Novel & Cerita Because It's My First Life

Sa huli’y siya rin lang naman ang napapagod. That’s what always happen. The only reason why I’m still alive is my father. Until he was still breathing, I can’t just end my life. I can’t just die yet. My mom and all his victims deserves justice. And if the justice system can’t do anything about it. I don’t have a choice but put the law in my hand.

At kahit mawala na ang mundo ko… Wag lang si Althea. Because she is my last reason to live.

Sa kadahilanang alam niyang kaya ko ang sarili ko at matatag ako ay hindi na niya ako tinitignan kung okay lang ako. "Ganoon din ba yung rason mo noong mga unang nasangkot ako sa gulo?" Sa pagkakasabi ko niyon ay alam kong karapat-dapat akong bigyan ng grammy award. Tumango lang ang binata. Punyeta, pighati! Muli akong bumuntong-hininga.

Nagpunas siya ng luha at pinakalma muna ang kaniyang sarili bago muling nagsalita. "Ang nasa isip ko noon, isa ka lang sa mga tao na dumating sa buhay ko para bigyan ako ng inspirasyon. Upang pasayahin ako sa maiksing panahon, kaya naman ang mga alaalang iyon ay baon-baon ko. Sinubok man tayo at pinaglayo, pero hindi n'on ibig sabihin na tuluyan kitang kinalimutan. You always have this special place or space in my heart and in my life because you are my first love and the father of my first child."

including Silas. Kasabay nang pagbukas ng mga mata ko ay ang aking paghakbang. Sa unang baitang pa lang ng mamahaling hagdan ay muli nang tumulo ang luha ko. With just one dusk, my whole life changed. My parents, my family, my name, and my whole being.

Wala silang ibang ginawa kundi ang mainggit sa buhay na mayroon ako. And yes, I feel shitty whenever I do this. But what's the sense of feeling shitty? I like how they recognize me. Isang live ko lang ay talagang nag-aabang na ang mga tagasubaybay ko. They want me all over their spaces. They want me because I have a life that they didn't have.

, "nag-eexaggerate ka, Gracias" Naiisip ko ang unang beses na iniwan niya akong mag-isa isang gabi, walang abiso, walang paumanhin. At ako na naghintay sa kanya. Isang mainit-init na sabaw sa pagitan ng mga kamay. Isang pelikulang nasimulan na. Isang buhay na marahang naghimulmol, at na tinanggihan kong makitang mamatay.

Para siyang batang unang beses nakakita ng bituin matapos mabuhay sa dilim. "I'll protect both of you," dagdag niya habang hindi inaalis ang tingin sa tiyan ko. "And I'll make sure you'll have a proper life." Nanikip ang dibdib ko. Hindi dahil sa sakit. Kundi dahil sa sobrang saya. Sa unang pagkakataon matapos ang napakahabang panahon, may taong nagsasabing poprotektahan niya ako nang walang pag-aalinlangan.

Pinakinggan ko ang katahimikan ng kuwarto. And I smiled. Because this was my life. This was my family. This was my happily ever after. And I would not trade it for anything.

Siya lang ang babaeng nagtangkang gawin ito sa tanang buhay ko. This is my first time na may katabi akong matutulog dito sa kwartong ito. Hindi ko akalain na sa isang simpleng babaeng ganito lang maagaw ng aking atensiyon. Ang sarap ng tulog niya, pagbibigyan ko siya na makatabi ako.