Animal Mask Novels & Stories

“Wag mo kong pigilan, Rhamesis! Kailangan kong malasing kasi hindi ko masikmura ang gagawin natin nang hindi nalalasing!” Umigting ang panga niya. Naningkit ang madidilim niyang mga mata na ngayon ay may nakatakip na isang itim, eleganteng half-mask na nagkukubli sa itaas na bahagi ng kaniyang mukha. Bakit siya nakamaskara? Para ba itago ang sarili niyang hiya? O para lalo akong ipahiya dahil ako lang ang nakalantad ang mukha?

Nagtataka ang lahat kung ano ang nasa loob ng kahon na regalo. Pagkatapos ay binuksan ni Nimbus ang kahon at kumuha ng isang bagay na ginto at kumikinang. Ito ay isang ginintuang maskara! Ang gintong maskara ay simbolo ni Indomitable Darby. Maingat na ginawa ang maskara, na may nakaukit na mga dragon dito. Ang mga dragon ay parang lumulutang. Ang isinusuot ni Ewan ay isang laruan lamang.

The boy behind the mask Ch 19 : a rival 13 Ngayon na ang birthday ni Amy kaya medyo kinabahan ako nagbihis na ako at siyempre makakalimutan ko pa ba mask ko bumaba na ako ng aking kuwarto at nag paalam kila mama at papa umalis na ako at nag tungo sa beach resort medyo naligaw ako kasi di ko alam kung saan yun ehh nag taming na lamang ako medyo malayo-layo na ako sa bahay namin nakalimutan ko yung regalo na ibibigay ko kay Amy dali-dali akong bumalik para kunin iyon buti nalang naka salubong ko si mama na dala-dala ang regalo inabot na sa akin ni mama at umalis, sa tingin ko naman magugustuhan niya ang ireregalo Kong kwintas sa kaniya alam kong maliit pero pinag isipan ko I to at taking into

"That's good. I want that one. And a mask that will match on it as well." "Noted, Ma'am." Pumunta siya sa isa sa mga rack kung saan nakahilera ang dress na may kaparehong disensyo ng gusto ko. Pagkatapos ay dumiretso naman siya sa kabilang rack kung saan mayroong naka-display na iba't ibang klase ng mga mask, bago siya bumalik sa 'kin. "Here it is, Ma'am." Bumaba ang tingin ko sa hawak niyang mask. It is color black as well with gold lining and white feather design.

Ang ganda rin ng kanyang mga mata, hazel brown, samantalang akin naman ay pagka-bluish katulad sa daddy ko. Lumapit ako sa jewelry counter kung saan nakalagay ang mga mamahaling alahas na protektado ng makapal na hard glass, may sariling security lock system at CCTV sa itaas. Napatitig ako sa isang maskara. Isang black Venetian-style masquerade mask na may intricate lace-like filigree patterns, dinisenyo gamit ang tunay na diamonds na maingat na inilagay upang makabuo ng isang eleganteng disenyo.

Parang ginawa para manira ng buhay at mangwasak ng puso ng kababaihan. Mula sa matangos niyang ilong, hanggang sa matalim niyang panga at mga matang kahit malamig tingnan, kaya ka pa ring titigan na para bang ikaw lang ang tao sa buong mundo. “Mask,” simpleng sabi niya. Agad lumapit si Arabella dala ang dalawang eleganteng mask. Iyong kay Ark matte black na may dark silver details habang iyong para sa akin naman ay black and gold, delicately designed with tiny crystals around the edges.

“Ha?” Dahan-dahang lumapit si Edward at umupo sa gilid ng kama. “Two months ago. Charity masquerade party sa New York City. You were there.” Nanlaki ang mata ni Azia. “Yung gabing nalasing ako?!” “Yes.” “Yung gabing may lalaking tumulong sa akin kasi nahihilo na ako?” “Yes.” “Yung lalaking hindi ko nakita ang mukha dahil naka-mask?!”

Nag-ingay ulit ang klase. "A masquerade ball or party usually involves dancing, flirting, games, and music.The idea of masquerade masks goes back to the renaissance period when merrymakers wore masks to hide their identity at scandalous parties." May nagtaas ng kamay. Tinawag naman siya ni sir para tumayo, "ibig sabihin, sir, we can dance kahit kanino as long as naka-mask?" Parang kinikilig na tanong ng bading naming kaklase, si Marvs.

Lumapit s'ya at n'yakap ako ng mahigpit. "Pero hindi na ito ang totoong mukha ng anak niyo," mahina kong bigkas. Bumitaw sa pagkakayakap sa 'kin si Mommy at hinawakan ang dalawa kong balikat atsaka ako tinignan sa mga mata. "Kahit magmaskara ka pa, mukha mo lang ang nakikita ko anak. Kahit mabulag ako, habang-buhay nang nakatanim sa utak ko kung gaano kaganda ang mukha ng anak ko."