Another Word For Silently Novels & Stories

“I see.” Ganoon lang sila. They were just silent. Ang hindi maintindihan ni Leon ay kung bakit kahit sa kabila ng katahimikang bumabalot sa kanilang dalawa ay parang ramdam niyang mayroon silang koneksyon. Like, it’s okay to remain silent because he feels like they’re still communicating through the silence.

“At kung may natitira pang katulad niya…” Mas tumalim ang tingin niya. “Then we will find them.” Tahimik. “And we will expose them.” Walang gumalaw. Walang nagsalita. “Because silence is not protection.” Mahina. Pero mabigat. “It’s part of the problem.” Ibinaba niya ang mic. At doon… Tuluyang tumahimik ang buong lugar. Walang sumunod na tanong. Walang sumigaw.

Hindi niya alam kung ano ba ang dapat niya isagot dito o kung tama lang ba talaga na sagutin niya ito. Napaiwas siya ng tingin dito at hindi na ito sinagot pa. Ayaw niyang sagutin ito dahil baka mas lalo lamang gumulo ang sitwasyon nila. Baka lalo lamang siya nitong pahirapan kapag sinabi na oo, na Hindi na lamang siya na in love dito kundi natutunan niya na rin kung paano na ito mahalin. "So silence means yes I think right?" Narinig niyang tanong nito ngunit hindi niya ito tiningnan at nanatili lamang na sa ibang direksyon siya nakatingin.

I said to him. Ang sakit sabihin nito. Pero ayoko na, nagmumukha na akong tanga. Wala akong kasiguraduhan sa kanya. At ayoko ng maramdaman ang naramdaman ko kanina. Parang wala din nama siyang pakialam, e. I waited for him to talk. But he didn't said anything again. Silence means yes. He's silent again. Payag siya na tapos na kami?

He said using his husky voice. Napaawang ang labi ko sa sinabi niya. Bumaba ang kamay nito sa bewang ko at hinapit ito papalapit sa katawan niya. Umangat ang gilid ng labi nito, "silence means yes." Hindi na ako nakapagre-ak ng angkinin niya ulit ang labi ko at mahigpit na niyakap ang bewang ko.

Pero kahit liyo at wala na ako sa ulirat, ramdam ko pa rin ang sarap na dulot ni Elco sa ibabaw ko. Gusto kong sabihing sige pa, sagad mo pa, bilisan mo, huwag kang titigil, kaya lang ay walang words na lumalabas sa bibig ko dahil kagat-kagat ko ang unan para maging silent night lang ang ganap namin dito.

Tahimik ang pagitan nilang dalawa, tanging tunog lang ng malamig na hangin mula sa bintana ang gumagalaw sa paligid. Nakatitig lang si Silas sa kanya—mataman, mabigat, parang may gustong sabihin na hindi mahanap sa mga salita. Parang nangungusap ang mga mata nito, tila humihingi ng pahintulot na pawiin ang lahat ng distansyang pumapagitan sa kanila. At bago pa siya makasagot, dahan-dahan itong lumapit.

Hindi nanaman siya agad nagsalit dahilan para muli nanaman akong makaramdam ng kaba. Because Reve had this way of making silence feel so heavy, parang kahit wala siyang sabihin ay may kung anong pressure agad na bumabalot sa paligid namin. Yung klase ng katahimikan na parang may tinatago, parang may gustong aminin pero pinipigilang lumabas. Then slowly, bahagya siyang ngumiti. Pero hindi iyon yung ngiti na nakasanayan ko mula sa kaniya.

At rinig na rinig pa niya ang di niya dapat marinig. "Did I," He paused in a moment and sighed heavily. "cheat on you?" Garalgal na pagpapatuloy niya sa mahinang boses. Mahina na para bang natatakot siya na marinig ko at maaaring oo ang isasagot ko. Hindi ako makaimik. I remained silent. Saglit na katahimikan ang namagitan sa amin. "Silent means yes! Fuck!" Kalauna'y sambit niya sa paraang sobrang dismayado.

"I'm sorry I'm like this." The door clicked shut. I opened my eyes and stared at the ceiling, engulfed by the darkness. Sabi nila, silence is louder than words. At sa gabing ito, ang katahimikan niya ang nagsabi sa akin ng lahat ng katotohanang hindi namin kayang aminin nang malakas.