Beats Tagalog Novels & Stories

Nagkibit-balikat lang si Mario at sinabing, "Okay let's start." "Hi! My-my name is...Mark." Isang bata na pinakamaliit ang nagsimulang mautal. Nginitian siya na ikinamula niya. Awe, sobrang cute! "Ako naman po si Beatrice. Bea for short!" Isang batang babae ang sumunod. Ipinakilala niya ang kanyang sarili nang buong pagmamalaki at may gilas. Hmm..I could see this girl growing to be like Hannah.

Bumabagyo rin ang sakit sa kalooban ko. I wish I could say the line from Bea’s movie dahil relate na relate ako roon. “Ako na lang. Ako na lang ang mahalin mo. Ako na lang ulit.” Pero wala namang ‘ulit’ sa pagitan namin ni Gem. “Can’t you love me, Gem? I wouldn’t ask for much. Kahit ten percent lang, okay na. I’ll be the one to fill the rest. Just give it a try.”

“... ay para sa mga bata, at hindi para sayo.” “I don’t think I can do this, Daima---“ “Ano ka ba! Just list down your likes and dislike about your future partner then give it to me. Ako na ang bahala ang mag-hunting sa kanila para sa iyo.” Na tapos ang tawag at may parte kay Willow na nakumbinsi ni Daima pero marami pa ring agam-agam na namamayani sa kanya katulad na lamang iyong kay Atlas. Noong umalis siya sa Pinas nang walang pasabi kay Atlas, alam niyang sa sarili niya nasa oras na nakalabas siya sa bansang iyon ay wala nang balikan.

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

Tatawagin ko na sana sila ng may narinig na naman akong boses. I stopped walking and looks around. "Eleastein!" Boses babae iyon na paulit-ulit na tinatawag ang pangalan ko. Sa tuwing tinatawag niya ako ay umi-echo ang boses niya. "Eleastein! Nasaan ka?" Her voice, I can feel it she's almost crying. "Eleastein! Eleastein!" Who is she? Why she's calling me? Teka bakit english na naman language ko? Ang hilig talagang mag english nitong si Author lols.

Chapter 19.2: Ang Sakit ng Unang Pagkabigo Written By: Cristina de Leon PUMUNTA SILA sa batis at naupo roon kung saan may isang malaking bato sa gilid. Pinakalma muna niya ang sarili niya bago tuluyang magsalita. "MASTER WAYNE—" Mag-uumpisa pa lang ng sasabihin si Lana ay hindi na agad iyon natuloy dahil sinugod na ng yakap ni Wayne ang babae.

Hindi. "Ang kapal ng mukha mo, Bea! Ikaw itong nagpabuntis sa iba kahit na kasal ka pa. Ngayon may mayamang lalaki kang kinakalantari! Bakit? Hindi mo kayang maging mahirap?! Baka nga hindi lang isa ang lalaki mo—"

Gift. Sabay-sabay kaming tumili habang nakatingin sa malaking billboard ni Rei sa kahabaan ng EDSA. Nagtatatalon pa kami sa tuwa bago sabay-sabay na nagyakapan. "We're so proud of you, Rei!" Sabay naming sigaw ni Cha habang yakap-yakap si Rei. "This is just the beginning, okay? Sa susunod nasa New York na ako," tuma-tawang sabi ni Rei.

Tumingkayad naman siya at pinatakan ito ng halik sa labi. "Okay, sorry..." ngingiti-ngiting aniya. Naitirik naman nito ang mata at umungol na lang. Masayang-masaya siya ang tatlong araw na bakasyon sana nila ay nauwi sa isang linggo. Sobrang na-enjoy nila ang bakasyong ito nilibot nila ang buong ilocos, nagpunta rin sila sa Vigan. Kumain ng mga native cuisine at ipinagmamalaki ng probinsiya.

At parang nalungkot din siya ng hindi na siya nito tawaging 'mama. Ngayon sigurado na siyang anak ito ni Mael dahil sa apelyido nito at dahil na rin kapag tinititigan mo ang bata ay makikita ang pagkakahawig nito sa ama nito. Ang hindi niya na lang sigurado ay kung bakit Baello ang middle name nito? "Where's your father, Baby?" tanong niya dito. "Can you bring me to him?"