Novel & Cerita 1975 ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง

“สิบหกหนาว เป็นช่วงเวลาสำคัญในชีวิต ให้เจ้าได้มีทางเลือกมากมาย” “ข้าก็ไม่คิดประท้วงแต่อย่างใด แม้ย้อนกลับไปไวกว่านั้นก็ไม่แน่ว่าจะช่วยชีวิตบิดามารดาเอาไว้ได้ ลิขิตสวรรค์หรือจะสู้มานะคน แต่มานะคนก็ไม่สู้ธรรมชาติการเกิดแก่เจ็บตาย อย่างไรก็ต้องพ่ายให้โรคภัยอยู่ดี ตัวข้า เองก็ไม่ได้คาดหวังมากมายถึงเพียงนั้น” “เจ้าอยากย้อนกลับไปตั้งแต่วัยเยาว์หรือ?”

ซูเสวี่ยไม่ได้ออกไปร่วมงาน "ปวดหัวเหลือเกิน และร่างกายข้าเหมือนมีไฟเข้ามาแทนทีของเลือด นางไม่สามารถที่จะนำไฟนั้นออกไปได้เลย ความปวดแสบปวดร้อนผสมปนเปกันไปหมด ทั้งความเสียวซานที่อยู่ตรงช่วงของท้องน้อยแม้ลมหายใจเข้าลึกก็รู้สึกเสียวไปถึงหัวใจ ข้าเป็นอะไรไปหรือในเมื่อข้านั ้นกำลังจะตาย มือข้างขวาของข้ากำแหวนหยกปาจือสีลาเวนเดอร์ที่หนามกงฟู่เคยมอบให้ และเขาและตัวของหนามกงฟู่เองก็ตายไปต่อหน้าต่อตาพร้อมกับบุตรชายของข้าที่พึ่งจะหกขวบ ข้าาเป็นอะไรกันแน่"

ความรู้สึกหมิ่นแคลนตนเองภายในใจตลอดหลายวันมานี้สว่างไสวกระจ่างชัดเจนคล้ายหมอกสลายเห็นดวงตะวันก็มิปาน “แม่นางซ่ง หรือเจ้าไม่คิดว่าคนอย่างข้า ชีวิตนี้ถูกทำลายไปแล้วกระนั้นหรือ?” ฉู่จิ่นหวยเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้

ที่เห็น มันเจ็บปวดนะ เรื่องที่ไม่เกี่ยวกับตนเองแต่กลับต้องมารับเคราะห์แทน “ทุกคนที่อยู่ที่นี่คะ ใครจะว่าฉันเห็นแก่ตัวหรือว่าฉันอกตัญญูก็ตาม แต่ฉันจะไม่กลับไปเป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว ชีวิตนี้เป็นของฉันคนเดียว ไม่มีใครมาบีบบังคับฉันได้อีกแล้ว ตัวฉันก็คือฉัน ต่อให้ฉันเป็นลูกใครก็ ตาม ฉันก็มีสิทธิ์ที่จะเลือก ทุกคนคะ ฉันมันสมควรถูกเรียกว่าเป็นคนเลวไหมคะ”

หลังจากกลับไป ฉันเห็นว่าเฉินเยว่เยว่ได้อัปเดตโมเมนต์แล้ว การได้พบคุณ คือสิ่งสวยงามที่สุดในชีวิต ภาพประกอบเป็นเงาที่กอดกันแน่น ฉันคอมเมนต์ที่ด้านล่าง อีดอกกับไอ้สารเลว จะคู่กันชั่วนิจนิรันดร์

[คุณอิฐ] สวัสดีครับทุก ๆ คน ใครหลาย ๆ คนอาจจะเคยรู้จักผมมาบ้างแล้ว แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ยังมีคนบางกลุ่มที่ยังไม่รู้จักผมดีพอ วันนี้ผมจะขอสาธยายชีวิตของผมคร่าวๆ เพื่อให้ทุกคนได้รู้จักทั่ว ๆ กัน ผมชื่ออิฐ หรือ นายอมรเชษฐ์ เศรษฐ์คุณาธิป อายุสามสิบสามปี ส

2538 จริงๆ ยิ่งในบัตรประชาชน วุฒิการศึกษา ทะเบียนบ้าน อะไรต่อมิอะไรที่มิคกี้เห็นมันไม่ใช่ยุคปัจจุบัน “อาครับปีนี้ พ.ศ.อะไร”มิคกี้ถามอานกของเขาอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ “2538 มีอะไรเหรอ อย่าบอกนะว่าจำ พ.ศ.ไม่ได้”

เริ่มเขียนเมื่อ 2561 "I can not love anyone." ฉันรักใครไม่ได้หรอก "If you not okay, I'll stop." "We will not meet again. So Let me have a moment to remember you forever" "Please do not stop it" ได้โปรด..อย่าหยุดมันเลยคะ --------------------

EPISODE 06 : หมั่นไส้เป็นพิเศษ “I would rather share one lifetime with you than face all the ages of this world alone.” -Lord of the Rings : The Fellowship of the Ring- (ฉันขอได้ใช้ชีวิตกับเธอเพียงชาติเดียว ดีกว่ามีชีวิตอยู่ทุกๆ ชาติโดยไม่มีเธอ)

“ห้ามคิดแม้แต่จะทำร้ายตัวเอง ชีวิตเธอเป็นของฉัน จะเป็นหรือตายฉันเท่านั้นที่เป็นคนกำหนด ฉะนั้นตราบใดที่ฉันยังใช้งานร่างกายเธอไม่สาสม อย่าได้คิดทำให้ของของฉันมีตำหนิ” คนโอหังออกคำสั่งอย่างเผด็จการ “ชีวิตฉัน…เป็นของฉัน ไม่ใช่ของคุณ”