Because It's My First Life Novels & Stories

Disclaimer: This is only work of fictions. All characters, locations, names of buildings are all fictitious and imaginary product of the author. If there is any resemblance to any location, person, building etc. It is purely co-incidental and not intentional. KYLIE POV For a long time it had seemed to me that life was about to begin..real life. But there was always some obstacle in the way, something to be gotten through first, some unfinished business, time still to be served-

At sa unang pagkakataon. May nakita akong lungkot sa mga mata niya. Isang bagay na mabilis niyang itinago. Pero nakita ko. At sigurado ako. May pinagdadaanan din siya. "Same reason." Napakurap ako. "Heartbreak?" Napailing siya. "Life." Napatawa ako. "That bad?" Bahagyang ngumiti siya. "That bad." At sa unang pagkakataon...

At agad naman nag patakan ang bagong luha. Ito yung unang pagkakataon na nangyari sa akin ito.Bakit naman siya nagalit? Totoo naman na maid lang ako dito eh.Pumwesto na ako at hinila ang kumot at kinumot sa aking katawan.I feel so exhausted emotionally and physically.

Saglit siyang napayuko bago muling tumingin dito. “Hindi man ako ang unang dumating sa buhay mo.” “Masaya pa rin ako… dahil ako ang kasama mo ngayon… bukas… at sa hinaharap.” “At pinapangako ko sa’yo… na habang nabubuhay ako dito sa mundo, hindi mo mararamdaman na mag-isa ka.”

At sa unang pagkakataon simula nang makilala ko si Myca, hindi na ako ang nahihiyang probinsyana. Dahil kung may natutunan man ako sa buhay, iyon ay ang huwag hayaang yurakan ng iba ang dignidad ko. Kahit gaano pa sila kaganda o kayaman. Matagal kaming nagtitigan ni Myca. Walang gustong unang umiwas ng tingin.

tukso nito dahilan para matawa kami. “Kinakabahan ako,” I admitted honestly. Agad na napakunot-noo si Jeda. “Bakit ka kinakabahan, girl? Kaya mo ‘yan,” pagpapalakas-loob niya. Mahina akong napabuntong-hininga. “Alam mo naman na first time kong mag-celebrate ng birthday nang ganito kabongga, kaya sobrang kinakabahan talaga ako,” seryoso kong sabi.

Ito ang unang beses na tumulo ang luha ko hindi dahil sa lungkot kun'di sa nag-uumapaw na saya na sana ay habangbuhay ko na lang na maramdaman. --

"Alam ko kung bakit nangyari iyon. Kung bakit ang mga ala-ala mo ang unang bumalik." "And why is that?" "Dahil ikaw ang pinaka-importanteng nilalang sa buhay ko. Ang pinakamamahal ko."

First time tumigil ang ikot ng aking mundo. First time kong maranasan sa tanda kong ito ang sinasabi nilang "slow-mo." I didn't know that it's love until I looked into her eyes and fall in love at the first sight... Hindi ko akalain na kaya kong itaya ang aking buhay para sa kanya. Na kaya kong saluhin ang lahat ng bala huwag lang siyang masaktan. Lahat ay kaya kong gawin kung para sa kanya lamang.

Ito ang pinakamaliwanag na bahagi ng kanyang buhay. Bago siya manganak, iniisip niyang hindi niya gusto ang mga bata. Hindi niya nakikita ang sarili bilang isang ina. Ngunit nang unang ngumiti si Nathalia sa kanya, parang may nagbukas sa kanyang mundo. Isang bagong dahilan para mabuhay. Mahal na mahal niya si Nathalia. Higit pa sa kaya niyang ipaliwanag.