Bakit Minamanas Ang Buntis Novels & Stories

“Hahaha oo nga naman kasama naman talaga siya it means kasambahay hahaha.” “Ano ba kayo, katulong nga siya ni Lance.” “Akala namin jowa na kase buntis at bakit siya sinasama buntis na nga?” Ang hilig nila mangealam, gusto ko na umalis kaso para akong napako dito sa kinatatayuan ko, ayaw ko naman silang sagutin ng mahaba kung ano lang tinanong sa akin yun na lang ang isasagot ko.

"Putang ina mo! Buntis ka ba ha? Buntis ka ba!?" Umalingawngaw sa tainga ko ang naririnding boses nito kaya biglang sumibol ang labis na kaba sa dibdib ko. Buntis? Buntis nga ba ako? Irregular naman kasi ang menstruation ko kaya hindi ko na pinansin na delayed na 'ko ng ilang linggo.

Pero sabagay okey narin yon atleast wala siyang alalahanin masyado. Ikaw hija ang sabi ni helda buntis ka raw. Sabagay napakaganda mong bata. Tiyak ang dami nanliligaw sayo. At sino ang maswerteng ama niyang baby mo.? Nasa abroad po siya manang. Masipag kung ganun. Tiyak na nagiipon yon para sa kinabukasab niyong mag-iina. Naku manang kung alam niyo lang po! Pero diko na isinatinig pa.

Hanggang dumako ang tingin ko sa tiyan ko. Nanlaki ang mga mata ko dahil medyo malaki ang tiyan ko na para akong buntis. Kaya kinapa ko ito, bigla naman akong natakot dahil paano ako nabuntis. Pero baka tumaba lang talaga ako. Pero bakit ang liit ng mga braso ko. Medyo sumakit ang ulo ko dahil sa mga naiisip ko. Hindi ko rin kasi alam ang sagot sa tanong ko.

"Saka na, baka ma-stress ka lang do'n. Masama daw ma-stress ang mga buntis. Kilala mo naman si Mommy, 'kita mo nga nung huli. Muntik na kayong mapahamak ni baby " "Kasama naman kita, saka hindi naman alam ng Mommy mo na buntis ako nu'ng time na yo'n." Nagtagis ang bagang nito. "Kahit na. Hindi ka niya dapat sinaktan!" "Tapos na yo'n, nakaraan na yo'n. Saka alam mo ba na masama daw may kasamaan ng loob ang buntis kasi mahihirapang manganak?"

"Buntis ka ba?" Muling tanong ng Mama nya. "Hindi ko alam Ma... pero delay kasi ako ng one month..." Kinakabahan na wika nya... ngayon lang nag sink in sa utak nya na posibleng buntis nga sya. Hindi pa naman siya gumagamit ng pills simula ng nagkaroon sila ng relasyon ni Ken... wala sa isip nya iyon, hindi nya naman akalain na mabubuntis cya.

Bawat umaga ay nagdidilig ako, para na rin may exercise ang aking katawan. “May kailangan ba ang buntis namin?” tanong ni Manang Anne nang bumaba ako galing sa aming kwarto. May umbok na ang tiyan ko, madalas na rin akong nakasuot ng malaking damit. Mga damit na ni Ninong ang aking suot, hindi na kasi kasya ang mga damit ko. Lumubo rin ako habang lumalaki ang aking tiyan. Anim na buwan na ang anak namin ni Ninong. Tumataba ako lalo dahil wala akong ibang ginagawa rito sa bahay bukod sa pagdidilig kung hindi ang kumain nang kumain.

Buntis na ako. "Kaya kalimutan mo na ang insecurities na iyan, okay?" Hindi ko pa naman planong sabihin, pero ang bilis niyang maka-pick up. "Bakit?" Nagmaang-maangan ako at umiling. "Buntis ka na ba?" Nangingiti ako pero pinilit kong maging seryoso. Umiling ako. "Buntis ka na?" Ang hirap namang magsinungaling lalo na at nakikita ko ang excitement sa kaniyang mukha.

Hindi ako pwedeng mabuntis kasi hindi pa ako nakaka-graduate at nagta-trabaho pa ako, magagalit si mama nito, at mas lalo lang siyang magagalit sa akin nito. "Hindi Lei, huwag kang negative diyan, hindi ako buntis okay? Sigurado akong walang nabuo, okay! Kalma! Baka late lang period ko kasi hindi naman normal ang menstruation ko." sagot ko sakanya pero kinakabahan pa din ako.

“Ano? Bakit?” “Sabi n’yo gusto n’yong mabuntis agad, hindi ba? Kung ganoon, dapat iwasan o tigilan na ninyo ang masasamang bisyo. Delikado ang sigarilyo sa kalusugan at lalo na sa magiging sanggol.” “Pero hindi pa naman ako buntis!” “Kahit hindi pa, mas mabuting magsimula na kayong magbago. Kapag nabuntis na talaga kayo, hindi na magiging ganoon kahirap ang pagtigil sa bisyong ito.”