรือคะพ่อ...งั้นหนูจะทำให้พ่อเกลียดหนูมากกว่าเดิม “ฮึ่ม...พ่อผัวตัวแสบ แบบนี้จะให้หนูเคารพได้ไงคะ ก็ได้ค่ะ ในเมื่อร้ายมา หนูก็ไม่ยอมอยู่เฉย ๆ เหมือนกัน เราได้เห็นดีกันค่ะ!!!” “ในเมื่ออยู่กันดี ๆไม่ได้” เจ้าหล่อนจึงถอดเสื้อผ้าออกจากกายจนล่อนจ้อน ปลดเปลื้องทุกกฏเกณฑ์ลงแทบเท้า ต่อหน้าพ่อผัวที่เกลียดชังลูกสะใภ้เช่นเธอจับใจ !!

แม่กับพ่อเลี้ยงของฉัน ให้ฉันมาอยู่บ้านหลังเดียวกับพี่ชายต่างพ่อต่างแม่! เพราะฉันพึ่งจะขึ้นปี 1 และมหาวิทยาลัยที่ฉันเรียนอยู่ก็ใกล้บ้านของเขา แถมเขาเป็นเจ้าของหอพักและผับชื่อดังในย่านนี้อีกด้วย

“ผู้ชายคนนั้นพลาดไปแล้ว... ของคุณน่ากินออกอย่างนี้ เป็นผมคงอดใจไม่ไหวแน่ๆ” เขาพูดพลางเลียริมฝีปาก ก่อนจะฝังใบหน้าลงไปจูบฟัดกลีบเนื้อสาวตรงหน้าอย่างหื่นกระหาย “อื๊อ... ” อรทัยดิ้นเล็กน้อย พยายามดันศีรษะของเขาเอาไว้ หากความเสียวซ่านที่มีมากกว่าก็ทำให้ต้องยอมแบะอ้าให้เขาเชยชมเอาตามแต่ใจ “ปล่อยให้ผมกินเถอะนะครับ... ไม่ต้องกลัว ของคุณหอมดีจัง... ผมชอบที่สุด กลิ่นคาวเนื้อสดสะอาดแบบนี้กระตุ้นอารมณ์ดีนัก”

เธอทิ้งเขาไปไม่ไยดี เมื่อได้เจอกันอีกครั้ง เขาจึงตามเอาคืนให้สาสม...“จำเอาไว้! ชีวิตเธอ ร่างกายเธอ ทุกอย่างของเธอเป็นของฉัน ฉันจะปล่อยเธอเป็นอิสระเมื่อไหร่ ก็ขึ้นอยู่กับฉันเท่านั้น!!"

“แล้วพี่ธีร์มีสิทธิ์อะไรมาพูดแบบนี้คะ เราไม่ได้เป็นอะไรกันนี่คะ” คำพูดของนลินนาเหมือนน้ำมันราดเข้ากองไฟ ความโกรธของธีรกฤษพุ่งสูงขึ้นทันที เขาเงยหน้าขึ้นมองเธอ ใบหน้าของเขาเครียดกว่าทุกครั้งดวงตาคมกริบลุกวาวด้วยโมโห “ไม่ได้เป็นอะไรกันงั้นเหรอ” “ก็ใช่นะสิ เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันทั้งนั้น พี่ธีร์บอกหน่อยว่าพี่เป็นอะไรกับลิน” หญิงสาวตอบกลับด้วยความโกรธจัด “พี่ก็เป็นผัวเธอไงล่ะ” “มันจะมากเกินไปแล้วนะ” “หรือมันไม่จริงล่ะลิน เรานอนกันไม่รู้กี่ครั้งยังไม่เรียกว่าผัวอีกเหรอ” ธีรกฤษตอบกลับด้วยความโมโหสุดขีด

ปากก็บอกว่าแค่คู่นอน แต่ก็ตามหลอกหลอนเธอไปทุกที่ พอถามก็ทำปากแข็ง คนอย่างนี้ต้องจัดการให้เข็ด

