Ang Aking Sarili Essay Als นิยาย & เรื่องราว

"Good morning Sir!" "Bago tayo magsimula ay may gusto lang akong sabihin"pansamantala siyang tumigil sa pagsasalita at muling tumingin sa akin. Oh Lupa lamunin mo ako! "Kayo ay nag-aaral para matuto hindi lang ng academic kundi pati ng mabuting asal! sana naman ay I apply ninyo sa sarili ninyo ang mga magagandang asal na natutunan ninyo Maliwanag ba class??"

pabirong wika ko na ikinatawa naming lahat. *** Tiningnan ko ang suot ko sa salamin. Natanaw ko rin ang ID na suot ko kaya kinuha ko iyon at isang malapad na ngiti na abot hanggang tenga ang lumabas sa labi ko. ‘Althea Cruz. Intern’ iyon ang nakasulat don. Hindi talaga ako makapaniwala na makakatapak na ako sa dream company ko kahit na bilang intern lang. Pagdarasal ko talaga na pagkatapos ng internship namin ay kunin nila ko. I will do my best talaga para mangyari iyon.

Iwinawagayway ko ito sa harap ng salamin at kumikendeng ako na parang majorette. Pangarap kong maging majorette kasi noong hayskul ako kaso naman kulang pang pambili ng asukal ang kinikita ng nanay at lagi na itong sumasakit ang tiyan kaya di ako nakapag-majorette. Pasado na sana ako, sexy ako... Maganda ako... May height naman ako, kasing puti ko si Snow white... Perfect na ako. Kaso nga walang pambili ng uniform kaya sorry na lang ang lola niyo. Di na nga ako nakatapos ng hayskul kaya nag exam na lang ako sa Alternative Learning System o ALS. Matalino naman kasi ako kahit ganito ako noh. Sabi ko sa inyo na lahi nga ako ng matsing di ba? Paulit ulit talaga ako. Kumendeng ako sa harap ng sal

malanding babae tsk agad kong inayos ang sarili ko at ng maayos ko na ay agad akong bumalik sa table ko at nag salin ulit ng alak sa basong ginamit ko kanina CHAPTER 1.7 NAGISING AKO DAHIL SA ALARM KAYA GINAPANG KO ANG AKING KAMAY AT BG MAKAPA KO NA AY AGAD KONG PINATAY ITO AGAD DIN NAMAN AKONG TUMAYO SA PAG KAKA HIGA KO NG MAKATAYO AKO AY AGAD AKONG NAG LAKAD PAPUNTA SA BANYO AT NG MAKA LAPIT AKO AY AGAD AKONG PUMASOK AT NG MAKA PASOK AKO AY AGAD AKONG SINARA ANG PINTO AT TUMAPAT SA SHOWER AGAD NA BINUKSAN ITO AT AGAD NA NALIGO NG BIGLANG PUMASOK SA ISIP KO ANG PAG-BABAGONG NG-YAYARI SA AKING SARILI SINULA NG IWAN NIYA AK O

Wala akong kakampi, karamay, sarili ko lang ang tutulong sa akin. Tumayo ako at tinitigan ko ang sarili ko sa salamin. May kalmot ako sa leeg, namumula ang kaliwang bahagi ng mukha ko, may pasa ako sa binti, at malamang magkakapasa na rin ako sa braso. Pinilit ko pa ring ngumiti sa kabila ng lahat. Kailangan kong magpakatatag. This is me, Elaisa Sandoval-Montefalcon, and this is my story.

Huminga ako ng malalim, gagawin ko ang lahat para magtagal sa trabaho. Hindi ko alam kung ano ang natapos ko, kaya ito ang trabahong pinasukan ko. Mabuti nalang talaga at napakiusapan ni nanay ang isa niyang pamangkin na kunan ako ng I. D sa munisipyo na pinatatrabahuan nito, gamit ang pangalan ng magiging anak sana nila. Nag take din ako ng exam, nag aral ako sa ALS. Mula elementary hanggang high school, at nakapasa naman ako.

Gwapo, Kulay brown ang buhok. "Anong ginagawa mo rito?" tanong niya sa akin. " May interview ako," ngiting wika ko sa kanya. "Miss Alyssa pwede kana po pumasok." "Goodluck!" bulong ni David. Seryosong mukha ng nag-interview ang bumungad sa sa akin. Siya na siguro ang tumawag sa akin sa telepono. "You may sit. Tell me about yourself." My name is Alyssa Fajardo. I am 22 years old and graduate in Bachelor of Computer Science. We have our own family business but I want to work in a different company to prove myself.

Crush ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ Tumayo ako sa harap ng klase at pilit na kinakalma ang sarili dahil sa matinding kaba na nararamdaman. "I-I'm Lana Normina Delfin, ten years old. I was born on September 7. Nice t-to meet you all.." mahinang pakilala ko sa sarili habang nakayuko.

Naramdaman ko rin ang malamig na hangin sa aking balat nang buksan ko ang isang bintana. "Pero ate, hindi ba at pangarap mo rin na makapag-aral? ate, kapag okay na ako at nakagraduate na ay ikaw naman, ha? nakikita ko kasi na gusto mo rin mag-aral. Hindi ba noon binabasa mo iyong mga libro ko. Saka matalino ka, ate! ang talino mo kaya! valedictorian ka nung elementary, 'di ba?! naku, ate tiyak na kapag nagtake ka ng ALS pasado ka dun!" "ALS?" tanong ko habang binubuksan ang ilan pang mga bintana. Mas mabuti ito. Sariwang hangin ang makakapasok sa loob ng silid.

Essay portion. Sa essay part, sandaling huminto si Ael. She read the prompt twice. “Describe your personal definition of success and how you plan to achieve it despite external expectations.” Napahinga siya nang mabagal. This was not just an academic question. It felt personal. She glanced briefly around the room. Everyone was busy writing. Walang pakialam sa paligid. Ael lowered her gaze back to the paper. Then she started writing. Success is not inherited. It is built.