Agony In Tagalog Novels & Stories

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

anito habang nakatutok sa sentido ni Akihiro ang baril. "P-patayin mo. . . na ako. 'Wag lang ang mga. . . magulang ko!" nahihirapang ani Akihiro habang pilit nilalabanan ang sakit ng katawan na nararamdaman. "Aw. . . nakaka-touch naman!" Umarte pa si Alejandro na parang awang-awa sa lalaki. "Well, kahit sino naman sa inyo ang mauna, isa lang ang sigurado ako, magsasama-sama kayo sa impyerno!" ani Alejandro sabay pihit ng gatilyo.

Hindi pa ba sapat ang masasakit na mga salitang binibitawan nila? Gusto ko ng umuwi. Gusto ko ng bumalik sa probinsiya at mamuhay ng mag-isa. Niyakap ko ang aking sarili at pinipigilan ang pag-iyak. "Mila!" sigaw ng isang lalaki. Pamilyar ang boses niyang 'yon. Iniangat ko ang aking ulo at laking gulat ko nang makita si Andrey na tumatakbo palapit sa amin.

hindi niya natapus ang kaniyang sasabihin when he saw me sleeping. Nabigla ako sa ginawa niya. Gikugos (a term in Cebuano means carried by two arms) niya ako. Kaya napatawa ako sa ginawa niya na nagsanhi nang pagtawa niya rin. "I thought you were asleep." Wika niya while giggling. "Bakit? Hindi mo ba ako bubuhatin pag hindi ako tulog?" Pabebe kong sabi. "Of course not. I mean, bubuhatin kita kahit kailan mo gusto. Kung ikakasaya mo." Malambing niyang pagkakasabi. "Tara na nga! Baka ikaw kainin ko diyan, eh."

at agad akong nawalan ng malay dahil sa lakas ng pagkakabangga sa akin, laking gulat ko nang mapunta ako sa isang madilim na lugar. Nasan ako bakit andilim? bakit hindi ko maigalaw ang paa ko? Masakit auntie auntie. nasaan ka?kailangan kita ngayon auntie please help me i cant move my foot auntie where are you? Pinalayas kana diba bakit hinahanap mo pa? Sino ka?where are you? I am your savior dapat kang maghigati dapat mo silang PATAYIN.

Suminghot ako dahil nakukulangan ng hangin. "Alam mo ba kung gaano kahirap na makitang nag-aagaw buhay ang anak sa harapan mo mismo? Bagong panganak lang ako.. at walang naging sakripisyo.. hirap na hirap si Angelo noon Javier.. masyado siyang maputla.. nangingitim pati ang labi... pero wala akong magawa.. wala akong mahingan ng tulong.. wala kahit ikaw.. kasi galit ka.. galit na galit ka.."

ANG UNANG BUMUNGAD SA 'KIN AY ANG SUPOT NG DUGO! Muli kong isinirado ang pinto saka pinakalma ang sarili. Bakit ko ba nakakalimutan na nasa ibang mundo ako?! I hate myself! Hindi naman puro dugo ang nasa ref, may prutas, karne, wine at bread din kaso bubulaga talaga iyong dugo. Anong klaseng dugo kaya iyon? Naiimagine ko tuloy iyong isang scene ng bampira na ginigilitan sa leeg ang tao na parang baboy.

“Ano nang g-gagawin ko ngayon? Buntis ako, hindi puwedeng m-malaman ni mama na buntis ako dahil tiyak p-palalayasin ako n’on, Karen. Nahihirapan na ako. Hindi ko alam kong paano siya palalakihin, ngayon iiwan na ako ni Noa at wala na akong makasasama. Hindi ko na alam ang gagawin ko, Karen. Litong-lito na ako.” “H’wag kang mag-alala, nandito lang ako. Hindi kita iiwanan. Angelica, gusto kong magtino ka na at pakinggan mo na ako, kapag bumalik muli siya rito ay h’wag na h’wag mo na siyang kakausapin. Alam naman natin na wala talaga siyang pakialam sa inyong mag-ina dahil kong mayroon man ay hindi `yon bigla-biglang mawawala. Gusto kong buhayan mo ang bata na kasama ako kaysa na kas ama `yong

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

nag cross arms pa ako sa kaniya “Sabi ko nga hehe” “Edi nasa panganib pala ang buhay mo Katanaya eh, hindi simple lang dito sa Peridian dahil tulad nang pagkakaalam nyo maraming masasamang nilalang dito katulad namin ang dami naming nakakasalamuha araw-araw ng iba't-ibang halimaw”