เพราะความเมาทำให้ ‘ภาม เศรษฐวัฒน์’ เข้าห้องผิด และความผิดพลาดก็ทำให้เขามีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเพื่อนของน้องสาวอย่าง ‘เกวลิน’ ใจเขาอยากปัดความรับผิดชอบ แต่กลับกลายเป็นว่าเขายื่นมือเข้าไปช่วยเหลือเธอเพื่อชดใช้ความผิดพลาดนั้น แต่พออยู่ด้วยกัน สันดานผู้ชาย ‘ชั่วๆ’ ก็บอกว่าเขาแค่อยากได้เธอ กระทั่งล่อลวงเธอเป็นของเขาอย่างยินยอมพร้อมใจ แต่พอวันหนึ่งเธอคิดจะเดินจากเขาไป ภามจึงทุรนทุรายทนไม่ได้ ทั้งๆ ที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาเห็นเธอเป็นแค่ ‘ของชั่วคราว’ ที่รอวันเบื่อแล้วโละทิ้งเท่านั้น!

“ทีตอนที่ไปคลินิกแล้วขึ้นขาหยั่งไม่คิดจะอายบ้างเหรอ แล้วถ้าวันนี้คนที่ตรวจคุณเป็นผู้ชายคนอื่นล่ะคุณจะทำยังไง” เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!! ** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ ** สำคัญโปรดอ่าน ** นิยายของไรต์อาจจะถูกจริตกับบางคน เพราะเป็นแนวรักโรแมนติก อีโรติก มีการพูดจารุนแรง

หนูไม่ได้ขายตัว ส่วนคุณเองก็ช่วยหนูเรื่องนั้นเหมือนกัน เราสองคนก็ต่างคนต่างได้ แต่ในเมื่อคนอยากให้เงินหนูนัก หนูรับไว้ก็ได้ค่ะ ตัวละครหลัก : หมอธีโอ ปุญญเมธานนท์ อายุ : 27 ปี ทายาทเพียงคนเดียว รพ. เอกชนเมธานนท์ อาชีพ : รองประธานกรรมการ & หมอสุดฮอต สูง : 185 ซม. เข็มฉีดยา : 60 นิสัย : ปากจัดจ้าน สเปก : สวยในสายตาของเขา แต่ต้องสวยไม่มีผัว --- ไลลา วัชรากุล อายุ : 22 ปี อาชีพ : นักศึกษาฝึกงานปี 3 คณะบริหารธุรกิจ สูง : 163 ซม. สัดส่วนช่วงบน : พอดีมือ นิสัย : ด่าในใจเก่งมาก สเปก : ผู้ชายนิสัยดี ไม่นิสัยตัวเงินตัวทองเหมือนหมอปากหมา --- ซีรีย์นิยายเซท 4 เรื่อง เด็กวิศวะของหมอเถื่อน - พี่หมอสายลม เรื่อง เด็กบริหารของเพลย์บอย - พี่ซีวิค เรื่อง เด็กคนนี้หวงรักเพื่อนพี่ชาย - พี่สกาย เรื่อง เด็กอักษรศาสตร์ของคนรวย - พี่ธาวิน เรื่อง เด็กฝึกงานของหมอโหด - พี่หมอธีโอ

ยาหยี แปลว่า ที่รัก แต่ทว่าเธอกลับไม่ใช่ที่รักของเขา “อย่าทำเป็นสะดีดสะดิ้งหน่อยเลย ตอนนี้เป็นเวลาเข้าหอ ผัวเมียก็ต้องเoากันสิ เธอจะได้ฉันเป็นผัวสมใจไง”

พายุ ชายหนุ่มที่แสนเงียบขรึม เขาเป็นคนเรียบๆไม่ชอบความวุ่นวาย แต่โชคชะตาเจ้ากรรมทำให้ชีวิตเขาต้องปั่นปวนเพราะ เธอ ซีรีน เด็กน้อยที่มีรักฝั่งใจกับเขามาตั้งแต่เด็กๆ เธอพยายามทำทุกทางเพื่อให้ได้ใกล้ชิดกับเขาถึงขนาดยอมทิ้งบริษัทของครอบครัวตัวเองแล้วมาสมัครเป็นเลขาของพายุ การทำงานที่เป็นระเบียบและแบบแผนของพายุจะปั่นและป่วนแค่ไหนติดตามได้ในเนื้อเรื่อง ค่ะ...

