Baguio Caption For Facebook Novels & Stories

Pero ang pagkakaiba lang, ngayon ay mas handa siyang sabayan ang kapusukan ng kasintahan. BEING IN BAGUIO is one of her unforgettable experience. Matagal na niyang gusto mapuntahan ang lugar na ito pero hindi siya nagkakaroon ng pagkakataon. Ngayon lang, kasama pa ang taong mahal na mahal niya.

Natigilan ako. “Where?” tanong ko, pilit casual yung tono, kahit may kumurot na agad sa dibdib ko. “Baguio.” Napakamot siya sa batok, parang bata. “Conference, kasama yung team. Hindi puwedeng hindi sumama.” Tumango lang ako, tinuloy ko yung paghuhugas ng plato. “Okay.” “‘Okay’ lang?” tanong niya ulit.

Napatigil si Fabian. "What? as in gusto mo galing sa Baguio?" Tumango-tango ako sabi ko gusto ko fresh, cold tapos may leaves pa and label na galing nga iyon sa Baguio. "Okay— okay stop crying atleast mas malapit ngayon compare sa humingi ka sa akin ng sushi at gusto mo galing sa Japan. Bibili ako ngayon para makabalik ako before mag-lunch mamaya," ani ni Fabian after niya punasan ang pisngi ko.

"States." I will take this as an opportunity to celebrate our anniversary. Sige mom kahit huwag na kayo bumalik. Ano kaya magandang pakulo for anniversary? Ano kaya kung mag Baguio or Siargao kami? Sakto naman nag aya ang barkada to celebrate our graduation daw. Baguio daw bukas para mas malapit lang. Since wala nga si mommy at malapit na anniversary namin pumayag ako. Maya-maya pa nag reply din sa GC si Pat at pumayag din.

Mukhang 'yon ang plane na sasakyan namin. Nanlaki ang mga mata ko nang makita ko kung gaano kalaki at kaganda ang airplane na 'yon. Nakikita ko lang ito sa news, at ngayon ko pa lang nakita 'to ng personal. I want to scream so bad! Sobra akong natutuwa! "Wow! Big airplane!" masayang sabi ni Agatha habang nakatingin sa eroplano na nasa harapan namin.

Ang nakalagay pang caption ay 'The Mayor of Bukidnon and soon to be the first lady of Bukidnon are seen together, magpapakasal naba next month? Sobrang sakit at iyak ako ng iyak, para silang mag-asawa sa picture kaya pilit ko pinapaalala sa sarili ko na ang habol ko kaya ako bumalik dito sa Bukidnon ay dahil sa anak kong si Biah, siya ang dahilan kung bakit ako nandito at hindi si Rafael, hindi na baling hindi ako makilala ni Biah bilang nanay, basta't mapanood ko lang siyang lumaki kahit minsan minsan ko lang siya makita at hindi araw-araw

Thank you po sa pag-abang ng update! Shout out po sa inyo: Gida, Pantone at Balen Family from Matnog Sorsogon Joy Capili Sanavi Jauod Seldora From Negros Occ. Arlyn Garaygay Salve Florentino from Cainta Rizal Ciara May De Jesus from San Antonio Nueva Ecija

Tanaw mula roon ang makabagong skyline ng Bonifacio Global City. Tahimik niyang ipinikit ang mga mata. Naalala niya ang naging pag-uusap nila ni Mikael. Ang mga nawawalang records. Ang lumang aksidente sa Baguio. At ang posibilidad na halos imposibleng paniwalaan. Dahan-dahan siyang napabuntong-hininga. Pagkatapos ay mahina niyang ibinulong sa sarili. "Maybe...Mikael isn't wrong."

Mariin kong kinagat ang aking bibig bago siya sinagot. “Si mama…nagkita kami ni mama sa Baguio.”

tanong nito sa kanya na may pag-tatakha sa mukha "Santi" "Were going to baguio to chill at wala tayong dapat gawin kundi ang mag-pakasaya!! pag-sabi niya sa mga ito ng may inis sa mukha habang nag-mamaneho "Bakit parang biglaan naman bro? may problema ba? hindi ka naman ganito yung mag-aaya ng malayo, you hate this diba? naguguluhan di niyang tanong dito na nakakunot na ang noo nito"Andrew""