Biggest Regret In Tagalog Mga Nobela at Kwento

malamlam niyang sabi. “I-I’m sorry hindi akong naging mabuti sa iyo. Inilayo ko ang anak natin sa iyo at tinago ko siya,” Alam kong ang regrets na sinasabi niya ay tungkol parin kay Luke not until he open another wound.

“Hinding-hindi ako mapapagod because you are my home. Hinding-hindi rin ako mauubos dahil ikaw ang dahilan kung bakit ako masaya. At nagkakamali ka dahil hindi umiikot ang mundo ko sa’yo. Dahil ang totoo, ikaw ang mismong mundo ko.” Malakas na tumawa ang lalaki. Pakiwari niya ay isang malaking biro lang kung ituring nito ang lahat. “Kinamumuhian kita, Sana. You are my biggest regret. Kahit kailan, hinding-hindi ko ibibigay sa’yo ang kaligayahan na matagal mo nang hinahanap. I will never ever fall in love with you.”

paliwanag ko at buti naman ay hindi niya na pinansin. Siguro ay palagi niya ring binubuksan ang folder na iyon para lang tignan… My biggest regret. Napabuntong hininga ako at sinimulang magmaneho. Ano ba naman ang regret niya sa akin? sa amin? Nagsisisi ba siya na nakilala niya ako? nagsisisi ba siya na minahal niya ako? O nagsisisi siya na hiniwalayan niya ako?

Hindi rin magtatagal ay babalik na ako ng Manila upang magsimula nang wala na siya sa aking mga plano. Aminado akong mahal na mahal ko pa rin siya kahit may iba na ito. Hanggang nakaraan na lang talaga siguro ang kapalaran naming dalawa but she'll forever be the most beautiful memory I've ever had. Oo nga’t sumama siya sa iba pero kasalanan ko rin naman kung bakit siya nawala, so ito na nga siguro ang karma ko dahil sinaktan ko siya.

Malalim akong bumuntong hinga nang wala akong matanggap. It's really sad at the same time unwanted when you realize you aren't as important to someone as you thought you were! My chest suddenly hurt. The city lights spark of us like a thunder. Ang malakas na pag-kulog nito ay mas lalong nagkapagbabahala sa aking nararamdaman ngayon. Hinilot ni Chiz ang sentido na tila'y malaki ang problema dulot ng malakas na ulan. "Paniguradong namimiss na ako ni Gregorio!" Umangat ng bahagya ang kanyang labi na tilay tinutukso ako.

Ngayon ko nararamdaman ang sakit na dinala ko sa kaniya. Isa ito sa biggest regret ko sa buong buhay ko. Ang hindi lang mawala sa isip ko ay kung sino ang lalaking sumundo kay Kayline ng araw na pirmahan niya ang annulment paper namin sa bahay namin. Kaya naman ang pangungulila ko ay mabilis na napapalitan ng matinding galit sa tuwing maiisip ko ang tagpong iyon.

Siya lahat iyon. “I’m so sorry, Miguel. I’m so sorry . . .” paulit-ulit niyang sabi sa sarili. Nakayupyop siya sa gitna ng kama. Masakit ang loob niya. Ramdam niya ang matinding guilt at pangungulila. Tila may malaking bato na nakadagan sa kaniyang dibdib. Nahihirapan siyang huminga at nag-uunahan ang mga luhang walang humpay sa paglandas.

Ang sarap sa pakiramdam. "Alam ko sa sarili ko na nag kamali ako at nasaktan kita. I already regretted doing that to you, Esha. You become a good girlfriend to me. I loved you so much but leaving you is the only way to wake you up from your mistake. Naging bad influence ako sa'yo. Hindi maganda ang epekto ng relasyon natin sa'yo. You become a brat. I had no choice back then, Esha. Ayaw kong lumalala ang lahat dahil sa relasyon natin. You choose me over your family. Nagawa mo yun para sa akin pero ako hindi ko kayang gawin yun para sayo. . . Aaminin ko, naduwag ako at natakot dahil sa nangyari. Galit na galit sa akin si Tita Ali. She doesn't want me to comfort you. But i want to be there for

" sagot ko Pagkatapos kong sabihin ang katagang iyun, tumayo ako at naglakad palapit kay Mama Maureen. Mula sa likuran nito, yumakap ako at mahinang bumulong "Hayaan niyo na po, Ma lalo na at ayaw ko din naman pong mabuhay na baka balang araw, may regrets ako na mararamdaman sa puso ko. Lahat ng tao, nagkakamali at ang pagpapatawad lang ang daan para magkaroon din ng katahimikan ang pagsasama naming dalawa ni Ralph." mahina kong sambit Tumingala naman si Mama Maureen sa akin. Nagtama ang aming paningin at banayad akong ngumiti

"Tungkol ito sa tiwala. Tatlong taon kitang pinagsilbihan, tatlong taon kitang nakita araw-araw, pero pakiramdam ko hindi mo ako nakilala. Hindi mo nakita 'yung halaga ko hangga't hindi ako nawawala." "I know," sagot niya nang mabilis. "And that's my biggest regret. Hindi ko nakita ang halaga mo dahil masyado akong nakatutok sa pagpapalaki ng negosyo. But now that you're gone... I realized that I built an empire but I lost the only person who actually cared about me." Hindi ako sumagot. Hindi ko alam kung anong sasabihin sa ganoong klaseng pahayag.