"เอาออกเลยนะคุณทำบ้าอะไร!" ถึงแม้ว่าจะมีใจให้เขาแต่เธอก็ยังไม่พร้อมที่จะมีลูก "ก็ฉันถามเธอแล้วไงว่าชอบแบบไหนทำไมเธอไม่ตอบล่ะ ฉันก็เลยเลือกให้แบบสดแตกใน" จริงๆ แล้วไม่ใช่หรอกเพราะดึงออกมาปล่อยข้างนอกไม่ทัน ก็เลยพูดให้ตัวเองดูดีหน่อย "ไอ้บ้าราม!!" พอเป็นอิสระหญิงสาวก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปล้างคราบออก "ฉันจะคิดค่าปรับจากนาย!!" "ค่าปรับอะไรอีก" "ที่นายปล่อยใส่ข้างในนี่ไง!" เธอพูดกับเขาเหมือนกล้านโลกมาก เพราะถึงยังไงเขาก็คิดว่าเธอเป็นผู้หญิงอย่างว่าแล้ว "มีค่าปรับด้วย?" "ได้บ้านได้รถแล้วใช่ไหม เหลือเครื่องเพชร!!" ขณะที่กำลังล้างอยู่จ๊ะเอ๋ได้ตะโกนออกมาเสียงดังแบบโมโหสุดขีด เขาได้ยินที่เธอพูดเต็มสองหูแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจ เพราะตอนนี้สิ่งที่พระรามสนใจคือคาบเลือดสีจางๆ ที่ติดอยู่กับน้องชาย ..แล้วไอ้เสี่ยบ้านั่นมันเอาอะไรมาพูด โอ๊ย.. เธอพยายามกัดฟันล้างมันออกให้หมด ยิ่งล้วงเข้าไปลึกก็ยิ่งเจ็บ อยากจะร้องไห้ก็ร้องไม่ออก นี่เธอต้องได้หายาคุมมากินใช่ไหมเนี่ย

เพียงเพราะ ภัคพิญา ต้องการตอบแทนผู้มีพระคุณ เธอจึงตกปากรับคำแต่งงานกับ ปริภัทร์ "คุณมาทำอะไรที่นี่" ภัคพิญาเอ่ยถามชายหนุ่มตรงหน้าเสียงเรียบแววตาไร้ความรู้สึก พลอยทำให้เขาใจเสียไม่น้อย "ผมมาหาคุณ มารับคุณกลับบ้านของเรา" "เรา...บ้านของเราเหรอคะ" "ใช่ภัคบ้านของเรา" ร่างสูงจ้องมองใบหน้าสวยของเมียครู่หนึ่งแล้วเอ่ยประโยคต่อมา "กลับบ้านเราเถอะ" "บ้านของคุณไม่ใช่บ้านฉัน อีกอย่างฉันไม่มีบ้าน" หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วค่อยๆผ่อนออกมา "แล้วคุณก็ออกไปจากที่นี่ได้แล้ว" "ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น ถ้าคุณไม่กลับไปกับผม" เธอส่งยิ้มและส่ายหน้าน้อยๆ "คุณไล่ฉัน ฉันก็ออกมาแล้วคุณยังจะเอาอะไรอีกคะ" เธอถามอย่างไม่เข้าใจ "เพราะหนี้ที่ครอบครัวผมจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้ยายของคุณไงภัค" เขาหาข้ออ้างที่จะเหนี่ยวรั้งเธอไว้ ในความเป็นจริงแล้ว เขาไม่ต้องการเงินของเธอแม้แต่บาทเดียว สิ่งที่เขาอยากได้คือ 'หัวใจของภัคพิญา'เท่านั้น "ได้ฉันจะใช้หนี้ทั้งหมดให้คุณ แล้วถ้าหากคุณจะกรุณา ช่วยปล่อยฉันไป เหมือนที่ฉันเคยทำให้คุณได้ไหมคะ คุณปริภัทร์"

