Ang Tunay Na Kaibigan Novels & Stories

Subrang close din kasi nila nang ina nang matalik niyang kaibigan. Kahit na silang dalawa lamang ang nasa iisang bubong ay hindi naman nangangamba ang dalaga na baka merong gawing masama ang lalaking kaharap. Tiwala siya sa best friend niya at hindi naman ito ganoong klaseng lalaki, katunayan pa nga ay parang kapatid na ang turingan nila sa isat isa. Palagi siya nitong ipinag tatanggol kapag na bubully siya nang mga kaklase niya noong elementary pa lamang sila. Tanging si Rj lang ang naging kaibigan niya mula pa pagka bata.

"Promise, tayo lang ang mag best friend hanggang sa last day of Earth." "Sure ka? Baka makahanap ka ng ibang kaibigan." "Hindi kaya." "Sus, ikaw pa, alam ko namang sa ating dalawa, ikaw ang pala-kaibigan. Malabong wala kang mahanap na bagong kaibigan."

"Mabuti pa siguro na layuan muna natin ang isa't isa!" Para sa kaniya, ang mabuting kaibigan ay ipapaalam sa kaibigan ang tunay na nararamdaman. Kung ang nobyo niya man ang unang nagpakita ng motibo, sana ay sinabihan siya ni Stephany, upang masabihan niya ang lalaki. Kaso hindi iyon ang ginawa ng kaibigan niya kuno. "B-Best, hindi ko kaya! Hindi ko kaya na mawala ka sa akin!"

"Kailan tayo naging magkaibigan? Bodyguard mo lang ako tapos bigla mo akong ginawang fuck buddy para maibigay ang pangabgailangan mo. Tapos ngayon tatawagin mo akong kaibigan? Ano 'to? Friends with benefits?" Napalunok ako. Parang may kung anong bagay na bumara sa aking lalamunan kaya hindi ako makapagsalita. Tama naman siya. Bodyguard ko lang dapat siya pero ginawa ko siyang fuck buddy at bigla kong nasabi sa kaniya na kaibigan ko rin siya. Hindi ko siya masisisi kung bakit niya naisip na friends with benefits lang kami.

Bulong niya. “Ano ba naman, Paige, tinatawag mo itong kasikatan?” Napagtatanto na medyo matalim ang tono ko, tumikhim ako at nagsimulang muli. “Hindi ito kasikatan, Paige. Magkaibigan tayo, ang magkaibigan ay nagpapatuloy anuman ang mangyari at plano kong manatili sa iyo hangga’t hinahayaan mo ako,” malumanay kong sabi. Alam kong kailangan niyang marinig iyon. Halata namang wala siyang ibang kaibigan dito. Sayang para sa mga estudyante, pinalampas nila ang pagkakataon na maging kaibigan siya.

Mamahalin talaga ang babaeng ito. "Pamangkin ni Tita Janah iyon," sabi ko sa kaniya. "Pamangkin? So, pinsan mo?" "Baka nakakalimutan mong hindi ko kamag-anak si Tita," sagot ko. "Well, right..." Tumango-tango pa siya. "Edi pwede pala kayo?" Napairap ako sa sinabi niya. "Hindi 'no! Kaibigan ko lang siya, okay?"

Ako nalang bahala dito pagalis Ng mga kaibigan Ng ni jayduxx dahan dahan na syang hinuhubaran ng damit ng kaibigan nya! JAYD.WAg ka uminom Ng Hindi mo kaya? Sam mahal na mahal na mahal kita! bat ba Ang hirap mo intindihin? bat ba Ang manhid mo? gusto ko nlang den mawla Ako para din Ako nasaktan at di narin kita nasaktan SAM. Muaaaahh..jayd! Tama na wag Muna uulitin mahal na mhal den kita! at wag mo Ako iiwan ..

Napalingon ako ng magsalita siya. "Hindi ko alam paano ko sisimulan, Ni hindi ko maitanong sa sarili ko kung handa na nga ba akong sabihin sa mga kaibigan natin ang lahat." Tinapik niya ako sa balikat. "I got you, huwag kang mag-alala nandito naman ako para umalalay sayo. Ano pa at naging kaibigan mo ako, alam ko naman na nahihirapan ka. Hindi maman masamang maging mahina. Pero sa lahat ng kahinaan lagi tayong naghahanap ng masasandalan at sila iyon. Iyong mga totoo nating kaibigan."

normal naman talaga yung mayroong hindi pagkakaunawaan ang importante at the end of the Day is naaayos. pumihit ako paharap sa kanya at yumakap. "You're always forgiven, Nikko. Ako rin, patawarin mo ako kung ganun ang iniisip ko sa kaibigan mo at naiintindihan kita kung bakit ka nagalit sa akin. mabait si Mart sa atin at alam ko na hindi mo magagawang lokohin ako. may tiwala ako sa 'yo. i love you so much." gumaan ang pakiramdam ko matapos kong sabihin iyon. ako rin kasi yung may mali. Kahit pa kasi sabihin na babaero yung kaibigan nya kung sya naman ay hindi, hindi sila magiging magkatulad.

Sinuklay niya ang kaniyang buhok at saka muling tumingin sa salamin. Bumaling ang tingin ni Roxxane sa kaniyang kaibigan. "Hindi ba nakahihiya na magpunta ako roon? Wala naman kasi akong koneksyon sa kanila. Kaibigan mo lang ako. Baka mamaya ay hindi nila ako papasukin. Nakahihiya naman," saad ni Roxanne sa malungkot na tinig.