روايات وقصص ضمن Ang Pangarap Ko Sa Buhay

Sa totoo lamang ay hindi nakakaproud. Sa dami ng pangarap ko sa buhay ay dito na lamang ako bumagsak. Oo nga at makakaranas ako ngayon ng marangyang buhay, pero hindi ko magawang matuwa. Kinakailangan ko pang mangloko ng tao para lamang makasurvive sa buhay. Naghanap na lang ako ng pinakasimpleng damit at isinuot iyon, isang terno iyon na short at sleeveless na sando.

"But I really like what I'm doing. Mas gusto kong maging masaya sa larangan na pinili ko kahit pa tutol sila, kaysa naman na hindi nga sila galit sa akin pero nakakulong naman ako sa trabahong hindi ko gusto. Anyway, I don't mind naman. Gagawin ko pa rin ang passion ko kahit tumutol pa ang mundo. Ikaw, anong pangarap mo?" "Mabigyan ng maayos na buhay ang mga kapatid ko." Iyan lang naman talaga ang tanging pangarap ko, ang maging maayos ang buhay nila. Ang makamit ang mga bagay na hindi nila nararanasan ngayon na para bang hanggang panaginip na lang.

Bakit hindi ko man lang na-realize ang bagay na iyon? Napaayos naman ako ng upo at pabagsak kong hiniga ang sarili sa malambot na kama. Sa klase ng buhay ko ay talaga namang napakataas ng mga pangarap ko para sa sarili ko pero bakit? Bakit ako napunta sa ganitong sitwasyon? Naramdaman ko ang pagod na lumaban pa. Ano pa ang mabuhay ako kung tuluyang hindi ko na magawa pa ang mga gusto kong gawin sa buhay?

mahabang sabi niya. Habang nakatingin ako sa kanya ay nakikita ko rin ang aking sarili. Pangarap ko rin ‘yon, Manang Anne. Iisa lang tayo ng pangarap. Ang umangat sa buhay. Ang maranasan ang mga bagay na hindi natin naranasan. Ang pinakakinatatakutan ko sa lahat ay kung ang lahat ng mga pangarap ko ay hindi ko matupad. Madidismaya ako kapag nanatili akong sa ganitong estado ng aking buhay.

paliwanag ko pa sa kanya. "Ganoon ba? Pero sabagay may punto ka diyan kasi naging praktikal ka lang naman sa buhay. And I hope that someday ang makukuha o makakamit mo rin ang mga pangarap mo sa buhay," "Sa awa nang diyos na sana nga ay mapagtagumpayan ko ang lahat ng aking plano gayon din ang nga pangarap ko sa buhay,"

Ang sakit isipin na ang pangarap ko ay bigla na lamang mawawala sa isang iglap lamang. Ang daya..... ang daya daya ng buhay.

Siguro kahit hindi niya hingin ay ibibigay ko pa rin. Sanay ako sa hirap at simple lang ang pangarap kong buhay—ang magkaroon ng masayang pamilya, malusog na pangangatawan, at marangal na pinagkakakitaan. Because let’s face it, we also need money to survive.

Maging ang tingin nito sa akin, alam kong masaya siya. Hindi ako bibitaw, kahit anong mangyari. Ilang libong habambuhay ang pangako ko, sa bawat pasakit na dadanasin ko handa ako sa lahat basta ang puso at pagmamahal na ito hindi mawawala. Ang pangarap ko'y Nagmula sa'yo Sa'yong ganda ang puso'y 'Di makalimot Tuwing kapiling ka Tanging nadarama

At may mga pangarap kang unti-unti mong naaabot. Habang naglalakad ako, hindi ko maiwasang mapatingala sa langit. Napakaganda nito. At sa sandaling iyon, pakiramdam ko ay nasa tamang direksyon ang buhay ko. Pero alam kong hindi habang buhay na ganito. Dahil kahit gaano kaganda ang araw, may mga bagay pa ring hindi agad natin makukuha. May mga pangarap na kailangang paghirapan.

paalala niya sa sarili. Bigla niyang naalala ang mga bagay na pinapangarap niyang maabot at hindi mangyayari 'yon kung hahayaan niya lamang ang sarili niya na mahulog sa binata na walang kapanga-pangarap sa buhay.