"เพราะไม่อยากเป็นแค่ชู้ อยากประกาศให้โลกรู้ว่าเป็นผัวเธอ" ชู้รักคนโคตรเลว ชู้รักคนโคตรเถื่อน เร่าร้อน ลุ่มหลง คลั่งรัก ไม่นอกกายไม่นอกใจ จบสุขนิยม

คำโปรย เห็นแล้วใจสั่น อยากจับให้มั่นคั้นให้ตายคามือ เมื่อนางร้ายคนสวยอยากได้เชฟหนุ่มผมยาว อุปสรรคของเธอเยอะมากมาย เริ่มตั้งแต่ลูกสาวของเขาหรือน้องแมวบ้าน ๆ นามว่าสลิด แฟนเก่าที่เป็นรักแรกของเขา ว่าที่แม่สามีอีก อุปสรรคเยอะขนาดนี้ นางร้ายสายฝอ ของเราจะผ่านไปได้ไหม

ไม่ว่าจะอยู่ในสถานะใด เรื่องของความรักและความต้องการทางเพศก็ยากที่จะหักห้ามใจ แม้ว่าเขาจะเป็นพ่อและเธอมีศักดิ์เป็นลูก จะพ่อเลี้ยงหรือพ่อเพื่อนก็ไม่ได้บั่นทอนความต้องการเพราะแค่มองตากันไฟสวาทก็ลามเข้าไปถึงใจ

“พี่รักรุ้งเหลือเกิน...” “พี่ไรอัน?...” หญิงสาวอุทานกับคำที่รอฟังมาถึงสามปีกว่า “รุ้งรักพี่บ้างหรือเปล่า?” ไรอันกระซิบเบาๆ ด้วยเสียงกระเส่าซ่านที่ยังไม่คลายความเสียว “รักตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็น” หญิงสาวกระซิบ “วันนี้เป็นวันเกิดรุ้ง...ของขวัญที่พี่ให้ รุ้งเข้าใจความหมายของมันใช่ไหมคะ?” ไรอันถาม ทอรุ้งยกแหวนที่นิ้วนาง จากมือข้างซ้ายขึ้นอวด เพชรน้ำงามอวดประกายอยู่ในแสงจันทร์กระจ่าง “รุ้งคงไม่รู้หรอกว่าพี่ต้องทรมานในความรู้สึกแค่ไหน ...ที่พยายามจะไม่แตะต้องรุ้งมากไปกว่านี้ พี่อยากให้รุ้งเก็บความสาวเอาไว้ให้พี่ เก็บความรักของรุ้งเอาไว้รอพี่จนกว่าจะถึงวันแต่งงานของเรานะคะคนดี” “ค่ะ...คุณผู้ปกครอง” ทอรุ้งกระซิบเบาๆข้างๆแอ่งอารมณ์ที่หลังใบหู “พี่สัญญาว่าเราจะแต่งงานกันให้เร็วที่สุด...ทันทีที่รุ้งเรียนจบ…นะคะ แม่สาวน้อยในปกครองของพี่” “.....” ทอรุ้งไม่ตอบ ทว่าเบียดตัวเข้าสู่อ้อมแขนของเขา ซุกไซร้ใบหน้าไปที่ข้างลำตัวหนา

ชาติก่อนถูกสามีทำร้ายจิตใจนางจนต้องตรอมใจตาย เกิดใหม่ชาตินี้นางตั้งมั่นในใจว่าจะไม่แต่งงาน แต่เหตุใดแผนการของนางต้องมาพังลงเมื่อได้เจอกับเขา...นักปราชญ์หนุ่มสุดเย็นชา