Ang Aking Pangarap Sa Buhay Novels & Stories

paliwanag ko pa sa kanya. "Ganoon ba? Pero sabagay may punto ka diyan kasi naging praktikal ka lang naman sa buhay. And I hope that someday ang makukuha o makakamit mo rin ang mga pangarap mo sa buhay," "Sa awa nang diyos na sana nga ay mapagtagumpayan ko ang lahat ng aking plano gayon din ang nga pangarap ko sa buhay,"

Mas okay na ang ganito, masaya kaming magkakasama at walang pinoproblema. Sa totoo lang, gusto ko pang mabuhay. Gusto ko pang magkaroon ng isang pamilya. Pero hindi ko alam at walang kasiguraduhan na mangyayari pa ang hinihiling ko ngayong may taning na ang buhay ko. In next life, maybe.

sabi nito bago sinundad nag kapatid sa kwarto. Mariin niyang hinilamos nag sariling mukha. "Ang gusto ko lang naman maging tahimik ang mga buhay namin. I don't want to hurt them. I don't want them to feel the pain I felt before. Ayokong umasa sila na huli na magkakaroon pa kami ng buong pamilya kasi hindi na mangyayari iyon."

Kaya isa lang ang ibig sabihin LIFE IS A BIG BULLSHIT UNFAIR! Sandali ko lang syang nakasama pero kinuha na lang sya bigla. Marami pa kaming gustong gawin at puntahan. Marami pa syang pangarap na gustong tuparin. Kung maibabalik ko lang ang oras. Pero kahit anong gawin ko di na ko makakabalik sa oras na yon. Yong masaya at kasama ang mahal ko.

Let me know your thoughts po. Ingat po kayo lagi. Stay away from crowded places and don’t forget to use mask when you’re going out. Covid is real. Gusto ko na ngang gawan ng story itong si Covid eh, tipong Dark fantasy Romance. Iyong si Covid ay isang napakaguwapo, napakakisig ngunit mapanganib na nilalang—napadpad sa lupa upang ibigin ang isa sainyo. Yay! Pero dahil busy na busy ako, eh malabong magkaroon ng katuparan iyan.

sabi nila, pero insisto pa rin akong ako ang may kasalanan. Nakahinga naman ako ng maluwag at bahagyang pinokpok ang ulo ko dahil sa katangahan. Pangalawang araw ko pa lamang pero ang dami na agad nangyari. I just hope that nothing worse will happen next. Gusto ko lang tuparin ang pangarap ko sa buhay pero bakit napakachallenging naman agad-agad?

Muli kaming nagpatuloy sa pagkain. ... "Wala akong pangarap sa buhay ko... kaya p'wede bang ikaw na lang ang pangarapin ko?" sambit ko rito habang nakatitig ako sa kalahati ng kanyang magandang mukha habang ang buong atensyon nito ay nakatoon lang sa naggagandahang fireworks sa kalanginin. Ang madilim na kalangitan ay pinaliwanag ng naggagandahang iba't ibang kulay ng mga fireworks ngunit baliwala sa akin ang ganda noon dahil kahit na anong gawin ko hindi kailanman matutumbasan noon ang kagandahang mayroon ang babaeng mahal ko.

Naghihintay ang customer para matikman ang sariwa at organic tea ng bulaklak na pinitas ko. Anim na taon nga ang lumipas hindi ko aakalain na diretso lang ako sa magagandang layunin na nais ko sa aking buhay. Hindi ko din akalain na magandang buhay ang ibibigay sa akin ng isang banyagang bansa sa akin. Siguro hindi ako tumigil at nagpatalo na lamang ng basta-basta upang matupad itong pangarap ko…

Hindi ko alam kung ano ba talagang gusto kong gawin sa buhay, hindi ko naman pinangarap ang maging isang maid o maging isang tindera sa palengke. Mataas ang pangarap ko para sa sarili ko, pero kapag tinatanong nila kung ano ba talagang pangarap ko, hindi naman ako makasagot. Dahil hindi ko naman talaga alam kung ano ba talagang gusto ko. Ang gusto ko lang ay yumaman at mag karoon ng magandang buhay sa hinaharap.

I have lost a lot in my journey. I've lost someone who I have considered as my lifeline. Everything turned darker and colder that I thought my world had ended from the time he slipped away from my life. Pati ang pangarap na nagsilbing pangkabuhayan ko ay nawala sa'kin. Sobrang hirap dahil totoo pala na kung kailan malapit ka nang maabot ang bawat pinapangarap mo, saka pa mawawala ang mga ito.