Because It's My First Life Novels & Stories

Hindi naging maganda ang unang pagkikita namin at hindi ko rin makakalimutan kung paano kami nagbatuhan ng mga insulto sa isa't isa, Para na lang akong matatawa ngayong inaalala ang mga 'yon. Napaka-misteryoso talaga ng buhay. Hindi ko kailanman inisip na hahantong sa mga naranasan ko kamakailan lang ang buhay ko. Buong akala ko noong una ay simpleng mga kaso lang ang hahanapan ko ng kasagutan. And I need to admit that I had an unforgettable journey.

Lumapit siya at umupo sa tabi ko. "Criza." "Hmm?" "Are you happy?" Napatingin ako sa kanya. Muli na namang bumalik ang tanong na iyon. Pero ngayon... Mas madali na ang sagot. "Yes." Ngumiti ako. "Because for the first time, I'm not surviving." Huminga ako. "I'm living." Tahimik siya. Pero nakita ko ang saya sa mga mata niya. Dahil pareho naming alam...

I suddenly became a famous person. "That was my life, I was living because I need to. I'm living myself just to survive no other meanings. I once was lost in the darkess skies yet I made my own light, someone thought me that I'm the brightess moon that ever exist." I smiled and slowly grabbed the scissors. I look at Rey, he smiled at me and nodded. I sighed before getting it and looking at the people in front of me. "And that is my life quote and the reason while I'm still living. I'm living so I can be loved, happy and blessed. I'm living for him, for my other half."

Sa kadahilanang alam niyang kaya ko ang sarili ko at matatag ako ay hindi na niya ako tinitignan kung okay lang ako. "Ganoon din ba yung rason mo noong mga unang nasangkot ako sa gulo?" Sa pagkakasabi ko niyon ay alam kong karapat-dapat akong bigyan ng grammy award. Tumango lang ang binata. Punyeta, pighati! Muli akong bumuntong-hininga.

Nagpunas siya ng luha at pinakalma muna ang kaniyang sarili bago muling nagsalita. "Ang nasa isip ko noon, isa ka lang sa mga tao na dumating sa buhay ko para bigyan ako ng inspirasyon. Upang pasayahin ako sa maiksing panahon, kaya naman ang mga alaalang iyon ay baon-baon ko. Sinubok man tayo at pinaglayo, pero hindi n'on ibig sabihin na tuluyan kitang kinalimutan. You always have this special place or space in my heart and in my life because you are my first love and the father of my first child."

Siya lang ang babaeng nagtangkang gawin ito sa tanang buhay ko. This is my first time na may katabi akong matutulog dito sa kwartong ito. Hindi ko akalain na sa isang simpleng babaeng ganito lang maagaw ng aking atensiyon. Ang sarap ng tulog niya, pagbibigyan ko siya na makatabi ako.

[Short update only. Enjoy reading ♡] Nanatili lang itong nakatitig sa ‘kin kaya hindi ko napigilang mag salita muli. “What are w-we?” Hindi ko alam bakit iyon ang unang pumasok sa isip ko na itanong. We're on one roof. So, I think I need to know at least what I am in his life. Funny. Funny how stupid this feeling could lead me. Even after hearing everything that night, that I was only here because I might be carrying his child is insane.

Kung may reset bottom lang ang buhay Ay ipupunta ko kung saan bata pa ako at hindi ko pa nakikilala si venus tapos ako na mismo gagawa nang sarili kong tadhana,hahanapin ko si hime para siya na ang huli at una kung pagibig.. Nag-iisa lang..

Wala silang ibang ginawa kundi ang mainggit sa buhay na mayroon ako. And yes, I feel shitty whenever I do this. But what's the sense of feeling shitty? I like how they recognize me. Isang live ko lang ay talagang nag-aabang na ang mga tagasubaybay ko. They want me all over their spaces. They want me because I have a life that they didn't have.

Para siyang batang unang beses nakakita ng bituin matapos mabuhay sa dilim. "I'll protect both of you," dagdag niya habang hindi inaalis ang tingin sa tiyan ko. "And I'll make sure you'll have a proper life." Nanikip ang dibdib ko. Hindi dahil sa sakit. Kundi dahil sa sobrang saya. Sa unang pagkakataon matapos ang napakahabang panahon, may taong nagsasabing poprotektahan niya ako nang walang pag-aalinlangan.